แผละ!
หลังความเงียบงันชั่วครู่ ไม่รู้ว่าใครทนหัวเราะไม่ไหวก่อน
จากนั้นก็ราวกับจุดชนวนไกปืน เสียงหัวเราะโห่ฮาก็กลืนกินทั่วทั้งตลาดตะวันตก!
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!"
"เอาตีนยัดปากเลยหรือ!"
"คุณชายรองเกา...ฮ่า ฮ่า ฮ่า...น่าสงสารเกินไปแล้ว!"
"เหม็นโชย...ฮ่า ฮ่า ฮ่า นึกภาพตามแล้วขำ!",
ชาวบ้านหัวเราะกันตัวงอ น้ำตาไหล
แม้แต่เกาหยางเองก็อดหน้าเสียมิได้ ไอ้เด็กเวรนั่นทำเอาตกใจหมด!
อุดดีนัก!
ฉู่ชิงหลวนและซ่างกวันวานเอ๋อร์ก็ต้องยกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ
หลินหวยหยวน: "..."
เฉียนปานซาน: "..."
มู่หรงฟู่: "..."
บรรดาพ่อค้าถ่านหินใหญ่: "..."
สีหน้าที่เพิ่งจะกลับมามีเลือดฝาดก็จางหายไปสิ้นซาก ซีดยิ่งกว่าคนตายเสียอีก
ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาผิดหวังแค่ไหน!
เสียงหัวเราะค่อยๆ เบาลง ชาวบ้านที่ทดลองเมื่อคืนไม่มีใครตาย บรรยากาศก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
หวังเหล่าซวนไม่ทนอีกต่อไป เบียดขึ้นมาหน้าสุด มองเกาหยางด้วยความระมัดระวัง พลางถามว่า "ท่านอัครมหาเสนาบดีเกา พระโพธิสัตว์ผู้มีชีวิต ข้าน้อยขอถามหน่อยเถิด ถ่านหินก้อนนี้...ถูกกว่าไม้ฟืนจริงหรือไม่ ข้าน้อย...ข้าน้อยจะซื้อไหวจริงๆ หรือ?"
ทันใดนั้น
ปั่ก ๆ ๆ!
ประโยคเดียวนี้ราวกับแม่เหล็ก ดึงดูดสายตาหลายหมื่นคู่ทั่วทั้งงานเข้าหาเขาในพริบตา!
โดยเฉพาะหลินหวยหยวน สายตาที่สุขุมลุ่มลึกของเขา ยิ่งดูจับจ้องกว่าเดิม
เขาสูดหายใจเข้าลึก มาถึงช่วงเวลาที่ชะตากำหนด
การตั้งราคา!
กำลังการผลิต!
นี่คือปัญหาที่บรรดาพ่อค้าถ่านหินทั้งหมดที่มารวมตัวกันในวันนี้ให้ความสำคัญมากที่สุด!