ตึง!
ทุกคนพร้อมใจตื่นตะลึง
กลางฤดูร้อนบังเกิดน้ำแข็ง อภินิหารอันเหลือคณาเช่นนี้ ย่อมเป็นสิ่งที่พลิกโฉมโลกทัศน์ของพวกเขา แท้จริงแล้วเพียงไม่กี่ขั้นตอนก็สำเร็จได้หรือ?
กระทั่งอู่จ้าว ซ่างกวันวานเอ๋อร์ และคนอื่น ๆ ต่างก็มองไปยังเกาหยางพร้อมหน้า ความตกใจในจิตใจปฏิเสธไม่ได้
เกาเฟิงสีหน้าซับซ้อน ในใจอิจฉาอย่างห้ามไม่ได้
ถ้าข้ามีวิชาแสดงอภินิหารให้คนทั้งฟ้าเห็นเพียงสักส่วนของลูกทรพีผู้นี้ คงดีเหลือเกิน?
เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปทีละน้อย
ภายในลานกว้างเงียบสงบราวกับสุสาน
มีเพียงเสียงลมร้อนพัดผ่านยอดใบไม้รี่รัว และเสียงหายใจอันกดข่มของทุกคน
นิ้วของอู่จ้าวที่เคาะเบา ๆ หยุดลง
นางจ้องมองถังเครื่องเขินไร้รูปลักษณ์พิเศษนั้น ในความลึกของดวงตาหงส์มีแสงเงารี่วูบไหว
กลางฤดูร้อนบังเกิดน้ำแข็ง……หากสำเร็จได้จริง อุปสรรคใหญ่ที่สุดในการขนส่งหอยนางรมจากแดนตะวันออกเฉียงใต้ และแม่ทัพเกราะเหล็กจากเจียงหนานขึ้นเหนือ ย่อมแก้ไขได้โดยง่าย!
แผนการของเกาหยาง จะเปลี่ยนจากความคิดอันน่าทึ่ง กลายเป็นนโยบายแห่งแผ่นดินที่จับต้องได้โดยสมบูรณ์!
แม้แต่นางเอง ยังรู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย
ไม่ช้า
1 เค่อผ่านไป
2 เค่อผ่านไป
ถังเครื่องเขินเงียบงัน ไม่มีปรากฏการณ์ใด ๆ
เกาเฟิงอดทนไม่ได้ เขาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก เข้าไปใกล้ถังแล้วกล่าวว่า “หยางเอ๋อร์ ผ่านมาแล้ว 2 เค่อ ทำไม……ยังไม่มีอะไรเลย?”
เกาหยางเองก็รู้สึกตึงเครียดในใจ แต่ภายนอกสุขุมเยือกเย็นนิ่งสนิท
“ไม่ต้องรีบ”
“รออีกหน่อย!”
แท้จริงในใจของเขาก็เริ่มไม่แน่นอนแล้ว
ไม่มีปัญหาหรอก
คราวก่อนที่ใช้ดินประสิวผลิตดินปืน เขาลอบทดลองให้ดินประสิวกลายเป็นน้ำแข็งแล้ว ตั้งใจว่าจะขายน้ำแข็งในฤดูร้อน หากำไรจากเหล่าตระกูลใหญ่ให้หนักหน่วง