"อะไรนะ?"
"ข้าจะฆ่าเจ้าคนชั่วร้ายนี่!"
บุรุษร่างกำยำเดือดดาลฉับพลัน ตรงเข้าใส่เฉินเซิ่ง
เฉินเซิ่งเห็นว่าความแค้นล่อมาได้พอประมาณแล้ว อีกทั้งแต่แรกก็เว้นระยะปลอดภัยไว้ จึงบังคับม้าหันกลับ
แล้วก็เผ่นหนีไปในชั่วพริบตา!
บุรุษร่างกำยำอยากจะทุบหัวสุนัขของเฉินเซิ่งให้แหลก แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักนิด
เขาหันกลับมา มองอู๋ซื่อที่กอดทารกในอ้อมอก ร่างกายสั่นเทิ้มเพราะความโกรธ
นึกว่าจะถึงคราวพลิกผันแล้ว แม้คุณชายตระกูลใหญ่นี้จะชั่วร้ายไปบ้าง แต่ถ้าขายศักดิ์ศรี ก็จะช่วยชีวิตเด็กได้
แต่ใครจะคิด เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องหลอกลวง
นี่คือการหยอกเย้าอย่างไร้ปรานี!
ความชั่วร้ายของมนุษย์ แสดงออกมาอย่างถึงที่สุด ณ ที่นี้!
ชั่วขณะหนึ่ง
ถนนกว้างใหญ่ ราษฎรโกรธแค้นดั่งเพลิงลุกโชน
ในเวลาเดียวกัน
รถม้าคันหนึ่งมุ่งหน้าไปในทิศทางตรงกันข้าม ตรงกับทิศทางของสถานสงเคราะห์ทารก
"คุณชายใหญ่ การเดิมพันครั้งนี้ท่านเดิมพันว่ามนุษย์มีธาตุแท้ดีงามหรือเจ้าคะ?"
ลวี่หลัวเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เกาหยางมองคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ปรากฏอยู่ไม่ไกล ส่ายศีรษะ "ไม่ใช่!"
"ตรงกันข้าม การเดิมพันนี้คือการเดิมพันว่ามนุษย์มีธาตุแท้ชั่วร้าย!"
"ถ้าเฉินเซิ่งไม่นำตนเองเข้าสู่กระดาน แล้วจะแสดงให้เห็นถึงความดีงามของเหล่าตระกูลใหญ่ได้อย่างไร?"
ทิศตะวันออกของเมืองซุยหยาง
บนท้องถนนเต็มไปด้วยความโกรธแค้นของผู้คน
พวกเขาเกลียดชังเฉินเซิ่งมากเพียงใด ก็เห็นใจแม่ลูกอู๋ซื่อมากเพียงนั้น
สตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งมีสีหน้าลำบากใจ แต่ก็ล้วงเหรียญทองแดงสิบเหรียญออกมาจากอก ยื่นให้อู๋ซื่อ