"ฮื้อ!"
หวังอิ่นจ้องมองเกาหยางตาไม่กะพริบ แล้วสูดลมหายใจลึก ๆ
พ่อค้าธรรมดา ปะทะ อ๋องต่างสกุลองค์แรกแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน อดีตอัครมหาเสนาบดี มหาอำมาตย์ผู้เป็นใหญ่ในราชสำนัก ผู้แบกรับสองนครและสิบสามจวิ้นของมหาจักรวรรดิเฉียน ศึกสองครั้งยึดแคว้นเหอซี ยุทธการที่มองเป่ยสังหารชาวซงหนูเกินแสนคน เพียงได้ยินนามก็สั่นสะท้านหวาดหวั่นทั่วแผ่นดิน — ม้าทะยานผู้พิชิต กั๋วโหวแห่งกวนจวิน ผู้ตรวจการแผ่นดิน กั๋วกงผู้รักษาแคว้น ราชันย์แห่งความตายแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน!
ศึกนี้ ชัยชนะอยู่ในมือข้า!
ข้าต้องยืนหยัดให้ได้
ยืนจนถึงที่สุด!
ราชันย์แห่งความตายก็เพราะอะไร?
เชื้อพระวงศ์ราชันย์แห่งความตายจะรอบรู้สรรพสิ่งได้จริงหรือ?
แต่เมื่อคิดถึงตรงนี้ สีหน้าของเขากลับเปลี่ยนไปทันที
วายแล้ว!
ราชันย์แห่งความตายองค์นี้ ดูเหมือนจะรอบรู้สรรพสิ่งจริง ๆ เขายังเคยพิพากษาคดีได้ ช่วงก่อนหน้านี้ยังไขคดีล่วงประเวณีอันซับซ้อนยิ่งได้สำเร็จอีกด้วย!
สติ!
ข้าต้องรักษาสติให้มั่น!
หวังอิ่นสูดลมหายใจลึก บังคับตัวเองให้สงบลง
ในเวลาเดียวกันนั้น
เกาหยางได้ประทับนั่งหลังโต๊ะหลักที่หลู่เหวินเว้นไว้แล้ว
ลวี่โหย่วหรงยืนอยู่เคียงข้าง ชุดสีแดงดั่งเพลิง สง่าราศีน่าพรั่งพร้อม
"หวังอิ่น"
เกาหยางหันมองหวังอิ่นที่กำลังคุกเข่า แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ
น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งยิ่ง แต่กลับแฝดแรงกดดันอันมองไม่เห็น