"ปีศาจ!"
"ชาวเฉียนพวกนี้เป็นปีศาจ!"
"ต้านไม่อยู่! ต้านไม่อยู่จริง ๆ!"
กองดาบโม่เคลื่อนผ่านที่ใด ก็ทิ้งซากแขนขาที่ขาดสะบั้นไว้เต็มพื้นดิน ความกล้าหาญของชาวซงหนูแตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง ความหวาดกลัวราวกับเงามืดที่จับต้องได้ ครอบงำหัวใจทหารซงหนูทุกคน
เฮ่อเหลียนฉาระหายลมหายใจหนัก ๆ มองดูการสังหารหมู่ที่ถาโถมเข้ามาเพียงฝ่ายเดียว หัวใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกำบีบไว้แน่น
นี่คือกองทัพที่มหาจักรวรรดิเฉียนทุ่มเทกำลังทั้งชาติสร้างขึ้นมาหรือ!
นี่คือกำลังรบที่หญิงสาวที่ตนเคยดูแคลน แลกด้วยการเดิมพันทุกสิ่ง แม้แต่ชื่อเสียงก็ยอมทิ้ง เพื่อให้ได้มามาหรือ?
นี่คือปู่ของราชันย์แห่งความตาย บุคคลอันดับหนึ่งของกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียน ติ้งกั๋วกงเกาเทียนหลงหรือ?
"ท่านพ่อ ข้าต้านไม่ไหวแล้ว!"
ปาเท่อตัวเปื้อนเลือดพุ่งมาถึงข้างกายเฮ่อเหลียนฉา บาดแผลที่แขนซ้ายลึกจนเห็นกระดูกยังคงเลือดไหลพราก ๆ
"ปีกซ้ายของกองทัพแตกพ่ายไปแล้ว ปีกขวาก็ถูกทหารม้าเฉียนรัดไว้จนดิ้นไม่หลุด กองดาบโม่ของพวกกำลังรุกเข้าหากลางทัพ พวกเรา... พวกเราพ่ายแพ้ในศึกนี้แล้ว!"
ปาเท่อไม่อาจยอมจำนนได้ลง แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเอ่ยขึ้น
"หุบปาก!"
เฮ่อเหลียนฉาตบหน้าปาเท่อหนึ่งฉาด ท่าทางราวกับคนเสียสติ "พ่ายแพ้? ข้ายังไม่ตาย จะพ่ายแพ้ได้อย่างไร!"
ลุ่มแม่น้ำเสวียนสุยสูญเสียไปแล้ว
ดินแดนตะวันตกของแม่น้ำก็เปลี่ยนเจ้านายแล้ว
เขาแพ้อีกไม่ได้อีกแล้ว
หากศึกนี้เขาพ่ายแพ้ ทั้งซงหนูก็จบสิ้น!
ราคานี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจแบกรับไหว!
เฮ่อเหลียนฉาจ้องมองธงอ๋องตัวสูงที่อยู่กลางขบวนทัพเฉียน ดวงตาปะทุด้วยความแค้นฝังลึกจนถึงกระดูก