ช่วงเวลาเดียวกัน
แคว้นฉี
หลินจื๊อ
สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชก ปลิวใบไม้ริมถนนหมุนวนลอยขึ้นฟ้า แล้วพากันร่อนไปสุดสายตา
หน้าตลาดตะวันออก หน้าร้านน้ำชาร้านหนึ่ง เหล่าบัณฑิตในฉับหลายคนนั่งล้อมโต๊ะสี่เหลี่ยม จิบน้ำชาจืดชืด คุยกันถึงเรื่องใหญ่ของแผ่นดินในช่วงนี้
"ได้ยินกันหรือยัง? ฝ่ายมหาจักรวรรดิเฉียนมีสิ่งวิเศษออกมาแล้ว" บัณฑิตชุดเขียววางถ้วยชาลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยรสเปรี้ยว "มันคือมันฝรั่งสวรรค์ประทานที่ให้ผลผลิตต่อหมู่ถึงสองพันชั่งนั่นแหละ บุญวาสนาของมหาจักรวรรดิเฉียน กระมังจะขวางกันไม่อยู่อีกแล้ว"
"ก็จริงอย่างนั้น" บัณฑิตชุดเทาข้าง ๆ ถอดใจถอดหาย "ก่อนหน้ามีมันฝรั่งสวรรค์ประทาน ต่อมามีการสอบหกสาขาคัดเลือกขุนนาง... มหาจักรวรรดิเฉียนกำลังจะพุ่งทะยานขึ้นเหมือนนกเดียวตีปีกขึ้นสวรรค์ ลองมองแคว้นฉีของเราบ้างสิ ทางแดนตาโจวถูกราชันย์แห่งความตายยัดเยียดพวกอสูรกากรเข้ามาเต็มไปหมด อัตราการก่ออาชญากรรมเพิ่มขึ้นทุกเดือน ราชสำนักก็ยังไม่มีแม้แต่เสียงเบ้าตูดสักหน่อย"
"ข้าได้ยินมาว่า ที่นั่นมีผู้ศักดิ์สิทธิ์ยังอยู่เพียบเลย!"
"เงียบน่า!" บัณฑิตอาวุโสกว่าตาเขไปหนึ่งตา "ออกปากวิจารณ์การปกครองแผ่นดิน เจ้าไม่เกรงชีวิตแล้วหรือ!"
บัณฑิตชุดเทาหดคอลง ไม่กล้าพูดอีก
แต่ก็ในยามนั้นเอง เสียงกีบม้าเร่งร้องดังมาจากปลายซอย
ชายหนุ่มชุดเสื้อผ้าสั้นกระโจนขี่ม้าสีแดงเข้ม แก้มแดงก่ำทั้งใบ ดูราวกับดื่มสุราเข้าไป หรือไม่ก็เจอเรื่องยินดียิ่งกว่าฟ้า