จิ่นอีเหว่ย
คุกใหญ่
ภายในห้องขังเย็นเยียบชื้นฉ่ำ ถ่านในเตาไฟระอุดังลั่นดังปะทุขึ้น
จูซานถูกมัดติดแน่นไว้กับโครงไม้ทรมาน แม้แต่เหล็กนาบยังไม่ทันแดงสนิท พ่อค้าร่วมเจ้าของโรงพนันผู้เคยว่องไวประจบประแจงทุกฝ่ายเช่นเขาก็ตกใจจนขี้ปัสสาวะไหลนอง สารภาพเรื่องกู้ชิงหยวนออกมาหมดสิ้นราวกับเทถั่วจากกระบอก
"มันคือกู้ชิงหยวน หลงจงแห่งกรมพิธีการฝ่ายสอบเก็บข้อสอบ! เขาติดหนี้โรงพนันสามพันแทลยิ่งแล้วใช้หนี้ไม่ได้ จึงเอาข้อสอบมาชำระ!"
"ท่านนายจาง ข้าน้อยขายไปแล้วเพียงสามแห่งเท่านั้น ยังเพิ่งรับเงินเสร็จท่านก็บุกเข้ามา ยังไม่ทันแพร่ไปไหนอีก! ขอท่านเมตตา!"
จางผิงยืนอยู่หน้าโครงไม้ทรมาน มือกำใบสำนวนคำสารภาพแน่นจนสั่น ใบหน้าเขียวคล้ำ
สามแห่ง……
แม้เพียงสามแห่งธรรมดา แต่ด้วยความเร็วในการรั่วไหลเช่นนี้ จางผิงไม่กล้าประมาท
เพราะการสอบคัดเลือกหกแขนงนี้ เกาหยางและอู่จ้าวต่างวางความหวังไว้มากมาย ห้ามให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย
"มาคน!"
จางผิงตะโกนลั่น "แบ่งออกเป็นสองสาย! สายหนึ่งล้อมกรมพิธีการฝ่ายสอบเก็บข้อสอบและคฤหาสน์ของกู้ชิงหยวนทันที จับครอบครัวทั้งตระกูลของมันขังไว้ในคุกตำหนักสั่งตาย!"
"อีกสายปิดโรงพนันและสำนักพิมพ์ทั้งเมืองฉางอัน ตรวจสอบให้ถี่ถ้วนว่ามีสำเนาข้อสอบรั่วออกไปอีกหรือไม่!"
"จัดม้ามา!"
"ข้าน้อยจะเข้าพระราชวังทันที!"
จางผิงคว้าแผ่นข้อสอบขึ้นมา ไม่ทันจะแต่งเครื่องแบบขุนนาง กระโดดขึ้นคอม้า ราวกับคนบ้าพร้อมพุ่งตรงสู่พระราชวัง