ตูมมม!
คำพูดนั้นประหนึ่งเสียงสนั่นสะเทือน กวาดไปทั่วหมู่ขุนพลซงหนูภายในกระโจมราชัน ก่อเกิดคลื่นยักษ์ซัดสาดในจิตใจของพวกเขา
เฮ่อเหลียนฉาสีหน้าเหลือเชื่อ เซถอยหลังไปหลายก้าว
นี่มันอะไรกัน?
เขาทุ่มเทปลุกเร้าราชันย์แห่งความตาย สร้างความปั่นป่วนครั้งใหญ่ กระจายข่าวให้อลหม่านไปทั่ว มิเพียงมหาจักรวรรดิเฉียน ทั่วใต้หล้าล้วนรู้เห็นเรื่องนี้
ราชันย์แห่งความตายก็ถูกลวงให้เดือดดาลจริง ร้องขอออกรบในทันใด
ใต้หล้าทั้งผืนต่างเฝ้ารอศึกนี้!
ท้ายที่สุด เฮ่อเหลียนฉากลับระดมพลไพร่พล ณ ทุ่งหญ้าเมืองซ่างหลิน วางแผนตาข่ายฟ้าดิน สิ้นเปลืองกำลังคนมหาศาล สุดท้ายไร้แม้เงาขนสักเส้นของราชันย์แห่งความตาย ราชันย์แห่งความตายผู้นี้ไม่คิดจะออกจากเมืองซ่างหลินตั้งแต่แรก หากแต่แอบออกจากเมืองเยี่ยนเหมินต่างหาก
น่าอัปยศยิ่ง!
เขาถูกเกาหยางเล่นงานในอุ้งมือ!
และนั่นยังไม่พอ ที่สำคัญที่สุดคือ ราชันย์แห่งความตายยังบุกทะลวงแคว้นเหอซี สังหารราบคาบ แล้วลอยนวลจากไป!
นี่มันอะไรกัน?
ความอัปยศครั้งใหญ่!
เฮ่อเหลียนฉารักศักดิ์ศรีมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยังหยิ่งผยองฝังลึกในกระดูก ต่อให้ตายก็มิอาจคาดคิดว่าจะต้องเผชิญความอัปยศสุดขั้วเช่นนี้!
ณ ทรวงอก เลือดขุ่นข้นสายหนึ่งพลุ่งขึ้นสู่ลำคอ เขากลั้นมันลงอย่างสุดกำลัง
“ต้าฉานอวี๋!”
“ต้าฉานอวี๋!”
เหล่านายทัพรีบถลันเข้าประคองเฮ่อเหลียนฉา
เฮ่อเหลียนฉาโบกมือหนักหน่วง ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะ “แคว้นแม่น้ำของข้ามีทหารที่รบได้เกินกว่าสองแสนนาย แต่กลับถูกเจ้าชีวิตบุกตะลุยเข้าแคว้นแม่น้ำ ไล่กวาดล้างเผ่าต่อเนื่องยี่สิบกว่าเผ่า สังหารไปหลายหมื่นคน กระทั่งเมืองหลางหยาถูกทะลวง!”
“หลางหยาหวางและเจิ้นเยว่หวางเป็นกองขยะงั้นหรือ?”
เสียงของเฮ่อเหลียนฉากึกก้องในกระโจม
ศึกครั้งนี้ นับว่าพ่ายแพ้ย่อยยับสิ้นเชิง
ตั้งแต่ก่อตั้งมหาจักรวรรดิเฉียน ชนเผ่าซงหนูก็ไม่เคยประสบความปราชัยหนักหนาถึงเพียงนี้