รัฐจ้าว
ตกอยู่ในความโกลาหลขนานใหญ่
เมื่อจ้าวอวี้เหิงทราบข่าว ใบหน้าก็บิดเบี้ยวราวกับผีพราย
“พังพินาศ!”
“อาศัยอะไรกัน? เกาหยางนี่กระทั่งเฮ่อซียังยึดได้ สวรรค์เอ๋ย ท่านมิมีตาหรืออย่างไร!”
จ้าวอวี้เหิงโกรธจนทุบข้าวของในห้องแตกกระเจิง
สีหน้าบิดเบี้ยว เกรี้ยวกราดเหลือจะทน
เพียงหนึ่งอุบายจ่าวเกา ฆ่าคนไร้เลือด ฝังทั้งเป็นทั่วรัฐจ้าว
รัฐจ้าวยามนี้แตกแยกเป็นเสี่ยง ลัทธิไร้ปรานีพร้อมด้วยตระกูลใหญ่ในท้องถิ่นพากันชูธงก่อกบฏ
ต่อให้รัฐจ้าวรอดจากการดับสูญไปได้หวุดหวิด ก็ยากจะฟื้นฟูพลังปราณกลับคืนในหลายสิบปี!
ลัทธิไร้ปรานี
ไป๋ซินซินนุ่งกระโปรงยาวขาวทั้งร่าง ใบหน้าเย็นเยือกดุจน้ำแข็ง เมื่อข่าวส่งมาถึง นางก็สะเทือนใจอย่างยิ่ง
“ราชันย์แห่งความตายแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนใช้เพียงหนึ่งอุบายก็ทำให้รัฐจ้าวแตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ลัทธิของข้าเฟื่องฟู ศึกเดียวก็หักแขนข้างหนึ่งของซงหนู นำแผ่นดินเฮ่อซีเข้าสู่ปริมณฑลมหาจักรวรรดิเฉียน ช่าง...น่าสะพรึงยิ่ง!”
“บุคคลผู้นี้ ไม่ว่าจะต้องจ่ายค่าแลกมากเพียงใด ก็ควรรักษาไมตรี หาไม่ควรตั้งเป็นศัตรู!”
ไป๋ซินซินกล่าวกับสมัครพรรคพวกใต้บังคับบัญชา
“ประกาศกฤษฎีกาลัทธิ เจ็ดสิบสองนิกาย สามสิบหกฐาน สาวกหนึ่งแสน เมื่อเห็นผู้บัญชาการมังกร จงปฏิบัติเยี่ยงพบเจ้าลัทธิ ห้ามขัดขืน!”
“ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่ง ต้องรับทัณฑ์อสรพิษหมื่นกรอกใจ!”
ชั่วเวลาเดียว ใต้ฟ้าล้วนสะท้านสะเทือน
นามของเกาหยาง แผ่ซ่านไปทั่วแคว้นรอบข้างด้วยปฐมพลังสายฟ้าผ่า ยังผู้คนนับไม่ถ้วนหวาดสะพรึง!