“เชิญ!”
คำพูดเอ่ยออกมาเพียงเท่านั้น
เสียงของอู่จ้าวก็ดังขึ้นในตำหนักหนังสือแทบจะในทันใด กลั้นความเร่งร้อนเอาไว้แทบไม่อยู่
ไม่นานนัก
เฉินเซิ่งเต็มไปด้วยฝุ่นธุลีจากการเดินทาง ก้าวเท้าใหญ่เดินเขามาในตำหนัก คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น: “นายพลน้อยเฉินเซิ่ง รับบัญชาอัครเสนาบดีเฒ่า กลับนครหลวงเพื่อกราบทูลรายงานสถานการณ์ศึก!”
“หลังจากเสนาบดีเกาจัดพิธีบวงสรวงสวรรค์ ณ เขาหลางจวี่ซวี่ของซงหนูแล้ว กำลังจะได้รับชัยชนะกลับคืนราชสำนัก แต่ที่ห่างจากทะเลสาบฮานไปทางเหนือสี่ร้อยลี้ มีนครประเทศหนึ่งชื่อว่าทะเลเหนือ ราชินีแห่งนครนั้นนามว่าเย่คัทย่าลีนา ส่งทูตมาขอยอมจำนน เต็มใจเป็นข้าชั้นทาสตลอดกาล และถวายตัวจั่วเสียนอ๋องแห่งซงหนูที่หลบหนีไปยังประเทศของนาง!”
“อัครเสนาบดีเฒ่าได้นำทหารหัวกะทิห้าพันนายเดินทางไปยังทะเลเหนือด้วยตนเอง เพื่อรับการยอมจำนน และจับกุมหลัวเซียนอ๋องได้!”
“บัดนี้ ประเทศทะเลเหนือได้ยอมสยบต่อมหาจักรวรรดิเฉียนของเราแล้ว หลัวเซียนอ๋องก็ถูกคุมตัวอยู่ในรถนักโทษ อัครเสนาบดีเฒ่ากำลังนำทัพได้รับชัยชนะกลับมา อีกไม่นานจะถึงเมืองฉางอัน!”
โครม!
คำพูดนี้เอ่ยออกมา
ภายในตำหนักก็แตกตื่นสิ้นเชิง
“รัฐทะเลเหนือ? ห่างจากทะเลฮั่นไห่ไปทางเหนือสี่ร้อยลี้?”
“มหาจักรวรรดิเฉียนของเราตั้งแต่สถาปนาประเทศมา อย่าว่าแต่ดินแดนที่ห่างจากทะเลฮั่นไห่ไปทางเหนือสี่ร้อยลี้เลย ถึงขั้นทะลุถึงทะเลฮั่นไห่ก็ยังไม่เคยทำได้!”
ดวงตาชราของหลู่เหวินเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!
เหยียนเจิงก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน เขาเดิมคิดว่าการปักธงชัยที่เขาหลางจีวซวี่คือจุดสูงสุดแล้ว ไม่คิดว่าจะมีเรื่องน่ายินดีที่ไม่คาดคิดอีก!
จับหลัวเซียนอ๋องของซงหนูได้ทั้งเป็น!
ทะเลเหนือยอมสยบต่อมหาจักรวรรดิเฉียน!
สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร?
หมายความว่าฤทธิ์เดชแห่งกองทัพของมหาจักรวรรดิเฉียน ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่ราชวงศ์แห่งจงหยวนยุคก่อนๆ ทั้งหลายจะเอื้อมถึงได้แล้ว หมายความว่านับจากนี้ไป พรมแดนทางเหนือของมหาจักรวรรดิเฉียนจะไม่ใช่กำแพงเมืองจีน ไม่ใช่เขาอินซานอีกต่อไป หากแต่คือดินแดนทางเหนือของทะเลฮั่นไห่!
ไม่เกินจริงแม้แต่น้อย!