กลืน!
ทั้งสองกลืนน้ำลายอึกหนึ่งพร้อมกัน สายตาฉายแววเหลือเชื่อ
บทสนทนานี้ช่างอัดแน่นไปด้วยข้อมูล พวกเขาต่างตกตะลึง
หากเฉินเซิ่งจำไม่ผิด สวี่เซียงและไทเฮาคือศัตรูที่ต้องกำจัดตั้งแต่แรก ผู้จุดชนวนคัมภีร์ดอกทานตะวันก็คือเกาหยาง
ส่วนกัวอูจีผู้นี้ถูกหลอกให้ฝึกคัมภีร์ดอกทานตะวัน ทว่าบัดนี้กลับคลั่งจะตอบแทนบุญคุณเกาหยาง ถึงขั้นยอมสละชีพเพื่อลอบสังหารเฉินผิง
โลกนี้ ช่างบ้าบิ่นเสียจริง!
จอมกุนซือพิษ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
"ท่านกัว วันนี้ต้องไปดื่มให้เต็มที่ที่จวน ท่านกับข้าต้องไม่เมาไม่กลับ!" เกาหยางเอ่ยกับกัวอูจีอย่างองอาจ
"ไม่ดีกว่า หลังจากตอนขันทีต้องงดสุรา ทั้งกิจในลัทธิก็รัดตัว จึงไม่อยู่นานแล้ว แต่เรื่องเฉินผิงนี้ ท่านเกาโปรดวางใจ หากไร้วาสนาบนฟ้าคุ้มครอง ผู้พี่ย่อมเอาชีวิตเจ้านั่นมาให้จงได้!"
"เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านกัวยิ่ง!"
กัวอูจีหัวเราะก้อง "ท่านเกากล่าวเช่นนี้ก็เหมือนเห็นเป็นคนนอกเกินไป ต่อให้ไม่นับบุญคุณช่วยชีวิต ท่านก็คือทูตมังกรบินแห่งลัทธิไร้ปรานี เรื่องของท่านก็คือเรื่องของลัทธิไร้ปรานี หากไม่ใช่เพราะเจ้าลัทธิจะนำสมาชิกไปแคว้นจ้าว เกรงว่าอาจลงมือเองเป็นแน่"
"เจ้าลัทธิจะไปแคว้นจ้าวเมื่อใด?"
กัวอูจีนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนกล่าว "ก็คงอีกไม่กี่วันนี้กระมัง รอให้แคว้นจ้าวสงบลง เจ้าลัทธิจะส่งคนมาแจ้งที่ติดต่อและตำแหน่งของสาขาต่างๆ เพียงแต่ครั้งแรกที่ไปแคว้นจ้าว เกรงว่าต้องอาศัยการสนับสนุนจากทูตมังกรบินแล้ว!"