ไม่นานนัก ขุนนางใหญ่จากหกกระทรวงก็เข้าเฝ้าในตำหนักหนังสือตามรับสั่งของอู่เจ้า
"ข้าน้อยหวังอี้ฟาน ถวายบังคมฝ่าบาท!"
"ข้าน้อยเหยียนเจิง ถวายบังคมฝ่าบาท!"
ผู้คนต่างพากันคำนับ
"ลุกขึ้นเถิด!"
"เรามีเรื่องสำคัญจะปรึกษากับเหล่าอ้ายชิง วันนี้เราไปที่จวนติ้งกั๋วกง พบท่านเกา ท่านเกาเสนอสามกลยุทธ์ที่สามารถทำให้เหอซีสงบลงได้..."
อู่เจ้ากลบความรู้สึกว้าวุ่นในใจ เสียงเยือกเย็นดังขึ้น
จากนั้นนางก็เล่าสามกลยุทธ์ของเกาหยางทั้งหมด
แต่หลังจากพูดกับเสี่ยวหยวนเสร็จ เมื่อเอ่ยถึงเกาหยาง นางรู้สึกแปลก ๆ ในใจอย่างยิ่ง
เหยียนเจิง หวังอี้ฟาน ฯลฯ ไม่รู้เรื่องนี้ ตรงกันข้าม เมื่อได้ยินสามกลยุทธ์ของเกาหยาง พวกเขาตกอยู่ในความตะลึงพรึงเพริด
"ยอดเยี่ยม!"
"สามกลยุทธ์ของท่านเกาช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก ใช้กำแพงเมืองเป็นแกนหลัก สร้างระบบเตือนภัยที่ประกอบด้วยพื้นที่เพาะปลูก ป้อมสัญญาณไฟ และป้อมปราการ ย่อมตัดทางรอดของพวกซงหนูได้!"
"ฝ่าบาท ข้าน้อยสนับสนุนกลยุทธ์นี้ ทั่วหล้าเชลยหลายแสนคน แทนที่จะขังในคุก ก็ควรปล่อยไปเพาะปลูกที่เหอซี กลยุทธ์นี้ช่างวิเศษยิ่ง!"
เจ้ากรมราชทัณฑ์ หวังอี้ฟาน คำนับอู่จ้าว
สีหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม
ราชันย์แห่งความตาย ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!
เมื่อเทียบกับหวังอี้ฟานแล้ว เจ้ากรมโยธาธิการ ติงอีโม่ กลับมีสีหน้าหม่นหมองยิ่งนัก
ก่อนหน้านี้ตอนที่จวนสกุลชุยและราชันย์แห่งความตายขัดแย้งกัน เขารับเงินจากจวนสกุลชุย แล้วโจมตีเกาหยาง
ตอนนี้คิดดูแล้ว ช่างเสียใจยิ่งนัก!
ด้วยสถานะของเกาหยางในตอนนี้ หากคิดจะจัดการเขา ก็เหมือนกับบี้มดตัวหนึ่ง!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็มีเรื่องไม่สะอาดหมดจด ย่อมไร้ความมั่นใจ!