ตูม!
ถ้อยคำนี้ดังขึ้น
กู้ชิงหยวนรูม่านตอดหดเกร็งในทันที
"เป็นไปไม่ได้! นี่คือข้อสอบการสอบพิเศษของราชสำนัก! การรั่วไหลของข้อสอบคือบาปประหาร!"
"ข้าน้อยไม่มีทางรั่วไหลข้อสอบเป็นอันขาด!"
"หากข้อสอบรั่วไหลไป ราชันย์แห่งความตายจะปล่อยข้าน้อยไว้ได้อย่างไร?"
กู้ชิงหยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคง ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
จูซานถอนใจหนัก
"ท่านกู้ การขัดใจราชันย์แห่งความตายท่านก็ถึงแก่ความตาย แต่ท่านติดหนี้พวกข้าน้อยสามพันตำลึงไม่ยอมชำระ นั่นมิใช่ตายเช่นกันหรือ?"
"ท่านตายไปก็ช่างมัน แต่ท่านหญิงผู้เป็นภริยาล่ะ? ธิดาของท่านล่ะ? มารดาของท่านก็ชรามากแล้ว คงแบกแบกการกระทบกระทั่งอีกไม่ไหวกระมล?"
"เป็นคนน่ะ อย่าเห็นแก่ตัวเช่นนี้สิ"
"ยิ่งกว่านั้น ตราบใดที่ท่านไม่พูด ข้าน้อยไม่พูด ราชันย์แห่งความตายจะรู้ได้อย่างไร?"
"ท่านว่ามิใช่หรือ ท่านกวยกู้?"
ถ้อยคำนี้ดังขึ้น
ใบหน้าของกู้ชิงหยวนขาวซีดราวกระดาษ
จูซานวางถุงผ้าโบราณใบเล็กลงบนโต๊ะ
"ข้าน้อยจะพูดตรง ๆ เถอะ การสอบพิเศษคราวนี้ บุตรเจ้านายของพวกเราก็ต้องเข้าสอบด้วย แต่ด้วยฝีมือของเขาเพียงลำพัง หาได้สอบเข้าไม่"
"เพราะฉะนั้นจึงต้องขอความช่วยเหลือจากท่านกวยกู้"
"ข้างในนี้คือธนบัตรเงินห้าพันเทียง ตราบที่ท่านยื่นข้อสอบให้พวกเรา หนี้สินถูกลบล้างทั้งปวง และธนบัตรก็เป็นของท่าน ได้ทั้งสองทาง"
"แต่ถ้าหากมิยอม……"
จูซานไม่กล่าวต่อ
แต่กู้ชิงหยวนเข้าใจความหมายแล้ว
ลำคอของเขาขยับขยุก มองใบหน้าเจ้าเล่ห์ของจูซาน น้ำเสียงแหบกระด้าง
"ได้เพียงไม่กี่ข้อ ห้ามเกิน"
"และ……พวกเจ้าห้ามแพร่งพรายเด็ดขาด"
จูซานยิ้มทันที
"แน่อนอยู่แล้ว ท่านกวยกู้วางพระทัยได้"