พนักงานบริการข้างๆ เกิดความสงสัย มองตามไปทางที่ชี้นั้น นั่นไม่ใช่คุณหนูใหญ่ตระกูลมู่หรือ?
"ใช่เขา ใช่เขาจริงๆ"
หยวนเถาหรี่ตาสามเหลี่ยม ใบหน้าครึ้ม เคร่งขรึม พึมพำกับตัวเอง
กัวไฉ่หลินเข้าใจหยวนเถาดีเกินไป เขาหวั่นเกรงเฉินลี่ อยากเอาชนะ อยากฆ่าให้ตาย ถึงขั้นไม่ลังเลที่จะส่งแฟนสาวไปให้เขาเล่นงาน เพียงเพื่อเป็นไส้ศึก
จากสีหน้าของเขา เห็นได้ชัดว่าผ่านมาห้าปี เขายังไม่หลุดพ้นจากเงามืดที่เฉินลี่ทอดไว้
นางเย้ยหยันอย่างเย็นชา
"เพิ่งออกคุกก็หานางรวยมาเลี้ยงแล้ว ไม่รู้จักอายเสียบ้าง!"
"เราไปบอกผู้หญิงเลวๆ นั่น เฉินลี่คืออาชญากรที่ฆ่าคนไม่กระพริบตา อย่าให้ถูกเขาหลอกทั้งเงินทั้งตัว!"
พนักงานบริการได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง ก็แอบภาวนาให้ทั้งคู่
"อย่าไปยุ่งกับคุณหนูมู่เลย อย่าไปเด็ดขาด พวกคุณไม่คู่ควรจริงๆ!"
เฉินลี่เปลี่ยนเป็นชุดสูทที่มู่หนิงซวงเลือกให้ พนักงานบริการจัดปกเสื้อและข้อมืออย่างพิถีพิถัน ทันใดนั้นบุคลิกทั้งคนก็เปลี่ยนไป ราวกับคุณชายใหญ่ที่มีเบื้องหลังลึกซึ้ง พร้อมจะเผยคมในตัวออกมา
"สูทชุดนี้เป็นรุ่นจำกัดจำนวนของกลุ่มคาอู ราวกับตัดเย็บมาเพื่อคุณเฉินโดยเฉพาะ สมบูรณ์แบบมาก"
พนักงานบริการถอยหลังสองก้าว มองขึ้นมองลง ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
"สูทก็ดีหรอก แต่แพงไปหน่อย หลักล้านกว่าๆ"
เฉินลี่พูดติดตลก เอาเงินไปซื้อยาให้เขาไม่ดีกว่าหรือไง
"พอใจก็พอแล้ว ใส่ชุดนี้แล้ว อีกชุดหนึ่งก็เก็บใส่กล่องด้วย เรารีบ"
มู่หนิงซวงหยิบการ์ดสมาชิกออกจากกระเป๋า ส่งให้พนักงานบริการ
พนักงานบริการรับด้วยสองมือ กำลังจะไปรูด ก็มีเสียงไม่ประสานดังขึ้น
"เดี๋ยว!"
สายตาทั้งหมดตกไปที่หยวนเถาและกัวไฉ่หลินที่กำลังเดินมา คนที่พูดคือกัวไฉ่หลิน
"คุณหนูมู่ใช่ไหม ขอเตือนด้วยความหวังดี อย่าเสียเงินให้คนที่ไม่คู่ควรเลย"
กัวไฉ่หลินกวาดตามองเฉินลี่ ดูเย่อหยิ่งมั่นใจ ราวกับจับจุดอ่อนของเขาได้
มู่หนิงซวงสีหน้าเรียบเฉย มองกัวไฉ่หลิน ปล่อยพลังสูงส่งเย็นชาออกมาอย่างเต็มที่
"พวกคุณเป็นใคร?"
กัวไฉ่หลินพูดอย่างอวดดี
"คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันเป็นใคร สิ่งที่ฉันจะบอกคุณก็คือ หนุ่มน้อยหน้าขาวคนนี้ชื่อเฉินลี่ เดิมทีเป็นพวกนักเลงหัวไม้ เคยต้องโทษติดคุกห้าปีฐานฟันคนบาดเจ็บ เพิ่งออกจากคุกได้ไม่นาน"
"ไม่รู้ว่าเขาใช้คำหว่านล้อมอะไรมาหลอกคุณ ให้คุณยอมควักเงินเก็บทั้งหมดออกมา เพียงเพื่อซื้อสูทสองชุด"
"น้องสาว เพิ่งจบมหาวิทยาลัยใช่ไหม สังคมมันลึกซึ้ง ถูกพวกขยะหลอกทั้งเงินทั้งตัว ค่อยมานึกเสียใจก็สายเกินไปแล้ว"
พนักงานบริการตกใจหน้าซีด พร้อมกันนั้นก็มองไปที่เฉินลี่
เห็นเพียงคุณเฉินมุมปากยิ้มบางๆ ไม่มีความกลัวว่าจะถูกเปิดโปงอดีต แต่กลับมีท่าทีหยิ่งยะโสดูถูก หล่อเหลาจนคนมองเคลิบเคลิ้ม
มู่หนิงซวงยิ้มเยาะ
"ขอแก้ไขสองสามข้อ"
"หนึ่ง เขาเป็นคู่หมั้นของฉัน ไม่ใช่หนุ่มน้อยหน้าขาว"
"สอง ฉันรู้จักอดีตของเขาดี ถึงขนาดไซซ์ก็พอใจมาก ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องทำเป็นผู้หลักผู้ใหญ่มาสอนฉัน"
"สาม การซื้อสูทถือเป็นเงินค่าขนมเท่านั้น คุณไม่มีกำลังทรัพย์ ก็อย่าทำเป็นรวยแล้วเดินเข้ามาในนี้"
"สี่ ถึงแม้จะถูกเขาหลอกทั้งเงินทั้งตัว ฉันก็เต็มใจ"
"สุดท้ายนี้ ขอถามหน่อย คุณเป็นใคร กล้าพูดจาไม่สุภาพที่นี่"
พนักงานบริการสองคนทนไม่ไหวหัวเราะออกมาจริงๆ รีบก้มหน้าลง กัดริมฝีปากกลั้นไว้
คำโต้กลับเป็นลูกโซ่ ราวกับฝ่ามือทีละข้าง ตบหน้ากัวไฉ่หลินจนร้อนผ่าว นางโกรธจัดพูดว่า
"อีแพศยาไม่รู้จักอาย ว่าใครทำเป็นผู้หลักผู้ใหญ่!"
"สามีฉันเป็นหัวโจกถนนจิ่วหลง มีบริษัทรถมือสอง มีโรงเตี๊ยม ยังรับเหมาก่อสร้างใหญ่ กล้าพูดว่าฉันทำเป็นรวยหรือ!"
"ไอ้โง่เง่า ฉันบอกให้นายรู้ไว้ ปีนั้นสามีฉันส่งเฉินลี่เข้าคุกได้ ฉันก็ส่งมันเข้าไปได้อีก!"
"ให้โอกาสพวกนายครั้งหนึ่ง รีบคุกเข่าขอโทษเดี๋ยวนี้!"
ภรรยาออกโรงอย่างองอาจ ทำให้ทุกคนตะลึง
หยวนเถารู้สึกสบายอกสบายใจ สะบัดสูท มองเฉินลี่ด้วยหางตา รอชมตลก
พนักงานบริการทุกคนตกใจจนแข็งทื่อ
เงินที่คุณหนูมู่หยิบจากซอกเล็บออกมา ยังมากกว่าทรัพย์สินทั้งหมดของสามีคุณอีก ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วหรือเปล่า?
มู่หนิงซวงทำเสียง "อ้อ" พยักหน้าพูดว่า
"ที่แท้เธอก็เป็นแฟนเก่าของเฉินลี่นี่เอง ถ้าฉันเดาไม่ผิด ไอ้ตาสามเหลี่ยมคนนี้ ก็คือเพื่อนซี้ที่ทรยศเขา"
"แบบนี้ก็หมายความว่า นี่เป็นแผนการที่พวกเธอสมคบกันวางไว้ ถูกต้องไหม?"
กัวไฉ่หลินเชิดคางขึ้น ส่งเสียงเย็นชา
"ใช่แล้วยังไง ใครใช้ให้มันโง่เอง!"
มู่หนิงซวงกอดอก พูดเยาะเย้ย
"ยังคิดว่าเฉินลี่เป็นพวกหัวควายตลกๆ ที่ไหนได้ ที่แท้ก็มีคนหาสีเขียวมาสวมหัวตัวเอง"
"แพศยาคู่หมา ยืนยาวตลอดไป โหดร้ายเลวทรามถึงขั้นพวกเธอ ก็ถือว่าโดดเด่นไม่น้อย"
กัวไฉ่หลินโกรธจัด
"อีแพศยา ว่าใครวะ อยากโดนตบหรือไง!"
พูดจบ ก็ยกฝ่ามือฟาดไปทางมู่หนิงซวง
ยังไม่ทันที่ฝ่ามือจะตกถึงหน้ามู่หนิงซวง เฉินลี่ก็ออกมือราวสายฟ้า ฟาดจนหัวกัวไฉ่หลินสะบัด หมุนสามร้อยหกสิบองศา ล้มลงไปกองกับพื้น
"เห็นไหม ผู้ชายฉัน กล้าหาญแค่ไหน"
มู่หนิงซวงเยาะเย้ยเหมือนแกล้งหมา
กัวไฉ่หลินกุมแก้มที่ร้อนผ่าว ตะโกนเสียงดัง
"หยวนเถา ไอ้อาชญากรบ้า กล้าตบฉัน รีบเรียกคนมาฆ่ามัน!"
หยวนเถาแกะกระดุมคอเสื้อ ฉุดเนกไท ส่งเสียงเย็นชา
"เฉินลี่ ไม่รู้จักหางหูตายาย ทำตัวท้าทายกับฉัน นายคิดว่านายอยู่ไม่เบื่อหรือไง!"
"ฉันฝึกวิชาฆ่ามาห้าปี วันนี้ได้ใช้เสียที!"
ชั่วพริบตาเดียว หมัดหนึ่งพุ่งเข้าที่หัวใจเฉินลี่
ต่อให้ตีไอ้อาชญากรตายต่อหน้าธารกำนัล แล้วยังไง?
พ่อบุญธรรมเสือเฒ่าจะจัดการให้เอง!
ยังไม่ทันถูกเฉินลี่ หน้าท้องของหยวนเถาก็โดนถีบเข้าเต็มๆ ร่างทรุดลงกับพื้นในท่าคุกเข่า ไถลไปตลอดทาง ชนกำแพงกระจกแตกกระจุย
ภาพนี้ ทำเอาทุกคนตะลึงอึ้ง
เฉินลี่เดินเข้าไป จับคอเขาไว้อย่างไร้ความปรานี ยกขึ้นกลางอากาศ ก้มมุมปากเยาะเย้ย
"ฝึกวิชาฆ่ามาห้าปี แค่นี้เองเหรอ?"
หยวนเถาดวงตาแดงก่ำ พูดเสียงแหบพร่า
"เสือเฒ่าเป็นพ่อบุญธรรมฉัน กล้าฆ่าฉัน จะทำให้นายตายไม่มีที่ฝัง!"
เฉินลี่ไม่พูดเปล่าประโยค แค่ยิ้มเยาะอย่างดูถูก นิ้วทั้งห้าเพิ่มแรงขึ้นอีกนิด ดวงตาหยวนเถาก็โปนออกมาอีกนิด...
ถ้าตายคนที่นี่ ผลกระทบต่อธุรกิจห้างจะใหญ่เกินไป
เห็นว่าเรื่องจะจบไม่สวย ผู้บริหารที่รีบวิ่งมาก็คุกเข่ากันเป็นแถว อ้อนวอนขอร้องให้มู่หนิงซวงให้เฉินลี่หยุดมือ
สูทสองชุดที่จะซื้อ เปลี่ยนเป็นมอบให้ฟรี เพื่อชดเชยประสบการณ์ช็อปปิ้งที่ไม่ราบรื่น
อีกทั้ง พวกเขาจะฟ้องร้องหยวนเถาและกัวไฉ่หลินให้ชดใช้ความเสียหายทั้งหมดของร้าน
การฆ่าคนกลางถนนผลกระทบไม่ดี มู่หนิงซวงกลัวเฉินลี่จะเจอเรื่องใหญ่ รับการ์ดสมาชิกคืน พูดปิดสถานการณ์แทนเขา
"เขาทำมาค้าขายก็ลำบาก ครั้งนี้ช่างมันเถอะ เรารีบกัน ไปเถอะ"
เฉินลี่โยนหยวนเถาลงกับพื้น ยิ้มเย็นชา หันหลังเดินจากไป
"ขอบคุณสำหรับสูทที่มอบให้ งานแต่งฉันจะไปตรงเวลา เงื่อนไขคือ นายต้องรอดชีวิตถึงตอนนั้น!"
หยวนเถานอนหมอบกับพื้น หอบหายใจเหมือนหมา
กัวไฉ่หลินกุมแก้มที่ร้อนผ่าว น้ำตาร่วงด้วยความน้อยใจ รู้งี้ไม่ไปยุ่งกับเฉินลี่ไอ้คนบ้ารับจ้างตายคนนี้เลย