แคว้นเยี่ยน
หอชมดาว
เยี่ยนอู๋ซวงยืนอยู่ ณ ยอดสูงสุดของหอดูดาว มือกระชับหนังสือราชบัณฑุกของมหาจักรวรรดิเฉียนไว้แน่น ข้อนิ้วขาวซีดเพราะแรงบีบ
สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นอึมครึมอย่างรวดเร็ว
"ผลผลิตต่อหมู่สองพันชั่ง... สวรรค์ประทานศรี... การคัดเลือกขุนนางหกแขนง..."
"อู่จ้าวกับเกาหยางทำได้อย่างไรกันแน่"
เฉินผิงยืนอยู่เบื้องหลังเยี่ยนอู๋ซวง ต้องหน้าปวดระวางจนหลับลงชั่วขณะ
"เมื่อเป็นเช่นนี้ ราษฎรของมหาจักรวรรดิเฉียนย่อมมีความหวัง มีเป้าฝัน โลกใต้ฟ้านี้ก็จะยากที่จะก่อความปั่นป่วน"
"สำหรับพวกเรา นี่คือการโจมตีครั้งใหญ่ยิ่งนัก!"
เยี่ยนอู๋ซวงย่อมรู้ดี
เขารอคอยมาช้านาน รอให้เปลวไฟจิ๋วแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนลุกลามเป็นเพลิงกลืนทุ่งนา แต่ทว่าไม่ได้รอการก่อกบฏจากแคว้นต่างๆ กลับได้รอแต่มันเทศผลผลิตสองพันชั่งต่อหมู่ และการคัดเลือกขุนนางหกแขนงของมหาจักรวรรดิเฉียน
เขาจะยอมรับมันได้อย่างไร!
เยี่ยนอู๋ซวงมองไปยังเฉินผิง แล้วเงยเสียงถามขึ้น
"ท่านครู นี่จะไม่ใช่อุบายของเกาหยางหรือ?!"
"โลกใต้ฟ้านี้มีธิดาสวรรค์อยู่ที่ไหนกัน แล้วเรื่องธิดาสวรรค์ประทานของวิเศษ จะมีขึ้นได้จากที่ใด"
เฉินผิงลืมตาขึ้น ยิ้มแห้งพลางกล่าว
"ฝ่าบาท โลกใต้ฟ้านี้ย่อมไม่มีเทพี คงเป็นเรื่องแต่งแน่แท้ แต่ผลผลิตของมันเทศนั้น ต้องจริงแท้ยิ่งกว่าจริงใดๆ"