ตูม!
ปฏิรูปแคว้นชายแดน ตั้งขุนนางแทนเจ้าผู้ปกครอง
ล้มอำนาจตู้ซือ เสกับตั้งข้าราชการส่วนกลาง
และผู้ใดยอมจำนนย่อมย้ายถิ่นฐานไปฉางอันได้ รับตำแหน่งรับบำนาญ แต่ผู้ใดไม่ยอม จะไม่เว้นแม้แต่ไก่กับหมา
มือของจามู่เริ่มสั่นระริก ม้วนผ้าไหมนั้นในอ้อมแขนหนักอื้นดุจพันโจน เกือบจะถือไว้ไม่มั่น
ในดวงตาของเขา ผุดขึ้นมาเป็นร่องรอยแห่งความหวาดกลัวเข้มข้น
ราชันย์แห่งความตายผู้นี้โหดเหี้ยมและร้ายกาจยิ่งกว่าที่นางคิด สิ่งที่เขาต้องการมิใช่การปราบปรามตะวันตกเฉียงใต้ มิใช่เพียงการสังหารนางอย่างง่าย ๆ
แต่เขาต้องการถอนรากถอนโคนระบบตู้ซือที่หยั่งรากลึกมาชั่วอายุคนของตะวันตกเฉียงใต้ทั้งหมด!
แรกใช้คำสั่งสลายอำนาจอ๋องแตกความสามัคคีของเผ่าชนพื้นเมือง หักพันธมิตรของเขา จากนั้นระดมกองทัพหมาป่ากว่างซี ใช้คนป่าจัดการคนป่าเพื่อสู้รบกินกำลังพล และสุดท้ายปฏิรูปแคว้นชายแดน ตั้งขุนนางแทนเจ้าผู้ปกครอง ดึงฟืนออกจากใต้หม้อ
สามแผนนี้ออกมาพร้อมกัน… ฟ้าของตะวันตกเฉียงใต้ เปลี่ยนไปจริง ๆ แล้ว
จามู่สะดุ้งสุดตีนถอยไปหนึ่งก้าว ชนเข้ากับเสาเต็นท์เบื้องหลัง ร่างทั้งร่างดุจถูกดูดพลังทั้งปวงออกไป
นางเงยหน้ามองฟ้าหม่นหมองเบื้องนอกเต็นท์ แล้วบังเกิดความรู้สึกว่าขุนเขาที่นางใช้ชีวิตอยู่มาสี่สิบกว่าปี ไม่เคยแปลกหนาเช่นยามนี้มาก่อน
แล้วนางก็หันกายกลับอย่างกะทันหัน ก้าวยาวเดินออกไปนอกเต็นท์
"ประมุขใหญ่! ท่านจะเสด็จไปที่ใด?"
สหายสนิทเบื้องหลังวิ่งตามออกมา
จามู่มิได้ตอบ หากเพียงเดินยิ่งเร็วขึ้นทุกที ทะลุผ่านค่าย ผ่านเหล่านักรบชนพื้นเมืองที่หวาดหวั่นไม่อาจสงบ มุ่งไปจนถึงเต็นท์เล็ก ๆ ธรรมดาหลังหนึ่งที่ลึกสุดของค่าย
แล้ว
เขาดึงม่านเต็นท์ขึ้นในหนึ่งเดียว ก้าวเร่งเข้าไปภายใน
ภายในเต็นท์มิได้จุดโคม มีเพียงแสงจาง ๆ ที่ส่องทะลุเข้ามาจากภายนอก
ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่กำลังยืนหันหลังให้ สวนชุดฉงผ้าครามยาว ประสานมือไว้เบื้องหลัง กำลังจ้องมองแผนที่หนังแพะหยาบ ๆ ที่แขวนอยู่บนผนัง