แววตาของติงหร่านไหววูบ
ไม่คิดเลยว่าลู่เจ๋อจะเล่นกีตาร์เป็น แถมยังร้องเพลงเพราะขนาดนี้
สวีเซวียนที่อยู่ข้าง ๆ ถามอย่างสงสัยว่า “หร่านหร่าน พูดอะไรน่ะ เขาเป็นใครเหรอ เจอคนรู้จักหรือไง?”
ติงหร่านส่ายหน้า “ไม่ถึงกับเป็นคนรู้จักหรอก เป็นคนที่นัดดูตัววันนี้น่ะ”
“เขาก็อยู่ที่นี่เหรอ? รีบชี้ให้ดูหน่อยสิว่าใคร”
สวีเซวียนถามอย่างใคร่รู้
ติงหร่านชี้ไปทางลู่เจ๋อ “ผู้ชายที่ร้องเพลงอยู่ชั้นล่างคนนั้นไง”
“หา?!”
สวีเซวียนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “หร่านหร่าน หนุ่มหล่อที่ร้องเพลงอยู่ชั้นล่างคือคนที่เธอนัดดูตัววันนี้เหรอ?”
“ใช่ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเขาจะเล่นกีตาร์เป็น”
ติงหร่านจิบเบียร์เบา ๆ ดวงตาฉายแววแปลกใจ
ลู่เจ๋อเป็นผู้ชายที่ตรงสเปกเธออยู่แล้ว
แต่ไม่คิดว่านอกจากนั้นเขายังร้องเพลงและเล่นกีตาร์เป็น ทำเอาเธอแปลกใจไม่น้อย
“หร่านหร่าน พูดจริง ๆ นะ ฉันว่าคนที่เธอนัดดูตัววันนี้หล่อใช้ได้เลยนะ เธอสองคนจะลอง...”
สวีเซวียนพูดค้างไว้
ติงหร่านเดาออกว่าสวีเซวียนจะพูดอะไร จึงส่ายหน้าเบา ๆ
สวีเซวียนเข้าใจความหมายของติงหร่าน