ใต้เขาชางหลาน เมื่อมองจากระยะไกล พื้นที่แม่น้ำเต็มไปด้วยฝูงวัวควาย กระโจมของชาวซงหนูปรากฏเป็นจุดดำเล็ก ๆ จุดแล้วจุดเล่า อยู่ใต้คมดาบของเกาหยาง!
นั่นคือพื้นที่แม่น้ำนั่นเอง!
ดินแดนพิเศษระหว่างซีอวี้และมหาจักรวรรดิเฉียน ถูกชาวซงหนูยึดครองมานานนับร้อยปี!
เพียงข้ามเขาชางหลานไป ก็สามารถเคลื่อนพลลงมาตามแนวเทือกเขาที่ทอดตัวลดหลั่น โจมตีแคว้นเหอซีได้โดยตรง!
การอำพรางทั้งปวง การเดินทัพอย่างยากลำบาก ระมัดระวังทุกย่างก้าว ทั้งหมดก็เพื่อช่วงเวลานี้!
เมื่อเข้าสู่พื้นที่แม่น้ำ นั่นก็คือสวรรค์ของทหารม้าแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน!
บนฟากฟ้า
แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องยอดเขาชางหลาน กระทบเกราะของทหารชั้นยอดนับหมื่นแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน
เกาหยางชูดาบ
คมดาบอันวาววับภายใต้แสงตะวัน เปล่งประกายเยือกเย็นไม่สิ้นสุด
ริมฝีปากของเกาหยาง ค่อย ๆ วาดรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
ปลดอาผู้เป็นรองแม่ทัพงั้นรึ?
ต้องการตัวฉู่ชิงหลวนกับเด็กงั้นรึ?
แม้แต่ซ่างกวันวานเอ๋อร์ก็ยังคิดจะเอา งั้นรึ?
อาจหาญขี่หัวเกาหยางขี้รดหัว อย่างนั้นรึ?
คิดว่าเกาหยางไร้ซึ่งความโกรธกริ้วจริง ๆ หรือ?
เกาหยางยกกระบี่ใหญ่ในมือขึ้น แววตาเย็นเยียบอย่างที่สุด เสียงก้องกังวานด้วยอำนาจบาตรใหญ่แผ่กระจาย
"พวกซงหนูหยามมหาจักรวรรดิเฉียนของข้า รังแกอารองของข้า สังหารราษฎรมหาจักรวรรดิเฉียนของข้า ฉุดคร่าสตรีมหาจักรวรรดิเฉียนของข้า! แค้นนี้ไม่ชำระขออย่าเรียกข้าว่ามนุษย์!"