“รีบไปรายงาน อย่าได้ชักช้า!”
แทบจะทันทีที่ชื่อนี้หลุดออกจากปาก เกาหยางก็เอ่ยกับฝูโป๋
เพียงครู่เดียว
ลูกน้องร่างสูงใหญ่คนหนึ่งประคองกัวอูจีเดินเข้ามา
กัวอูจีพอเห็นเกาหยาง ดวงตาทั้งคู่ก็แดงก่ำขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ยามนี้ อารมณ์นับพันหมื่นถาโถมเข้าใส่หัวใจ!
เกาหยางก็เร่งรุดเข้าไปหา
เสียงสองเสียงดังขึ้นในลานเล็กโดยพลัน
“ผู้บัญชาการมังกรเงิน!”
“ผู้บัญชาการมังกรบัญชา!”
ทั้งสองยืนประจันหน้า จับมือกันและกัน เงียบงันไร้คำพูด
เฉินเซิ่งงุนงงอย่างยิ่ง จ้องมองไปที่เกาหยางราวกับตะลึงงัน
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เกาหยางไปคว้าตำแหน่งผู้บัญชาการมังกรบัญชามาจากไหน?
ลวี่หลัวกระซิบข้างกายเฉินเซิ่ง “คุณชายใหญ่บัดนี้คือผู้บัญชาการมังกรแห่งลัทธิไร้ปรานี ควบคุมดูแล 36 สำนัก 72 ตำหนัก ตามหลักแล้ว ควบคุมดูแลสตรีทั่วทั้งลัทธิได้ แม้แต่ภรรยาผู้อื่นก็ได้!”
“อะไรนะ?”
ดวงตาเฉินเซิ่งเบิกกว้างขึ้นมาทันใด
เขาจ้องมองเกาหยาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
สมกับเป็นจอมกุนซือพิษแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนของเราอย่างแท้จริง ทำให้เขาเฉินเซิ่งตามไม่ทัน!
ผิดแผกพิสดารเกินไปแล้ว!
“แล้วผู้นั้นเล่า?”
เฉินเซิ่งถามเสียงต่ำ
“ข้าเองก็ไม่รู้”
ลวี่หลัวส่ายหน้าเช่นกัน ใบหน้าเปื้อนความฉงน
นางก็สงสัยว่าผู้บัญชาการมังกรเงินผู้นี้คือใคร ที่ว่าแค้นบุญนั้นคือเรื่องอะไร!