เมื่อคำพูดของเกาหยางดังขึ้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป
พระพักตร์ของอู่เจ้อพลันบูดบึ้งลง
นางคาดไม่ถึง ว่าเครื่องจับตุ๊กตาที่ฟังดูแสนธรรมดา ที่แท้จะแฝงความชั่วร้ายถึงเพียงนี้!
อู่เจ้อฟาดพระหัตถ์ลง โกรธกริ้วทันที
"เกาอ้ายชิง หากเป็นดังที่ท่านว่า มันต่างจากบ่อนพนันอย่างไร?"
เกาหยางทำหน้าจริงจัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง "ฝ่าบาทตรัสคลาดเคลื่อนแล้ว บ่อนพนันนั้นผิดกฎหมาย แต่เครื่องจับตุ๊กตาถูกกฎหมายพ่ะย่ะค่ะ"
อู่จ้าว: "..."
ซ่างกวันวานเอ๋อร์: "..."
ครู่ใหญ่ต่อมา
อู่เจ้อทอดพระเนตรเกาหยางลึกซึ้ง ตรัสว่า "ท่านเกา ท่านคือผู้มีความสามารถที่หาได้ยากแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนของข้าอย่างแท้จริง!"
"ช่องโหว่กฎหมาย ท่านใช้ประโยชน์ได้อย่างคล่องแคล่วยิ่ง"
"แต่เจิ้นก็สงสัย ท่านยังมีแผนพิษกวาดทรัพย์ที่ร้ายกาจกว่าเครื่องจับตุ๊กตาอีกหรือไม่?"
อู่เจ้อเกิดจิตใจไม่ยอมจำนน ตรัสถามเกาหยางขึ้น
เกาหยางยิ้มอย่างลึกลับ เสียงของเขาดังขึ้นตามมา
"ฝ่าบาท เพียงเท่านี้จะเป็นอะไรไป เครื่องคีบตุ๊กตากระจ้อยร่อย จะว่าเป็นแผนพิษที่ขึ้นหน้าได้อย่างไร กระหม่อมยังมีอีกหนึ่งแผน เรียกว่าเกมแห่งโชค!"
"แผนนี้เมื่อเผยออก จะกวาดล้างทั่วทั้งมหาจักรวรรดิเฉียน กระทั่งทั่วเจ็ดแคว้น ผลในการกวาดทรัพย์ จะน่าสะพรึงยิ่งกว่า!"
คำพูดนี้ทำให้จิตใจของอู่เจ้อสะท้าน
"เกาอ้ายชิง เกมแห่งโชคนี้หมายความว่าอย่างไร?"
เกาหยางยิ้มตอบ "ฝ่าบาท ความจริงง่ายยิ่งนัก กระหม่อมจะเสนอตัวเลขสามสิบสามตัว หรือจะเป็นตัวอักษรสามสิบสามตัวที่กำหนดไว้ก็ได้ แล้วเลือกออกมาเจ็ดตัว"
"ประชาชนใช้เงินเพียงน้อยนิด เช่นสองอีแปะ ห้าอีแปะ ซื้อได้หนึ่งฉบับ"
"หากลำดับตัวเลขหรือตัวอักษรตรงกับของกระหม่อม ก็จะถูกรางวัล ได้รางวัลใหญ่ทองคำหนึ่งแสนตำลึง"