ทั้งท้องพระโรงเงียบงันราวหุบตาย
ทุกสายตาจ้องมาที่เงาร่างคนหนึ่งซึ่งคุกเข่าอยู่กลางพื้น
ราชันย์แห่งความตายผู้ไม่เคยปล่อยผู้ใดที่ทำร้ายไปได้ ผู้ที่ปากพล่อยเหลวไหล ผู้ที่ถูกตำหนิว่าเป็นจอมกุนซือพิษอันดับหนึ่งของมหาจักรวรรดิเฉียน ผู้สังหารซงหนูไปสิบหมื่นชีวิต
ณ บัดนี้
เขาก็คุกเข่าอยู่ตรงนั้น
เขากำลังทวงความยุติธรรม เขากำลังอ้อนวอนเพื่อประชาชนทั้งแผ่นดิน!
ชุยซิงเหอบีบกำปั้นแน่น
เขาจ้องมองแผนหลังของเกาหยาง สูดลมหายใจลึก
แล้ว
โดยไม่ลังเลแม้เพียงครึ่งจิต ชุยซิงเหอก้าวออกมาหนึ่งก้าว คุกเข่าลงข้างหลังเกาหยาง
"ข้าน้อยชุยซิงเหอ เห็นด้วย"
"ข้าน้อยขอฝ่าบาทโปรดสอบสวนให้ถึงที่สุด คืนความยุติธรรมแก่เสิ่นโม่ คืนความยุติธรรมแก่บุตรชาวบ้านสามัญของมหาจักรวรรดิเฉียน คืนความยุติธรรมแก่ประชาชนทั้งแผ่นดิน!"
ต่อจากนั้น
เหยียนเจิงก็ก้าวออกมา
น้ำตาของชราไหลพราก เขาล้มคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังโครม
"ข้าน้อยเหยียนเจิง เห็นด้วย!"
"คดีนี้หากไม่สอบสวนให้สิ้นเชิง ชรานี้ตายหรือยังไม่หลับตาลง!"
หลู่เหวินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็คุกเข่าลงเช่นกัน
"ข้าน้อยหลู่เหวิน เห็นด้วย!"
หวังจงกวาดสายตามองเกาหยางหนึ่งครั้ง แม้ในความคิดจะยังคงเจือความแค้นเรื่องที่เกาหยางเคยล่อให้ตัวเองกินตั๊กแตน แต่ยามนี้ก็เอ่ยฮึดเสียงเย็นหนึ่งครา ก้าวออกไปอย่างมั่นคง คุกเข่าลงข้างเกาหยาง