ฮืด!
กลิ่นอวลความอบอุ่น กลิ่นควันไฟ และกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ไหลบ่าออกจากประตู ปะทะเข้ากับสายลมหนาวอันเฉียบขาดภายนอก
เงียบสนิท!
ทั่วตลาดตะวันตกแห่งฉางอัน ราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นบีบคอ ถูกบังคับให้หยุดนิ่ง
สายตานับหมื่นคู่ ไม่ว่าจะยากดีมีจน ต่างจับจ้องไปที่ประตูใหญ่เบื้องหน้า ลมหายใจราวกับหยุดนิ่ง
ตุบ!
หวังเหล่าซวนรู้สึกว่าหัวใจของตนราวกับกลองเก่าที่ถูกตีอย่างบ้าคลั่ง ฝ่ามือที่กำแน่นเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ
ผลลัพธ์ กำลังจะเฉลยแล้ว!
อีกด้านหนึ่ง
หลินหวยหยวน เฉียนหรูซาน และคนอื่น ๆ ก็เป็นเช่นกัน นิ้วที่กำลูกปัดหยกแน่นขึ้นทันใด ข้อนิ้วซีดขาว
มู่หรงฟู่ก็อดไม่ได้ที่จะโผล่ครึ่งตัวออกมาจากรถม้า ดวงตาแทบจะถลนออกมา
เซียวฉิงจับราวไม้ ร่างงามโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตางดงามมองตรงไปข้างหน้า มือทั้งสองข้างสั่นน้อย ๆ
ในที่สุด
ท่ามกลางสายตานับหมื่น
เงาร่าง ปรากฏขึ้นในแสงเงาที่ประตู
ชายร่างกำยำที่ห่อด้วยเสื้อผ้าฝ้ายเก่า ๆ ใบหน้าซูบผอม สีหน้าเหลืองซีด ขยี้ตาที่งัวเงีย หาวววหนึ่งแล้วเดินออกมา
เขายืดเส้นยืดสายอย่างเต็มที่ ข้อต่อลั่นดังกร๊อบ ๆ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความอิ่มเอมที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
"สบายจริง ๆ ให้ตายเถอะ..."
"หลายวันแล้ว... ไม่ได้นอนหลับอุ่น ๆ สบายใจขนาดนี้"
ชายคนนั้นพึมพำอย่างงัวเงีย เสียงไม่ดัง แต่ราวกับฟ้าผ่าลงกลางจัตุรัสอันเงียบสงัด!
อื้อ!
พร้อมกับเสียงของชายวัยกลางคน ฝูงชนก็แตกตื่นทันที!