"ฝ่าบาทที่จริงทรงควักเงินจริง ๆ แต่พวกตระกูลใหญ่กดดันไม่ให้สร้างสำนักเรียน เพราะถ้าสร้างสำนักเรียนแล้ว บุตรหลานตระกูลต่ำต้อยจะได้ไปอ่านหนังสือกันหมด เมื่อนั้นก็จะไม่มีคนเหลือให้ทำนาทำไร่ให้พวกเขา!"
"ข้ากับเจ้าไม่ได้ทำนาทำไร่ แล้วพวกตระกูลใหญ่จะกินอะไร ดื่มอะไร? จะเสวยสุขฟุ่มเฟือยอย่างไร?"
"ฝ่าบาททรงกลับคำ ล้อเล่นกับตระกูลต่ำต้อยทั้งแผ่นดิน!"
"ขุนนางตระกูลใหญ่ในราชสำนักขัดขวาง ฝ่าบาทจึงต้องทรงถอนพระบรมราชโองการด้วยพระอัธยาศัยไม่เต็มใจ!"
"ฝ่าบาทถูกตระกูลใหญ่ครอบงำ สกุลไร้ประตูตระกูลของแคว้นฉีจะไม่มีวันได้ขึ้นหน้าได้ขึ้นตาอีกเลย!"
ถึงครั้งนั้น จิตใจของราษฎรจะสั่นคลอน สกุลไร้ประตูตระกูลทั่วแผ่นดินจะห่างเหิน ความขัดแย้งระหว่างตระกูลใหญ่กับอำนาจราชบัลลังก์จะถูกเปิดออกมาให้จับตากันเปิดเผย
แล้วเปลวไฟแห่งโทสะของราษฎรจะลุกไหม้ใคร?
คำตอบแทบจะไม่ต้องคิด
ไหม้พวกตระกูลใหญ่
ไหม้เหล่าตระกูลขุนนางผู้กอบกูมอำนาจ
ไหม้ราชสำนักแคว้นฉีทั้งหมด
ยิ่งไปกว่านั้น มหาจักรวรรดิเฉียนยังเป็นฝ่ายลงมือก่อนอีกด้วย เมื่อเผชิญสภาพเช่นนี้ เจ้าในฐานะจักรพรรดิผู้ทรงปรีชาเฉลียวฉลาด ผู้อาจได้รับพระกรุณาจากเทพธิดาประทานของวิเศษลงมา จะทำอย่างไร?
ทรงออกราชโองการทรงปรารภพระองค์เอง!
ประหาร!
จักรพรรดิฉีแม้จะไม่ทรงออกราชโองการทรงปรารภพระองค์เอง ก็ยังต้องประหารสักคนสองคนไม่ใช่หรือ?
ถ้าไม่ทำสักอย่าง แล้วเจ้าไม่ใช่เจ้าโง่เขลาคืออะไร?
ส่วนพวกตระกูลใหญ่ล่ะ?
พวกเขาจะตื่นตระหนกจนหน้าตาซีดเผือด จะรู้สึกว่านี่หรือเป็นการทดลองใจโดยเจตนาของจักรพรรดิฉี ที่ตั้งใจอ้างราชันย์แห่งความตายขึ้นมาเป็นแพะรับบาป ที่แท้ทรงมีแผนใหญ่แอบแฝง?