ตูม!
ตูมตาม!
ม้าศึกย่ำธรณี เกิดเป็นเสียงสนั่นสะท้านสะเทือน
เสียงนี้ราวกับย่ำลงบนปลายหัวใจ ทำให้หัวใจเต้นระรัวโดยไม่รู้ตัว
ชายชราร่างแข็งทื่อ ยืนนิ่งอยู่กับที่
บัดนี้ ความตื่นตะลึงไร้ขอบเขตหลั่งไหลเข้ามาดั่งคลื่นทะเล สาดโถมเข้าใส่เขาจนมิด เขาไม่รู้ว่าควรพรรณนาภาพตรงหน้าอย่างไร
ม้าพันตัววิ่งทะยาน บุกจู่โจมจากเนินเขา!
ทหารชั้นยอดแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนนับหมื่นที่สวมเกราะดำ เบื้องหลังมีตะวันลอยเด่นเหนือฟ้า แสงทองสาดส่องไปทั่วทุ่งหญ้า ภายใต้แสงทองที่สาดส่องนี้ ชุดเกราะของทหารเกราะดำแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนราวกับลุกโชน
ภาพตรงหน้า ช่างเร้าเลือดเนื้อให้สูบฉีดยิ่งนัก!
ซาจู้เห็นกองทหารม้ามหาจักรวรรดิเฉียนบุกเข้าใส่ น้ำตาอันตื่นเต้นก็คลอที่หางตา ขณะที่เขาจ้องกองทหารม้าที่บุกเข้าใส่อย่างไม่ละสายตา ก็แทบกัดฟันเอ่ยว่า “ท่านปู่ ต่อไปใครว่าท่านทำนายสวนทาง หลานจะต่อยไข่มันให้แตก!”
“นับแต่นี้ ท่านคือเทพในใจหลาน!”
ชายชราได้ยินคำของหลานตัวเอง ก็อดไม่ได้ที่จะตอบไปว่า “วิชาทำนายนี้ มีครั้งนี้ที่แม่น ก็พอแล้ว”
แต่ครู่ต่อมา ชายชราเองก็มิอาจห้ามน้ำตาให้ไหลรินได้
น้ำตาขุ่นคลอที่หางตา แล้วไหลลงมาตามรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้า หยดลงบนทุ่งหญ้าที่ไร้ขอบเขต
เดิมทีเขาเป็นชาวนาธรรมดาแถบเมืองเยี่ยนเหมิน ครั้งหนึ่งในการบุกโจมตีมหาจักรวรรดิเฉียนอย่างกะทันหันของพวกซงหนู เขาโชคร้ายกลายเป็นเชลยของราชันย์หมาป่าคราม
นับแต่นั้นมา ก็ต้องเป็นทาสรับใช้ให้พวกซงหนู ถูกทารุณกรรมอย่างแสนสาหัส
ลองคิดคำนวณดู ก็ผ่านไปห้าปีแล้ว
ตลอดห้าปีนี้ เขาแทบทุกคืนวันมักคิดว่า จะมีสักวันที่กองทหารม้าแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนจะมาประดุจกองทัพเทวะ มาถึงดินแดนแม่น้ำ มาช่วยเหลือพวกเขา