"อะไรนะ?"
"ชุยชิงมีแผนการเช่นนี้หรือ? วิธีเก็บภาษีมวยเดียวอันนี้คืออะไรกัน รีบบอกข้ามาโดยเร็ว"
ภายในตำหนักหนังสือ เสียงของอู่จ้าวก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
ชุยซิงเหอสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนยิ่งนัก ว่าบนใบหน้าของอู่จ้าวมีอาการตกใจและยินดีปรากฏออกมา มิได้เป็นการแสร้งแสดง ดูราวกับออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
คงเป็นความรู้สึกที่ผิดไปเอง
เมื่อครู่คงเป็นความรู้สึกที่ผิดไปเองเป็นแน่
ชุยซิงเหอกลบความคิดในใจลง รู้ว่าช่วงเวลาสำคัญมาถึงแล้ว เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามทำให้เสียงของตนราบเรียบ นำเอาสาระสำคัญที่ได้ยินมาจากเกาหยาง ออกมากล่าวด้วยคำพูดของตนเอง
"ฝ่าบาท เหตุที่เหล่าคหบดีและผู้มีอำนาจในท้องถิ่นทั่วแว่นแคว้นยิ่งใหญ่โตจนควบคุมได้ยากนั้น รากเหง้าที่แท้จริงก็อยู่ที่มหาจักรวรรดิเฉียนของเราเก็บภาษีขูดรีดมากมายเหลือเกิน สามัญชนทั่วไปแม้แต่ตัวอักษรก็ยังไม่รู้จักกี่ตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำความเข้าใจภาษีอากรที่เพิ่มทับถมกันเป็นชั้น ๆ เหล่านี้ มักจะเป็นเพียงขุนนางชั้นผู้น้อยและคหบดีในท้องถิ่นว่าต้องเสียอะไร เสียเท่าไร สามัญชนก็ได้แต่จ่ายไปอย่างงงงวยเท่านั้น"
"ช่องว่างในการดำเนินการตรงนี้ใหญ่เกินไป เป็นช่องทางให้พวกเขาหาผลประโยชน์ได้!"
"หากปล่อยไว้ยาวนานเช่นนี้ บั่นทอนรากฐานของแว่นแคว้นอย่างยิ่ง!"
"ด้วยเหตุนี้ ข้าน้อยจึงคิดค้นระบบแส้เดียวนี้ขึ้นมา แก่นแท้ของแผนการนี้ก็คือ การรวมภาษีที่ดิน ภาษีแรงงาน และภาษีเบ็ดเตล็ดนานาชนิดที่เรียกเก็บซ้ำซ้อนทับถมกันทั่วมหาจักรวรรดิเฉียนของเรา เข้าเป็นหนึ่งเดียว เก็บเป็นเพียงเงินทองเท่านั้น!"
"พร้อมกันนั้น ก็ให้รังวัดตรวจสอบพื้นที่เพาะปลูกทั่วแว่นแคว้น ไม่ว่าจะเป็นที่ดินของทางราชการหรือที่ดินราษฎร ล้วนคิดคำนวณจ่ายตามจำนวนไร่ที่แท้จริง ให้ราชสำนักเป็นผู้เก็บรวมศูนย์และลำเลียงส่งต่อ เมื่อเป็นเช่นนี้ เหล่าขุนนางชั้นผู้น้อย คหบดี และผู้มีอำนาจในท้องถิ่น ก็ยากที่จะมีโอกาสเข้ามาแทรกแซงขูดรีดได้อีก!"