ปลายสายเป็นเสียงของติงหร่าน
เกาหว่านฮุ่ยพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เสี่ยวหร่าน เมื่อกี้แม่เจอผู้ชายคนหนึ่งมาด้วย สูงก็สูง หล่อก็หล่อ แม่รับรองเลยว่าหน้าตาแบบที่ลูกชอบ หล่อมากด้วยนะ แถมแม่ยังขอวีแชตเขามาได้ด้วย”
“เออ ใช่แล้ว รถที่เขาขับยังเป็นเบนท์ลีย์ด้วยนะ คันนั้นตั้งหลายล้านเลย”
“แม่ หนูบอกแล้วไงว่าช่วงนี้เหนื่อยมาก ไม่อยากยุ่งเรื่องพวกนี้แล้ว”
ติงหร่านขมวดคิ้วแน่น “อีกอย่าง เขาขับเบนท์ลีย์แล้วมันยังไง หนูเลือกแฟนที่นิสัยกับทัศนคติต่างหาก ไม่ได้สนใจว่าเขาขับรถอะไรหรือมีเงินเท่าไร ขอแค่พอใช้ชีวิตด้วยกันได้ก็พอแล้ว”
“เสี่ยวหร่าน ฟังแม่ก่อน ผู้ชายคนนั้นทั้งสูงทั้งหล่อจริง ๆ แถมดูนิสัยดี อ่อนโยนด้วยนะ”
“อ๋อ ไม่สนใจค่ะ”
“เสี่ยวหร่าน เขาบอกว่าไม่มีแฟน แล้วก็ยอมคุยกับลูกด้วย ลองคุยดูก่อนไม่ได้เหรอ”
“ถ้าลูกไม่แอด แม่โกรธจริง ๆ นะ แม่ยอมหน้าด้านขอวีแชตเขามาให้แล้ว ลูกก็แอดไปหน่อยสิ คิดดูสิว่าพ่อหายไปหลายปี ไม่มีข่าวคราวเลย แม่เลี้ยงลูกมาคนเดียว แม่ลำบากมาขนาดไหน...”