"ข้าน้อยทูลลา!"
ชุยซิงเหอจากไปหลังจากนั้น
"ไอ้หนูราชันย์แห่งความตายนี่ มันช่างร้ายกาจนัก คราวนี้พังแน่แล้ว ตระกูลหวังคงพังแน่!"
หวังจงถอนหายใจ พลางคิดจะจากไป ทว่าหลู่เหวินกลับเดินออกมา เขาเอ่ยถาม "ท่านแม่ทัพอาวุโสหวัง ท่านทราบหรือไม่ ว่าราชันย์แห่งความตายกับฝ่าบาททรงแสดงละครตบตาใดในการประชุมราชสำนักช่วงต้น?"
หวังจงเห็นดังนั้น ก็เอ่ยทันที "ท่านหลู่ ท่านไม่รู้หรือ ราชันย์แห่งความตายนี่ช่างโหดเหี้ยมนัก!"
"กลวิธีนี้ ทารุณยิ่ง!"
จากนั้น หวังจงก็พรั่งพรูกลวิธีของราชันย์แห่งความตายออกมาทั้งหมด
หลู่เหวินฟังแล้วก็ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
"นี่มิใช่เล่นงานรัฐจ้าวจนย่อยยับหรือ?"
"ข้าได้ยินว่า ท่านเกายังรับสตรีงามที่องค์ชายใหญ่รัฐจ้าวส่งมาให้ เหตุใดจึงลงมืออย่างโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้?"
หวังจงสงบนิ่งยิ่งนัก "เงินก็รับ สตรีก็พลอดรัก รัฐจ้าวก็หลอก!"
"มิใช่สมเหตุสมผลดีหรือ?"
"รับเงินแล้วไม่ทำการ นี่คือหลักปฏิบัติประจำตัวของราชันย์แห่งความตายมาโดยตลอด!"
"จริงสิ ท่านหลู่ นี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของจอหงวนชุย ท่านอย่าได้แพร่งพรายออกไป ข้ามีธุระสำคัญ จึงต้องขอตัวก่อน"
หลู่เหวินคารวะ แล้วกล่าว "ท่านแม่ทัพอาวุโสหวังโปรดวางใจ ข้าคือปากแข็งอันดับหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน เหลวไหลเช่นนี้จะพร่ำไปได้อย่างไร?"
แต่ไม่นาน