คลื่นน้ำซัดเข้าวังมังกร ผู้แข็งแกร่งเบื้องหน้ากลับเป็นคนของลัทธิไร้ปรานี!
ประจวบเหมาะ เขาได้ขายคัมภีร์วิชายุทธ์ชั้นยอดไป ตอนนี้ลัทธิไร้ปรานีไม่มีทางพบแผนพิษที่ซ่อนอยู่ภายในแน่!
องครักษ์อู่รีบเอ่ย “ข้าเป็นสหายกับกัวอูจี ผู้ถือตรามังกรเงินแห่งลัทธิไร้ปรานี เมื่อสองวันก่อนยังได้ขายคัมภีร์ชั้นยอดให้เจ้าลัทธิผ่านเขา เมื่อเห็นแก่มิตรภาพนี้ จะมอบราชันย์แห่งความตายให้ข้าสังหารได้หรือไม่?”
“หากราชันย์แห่งความตายไม่ตาย ใจข้าไม่อาจสงบ!”
เขาแสดงสีหน้ามั่นคง เปี่ยมด้วยความมั่นใจยิ่ง
เพราะตั้งแต่ตอนกรีดตนเองจนถึงฝึกฝนคัมภีร์วิชายุทธ์ แล้วจึงรู้ตัวว่าถูกหลอก อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสิบกว่าวัน
ช่วงห่างด้านเวลาเช่นนี้ เขาย่อมใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่
ไป๋ซินซินได้ฟัง ดวงตาหงส์หรี่แคบ สีหน้าก็เปลี่ยนไป “เจ้าคือคนที่ขาย ‘คัมภีร์ดอกทานตะวัน’ ให้ลัทธิไร้ปรานีของข้า?”
“ถูกต้อง ข้าคือผู้นั้น!”
“ราคาห้าพันตำลึง นั่นก็เพราะรู้สึกถูกชะตากับผู้ถือตรามังกรเงินตั้งแต่แรกพบ เมื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์จึงขายในราคาต่ำ คนอื่นอยากซื้อข้ายังไม่ขาย!”
“นับว่าเห็นแก่กันแล้วใช่หรือไม่?”
ในยามนี้ เงาร่างอีกหลายสายก็พลิกตัวเข้ามาจากนอกกำแพงแดง พวกเขาเอ่ยว่า “เจ้าลัทธิ ทหารรักษาพระองค์ในวังกำลังจะมา ไม่อาจรั้งรอได้อีก”
“ท่านหวาง เชิญจับตัวราชันย์แห่งความตายก่อน คนผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย โปรดระวังให้มาก โดยเฉพาะปากของเขา หากมีเขาอยู่ เราก็ไม่ต้องกลัวว่าจะหนีไปไม่ได้”
“ข้าจะล้างแค้นให้ผู้ถือตรามังกรเงินก่อน!”
ไป๋ซินซินกล่าวจบ ก็ตวัดทวนยาวพุ่งเข้าหาองครักษ์อู่โดยตรง กระบวนท่าทวนดุดัน แทง ปัด สะกิด ล้วนมุ่งไปยังจุดสำคัญขององครักษ์อู่