นางเปรียบเสมือนอยู่ในหุบเหวลึก ถูกรายล้อมด้วยความมืดมิดอันหนาทึบ เงยหน้ามองฟ้า กลับมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลยแม้แต่น้อย
แล้ว แสงสว่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
เกาหยางเปิดราชโองการแสวงหาผู้มีความสามารถของนาง ด้วยสามกลยุทธ์บรรเทาทุกข์ พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ พลิกมือเป็นฝน ใช้พลังอันดุจสายฟ้าฟาดปราบราคาข้าวในเมืองหลินเจียงให้สงบลง
การปรากฏตัวของเขา ดั่งพายุโหมใบไม้ร่วง สายฟ้าขับไล่เมฆดำ กวาดล้างทั่วทั้งมหาจักรวรรดิเฉียน
หรงอ๋อง มิใช่คู่ต่อสู้แม้แต่ยกเดียว!
ภัยพิบัติล่มสลายของมหาจักรวรรดิเฉียน ทหารม้าเหล็กหนึ่งแสนนายของแคว้นฉู่รุกมาถึงใต้กำแพงเมือง เป็นเขา! ดั่งเทพเจ้าลงมา ยืนถือดาบขวางม้า พลิกสถานการณ์กลับมาได้!
ต่อมา เขาเสนอการใช้วิทยาศาสตร์เสริมสร้างประเทศ ชำระล้างมลทินด้วยสบู่ ทำลายศัตรูแข็งแกร่งด้วยดินปืน ทำลายการผูกขาดตระกูลใหญ่ด้วยกระดาษไผ่ ทำให้ซงหนูหวาดกลัวด้วยยุทธวิธีสายฟ้าแลบ...
เขาดั่งขวานยักษ์ที่แหวกฟ้าผ่าแผ่นดิน ใช้วิธีที่ดุดันที่สุด เปล่งประกายที่สุด ฟันทะลุความโกลาหล ความสิ้นหวัง อุปสรรคทั้งปวงที่อยู่เบื้องหน้านาง!
คือแสงสว่าง!
แสง...สาดส่องเข้ามาแล้ว
นั่นคือ...แสงที่จ้าและร้อนแรง!
แสงนี้ทะลวงความมืดมิดอันไร้ขอบเขตในห้วงวิญญาณของนางในชั่วพริบตา!
นางโล่งใจในที่สุด
จากนี้ไป กิจการใหญ่ใต้หล้าแม้ยากเย็นเพียงใด ก็เป็นเพียงเรื่องเล็ก
คิ้วที่ขมวดแน่นของนางคลายออกในที่สุด มือที่กำพนักบัลลังก์มังกร รู้สึกผ่อนคลายเป็นครั้งแรก ปลายมุมปากเริ่มมีรอยสงบสุขที่เนิ่นนานซึ่งตนเองก็ไม่ทันสังเกตติดอยู่
ภายในห้องบรรพบุรุษ