เจียงหนาน
คฤหาสน์บรรพบุรุษของตระกูลหลี่
หลี่เต่าหลิงอ่านรายงานลับจบ ฝ่ามือผอมแห้งกดทับแผ่นกระดาษไว้อยู่ช้านาน
เบื้องล่าง เหล่าปู่ทวดตระกูลหลี่ต่างมีสีหน้าไม่เหมือนกัน
บางคนกระซิบว่า "ท่านประมุข เจียเย่ลงมือสอบสวนวัดพุทธต่อหน้าสาธารณชน ลงมือเผาสัญญาดอกเบี้ย หวังว่าคงจะทำให้เหล่าชาวพุทธไม่พอใจ"
หลี่เต่าหลิงเงยหน้าขึ้นช้า ๆ
"ไม่พอใจแล้วจะเป็นยังไง?"
"ถ้าแม้แต่ความเจ็บแค่นี้ก็ยังทนไม่ไหว แล้วจะพูดถึงการล้มราชันย์แห่งความตายได้อย่างไร?"
"เกาหยางยืมมือการสอบหกแขนง ดึงเหล่าบุตรชาวบ้านเข้าสู่ราชสำนัก แถมยังให้ช่างฝีมือทั้งหลายกับบุตรตระกูลใหญ่อยู่ในทองบัญชียกเดียวกัน"
"วันนี้ก็แค่สวี่กวนหลานคนหนึ่งกดหลี่เหวินเสวียนลงได้"
"แต่พรุ่งนี้ จะมีสวี่กวนหลานอีกนับพันนับหมื่นคน มาแย่งตำแหน่งของบุตรตระกูลใหญ่ของเรา!"
"การต่อสู้ของพุทธบุตรครั้งนี้ มิใช่แค่การต่อสู้ของชาวพุทธ หากเป็นโอกาสที่พวกเราตระกูลใหญ่ต้องฉวยไว้ให้ได้!"
เสียงของหลี่เต่าหลิงต่ำลึก
"สั่งการไปยังเหล่าศิษย์ของตระกูลหลี่"
"ทุกที่ที่เจียเย่ย่างกรายผ่าน ให้เปิดคลังเสบียง กางเต็นท์ แจกยารักษาโรค แต่ห้ามทิ้งชื่อของตระกูลหลี่ไว้"
"คุณงามความดีทั้งปวง ให้ยกยอไปที่ตัวพุทธบุตรคนเดียว"
"ข้าอยากให้ทุกที่ที่เขาเดินทางผ่าน มีผู้อดอยากได้กินข้าว มีผู้ป่วยได้รับการรักษา มีคนคุกเข่าลงกราบส่งเสียงเรียกว่าพระพุทธผู้มีชีวิต!"
"พ่ะย่ะค่ะ!"
"……"
อีกฟากหนึ่ง
จวนของตระกูลอ๋อง
อ๋องเหยียนจือเรียกประชุมผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาในตระกูลเช่นกัน
"คัดลอกบทกวี 'หน้าศาลาควรให้พระพุทธกราบข้า' ของเกาหยาง กับถ้อยแถลง 'ชามโจ๊กเพียงหนึ่งชามก็อาจเป็นพระพุทธได้' ของเจียเย่ ลงบนกระดาษแผ่นเดียวกัน แล้วส่งไปยังสำนักศึกษา โรงสุรา และวัดวาอารามทุกจวนโดยเร็วที่สุด"