ลวี่หลัวได้ยินดังนั้น ดวงตาสำรวจจับจ้องมาทันที แถมยังกวาดมองบั้นเอวของเกาหยางเป็นพิเศษ
นั่นทำให้หน้าด้าน ๆ ของเกาหยางร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย สายตาของลวี่หลัวช่างชัดเจนเกินไป
เขารีบเบี่ยงประเด็นไปทางเฉินเซิ่ง "เฉินเซิ่ง เจ้าไปรวบรวมช่างเหล็กในจวนมา ข้าน้อยมีเรื่องใหญ่จะใช้ บอกพวกเขาไปว่า เงินเดือนเต็มที่ ข้าวเนื้อเต็มที่ ครอบครัวก็ไม่ต้องห่วง แต่ต้องปกปิดชื่อเสียงไปชั่วชีวิต!"
"เพียงเพื่อรอวันที่มังกรทะยานสวรรค์ชั้นเก้า ทั่วหล้าสวามิภักดิ์!"
เฉินเซิ่งฟังแล้วตะลึงงันไปทั้งตัว
เขามองเกาหยางที่เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม รู้สึกประหลาดใจ แต่ในแววตาของเกาหยาง เขาเห็นความเอาจริงเอาจังไม่รู้จบ
ปกปิดชื่อเสียงไปชั่วชีวิต เพียงเพื่อรอวันที่มังกรทะยานสวรรค์ชั้นเก้า ทั่วหล้าสวามิภักดิ์?
"ขอรับ!"
เฉินเซิ่งไม่ถามมากความ หมุนตัวเดินจากไปทันที
ด้านข้าง ลวี่หลัวเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ "คุณชายใหญ่ ท่านหาช่างเหล็กมาทำไมหรือเจ้าคะ ทั้งยัง...ยังสัญญาด้วยเงื่อนไขที่เอื้อเฟื้อถึงเพียงนี้"
เกาหยางประสานมือไพล่หลัง มองไปยังนภา
"ตั้งแต่ลัทธิไร้ปรานีถูกจับตัวไป ข้าน้อยก็คิดทบทวนมาโดยตลอด เพราะหากไม่มีไป๋ซินซิน ข้าน้อยคงเสียชีวิตในมือโจรทรชนไปแล้ว"
"นี่คือบทเรียนครั้งใหญ่หลวง และสมควรให้ข้าน้อยขบคิด!"
"เมื่อคิดทบทวนแล้ว ข้าน้อยก็เข้าใจแจ่มแจ้ง เมื่อเข้าใจแล้ว ก็ต้องเปลี่ยนแปลง จะได้ไม่ทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิม!"
ลวี่หลัวเอ่ยขึ้น "คุณชายใหญ่ประมาทจึงถูกจับตัว ต่อไปต้องระมัดระวังให้มากขึ้นหรือไม่เจ้าคะ?"