หากจะก่อตั้งสหภาพการค้า จำเป็นต้องดึงอู่จ้าวเป็นประมุข อย่างน้อยที่สุดก็ต้องให้อู่จ้าวรับรู้ สถานอาบอบนวดก็ต้องให้อู่จ้าวรับรู้เช่นกัน เพราะสิ่งที่จะทำนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก
นี่คือสิ่งที่ไม่อาจปิดบังอู่จ้าวได้ โดยเฉพาะเมื่อเขารู้ว่า สำนักซีฉ่างของอู่จ้าวกำลังเตรียมการอยู่แล้ว
ความสามารถด้านข่าวกรองของหน่วยจินอีเว่ยนั้น ต้องให้ความนับถืออยู่บ้าง
"เพียงซ่องโคมเขียวแห่งหนึ่ง กำไรจะมีสักเท่าใด หากดึงคนมามากเกินไป การลงทุนกับรายได้ไม่สมดุล เกรงว่าจะให้ผลตรงกันข้ามเสียมากกว่า"
เกาหยางกล่าวแก้ไข "ฝ่าบาท กระหม่อมต้องขอแก้ความ ซ่องโคมเขียวก็คือสถานอาบอบนวด แต่สถานอาบอบนวดหาใช่ซ่องโคมเขียวไม่ กำไรย่อมต่างกัน และเมื่อกระหม่อมจะทำ ก็ต้องทำให้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
พระเนตรของอู่จ้าวหรี่ลง ทรงตระหนักถึงความหมายแฝง
"กำไรมหาศาลหรือ"
"ฝ่าบาทมิใช่บุรุษ มิใช่คนมักมากในกาม ดังนั้นจึงไม่รู้ถึงความมักมากในกามของบุรุษ"
"ช่องทางกำไรในนี้ ไม่ด้อยกว่าการลักลอบค้าเกราะและอาวุธเลย"
เกาหยางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
อู่จ้าวทอดพระเนตรเกาหยางอย่างลึกซึ้ง แต่ก็ตรัสต่อ "เมืองฉางอันที่กว้างใหญ่ ซ่องโคมเขียวนับสิบแห่ง อีกทั้งบางแห่งมีชื่อเสียงมานาน แขกเหรื่อก็คงที่แล้ว หากเกาอ้ายชิงต้องการทำกำไรในระยะสั้น เกรงว่าจะไม่ง่ายนัก"
เมื่อได้ฟัง ใบหน้าของเกาหยางก็เผยความมั่นใจอย่างแรงกล้า
เขาตบอกกล่าว "ฝ่าบาททรงวางพระทัยได้ เพียงกระหม่อมเปิดสถานอาบอบนวดแห่งนี้ ซ่องโคมเขียวทั้งเมืองฉางอันต้องดับสูญ!"
"และเมื่อกระหม่อมจะระดมทุน ขนาดย่อมไม่เล็ก สาขาสถานอาบอบนวดทั่วจักรวรรดิเฉียนจะเปิดพร้อมกัน ยึดตลาดไปด้วยกัน!"