มังกรคลั่งพ้นคุก คว้า CEO สาวสวยมาเป็นเมีย

ตอนที่ 4 ไร้สิทธิ์ก้าวก่าย

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เฉินลี่และมู่หนิงซวงเดินคู่กันสะดุดตายิ่งนัก เดินผ่านไปที่ไหนก็มีแต่คนมองตาม

เข้าไปในลิฟต์

เฉินลี่กดปุ่มชั้นใต้ดิน ยิ้มแล้วพูดว่า

"เธอด่าเก่งไม่เบา คิดว่ากัวไฉ่หลินคงจำฝังใจไปตลอดชีวิต"

มู่หนิงซวงยิ้มบาง ๆ พูดว่า

"พูดมากกับผู้หญิงไร้ความรู้แบบนั้น เสียเวลาเปล่า ๆ"

"เสือเฒ่าชอบรับลูกน้องที่ภักดีมาเป็นลูกบุญธรรม เพื่อเสริมความแข็งแกร่งในยุทธภพ คนนี้มือหนักและปกป้องลูกน้องสุดชีวิต นายฆ่าหยวนเถาแบบโจ่งแจ้ง ต้องโดนแก้แค้นแน่ หาโอกาสค่อยจัดการเขาทีหลังก็สะใจไม่แพ้กัน"

เฉินลี่พูดอย่างมั่นใจว่า

"เขาไม่ควรมาหาเรื่องฉัน ไม่อย่างนั้นฉันไม่รังเกียจที่จะเป็นศัตรูกับสมาคมจูเสียน"

มู่หนิงซวงมองเขาด้วยสายตาสงสัย พูดอย่างระมัดระวังว่า

"แม้แต่ปู่ของฉันยังไม่กล้าขัดแย้งกับสมาคมจูเสียนเลย พวกนั้นเป็นกลุ่มปีศาจ ถ้าไปยุ่งด้วยจะเดือดร้อน คำพูดแบบนี้พูดเล่นไม่ได้"

"พอถึงบ้านฉัน คนในตระกูลเพื่อจะแบ่งทรัพย์สินให้ได้มากที่สุด ต้องหาเรื่องกลั่นแกล้งนายแน่ ใครถามอะไรตอบได้ก็ตอบ ตอบไม่ได้ปล่อยให้ฉันจัดการเอง"

เฉินลี่ไม่เข้าใจ ถามว่า

"ทำไมคนในตระกูลเธอถึงได้ต่อต้านเธอขนาดนี้?"

แววตาของมู่หนิงซวงเผยความเศร้าหมองเล็กน้อย ถอนหายใจแล้วพูดว่า

"ฉันก็เหมือนนาย พ่อแม่ตายจากอุบัติเหตุ พ่อที่รักฉันกำลังป่วยหนัก ฉันถือหุ้นใหญ่ในบริษัทแกนกลางของตระกูล พวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะกำจัดฉันให้พ้นทาง"

"ถ้าไม่มีพ่อเป็นที่พึ่ง พวกเขาก็จะจับฉันไปเป็นเครื่องมือแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลใหญ่ แต่งงานกับลูกชายเสเพลที่น่าสะอิดสะเอียน"

"มีทางเดียวเท่านั้นที่ฉันจะตัดความหวังพวกเขาได้ ก็คือตั้งท้องแล้วหาผู้ชายมาเป็นลูกเขย"

"ฉันคิดว่าปู่จะทนได้จนกว่าแผนฉันจะสำเร็จ ใครจะคิดว่าจู่ ๆ เขาก็อาการหนัก..."

เฉินลี่เพิ่งจะเข้าใจ:

"ดังนั้นคืนนั้นที่โรแมนติก ก็แค่การผสมพันธุ์ให้หมูอย่างนั้นเหรอ?"

"นายสิหมู!"

มู่หนิงซวงใช้ศอกกระแทกที่หน้าอกเขา

เฉินลี่สองมือหิ้วของเต็ม ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว เจ็บจนต้องสูดปาก คุณหนูใหญ่คนนี้ทั้งบนเตียงและนอกเตียงก็ดุเดือดไม่แพ้กัน เขาต่อรองว่า

"ฉันช่วยเธอฝ่าวิกฤต คืนนี้ขออีกสักรอบ"

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้หลอมรวมหยินหยางกับเธอหรือเปล่า อาการบาดเจ็บในร่างกายจึงทุเลาลง ตอนนั้นเมาเลยไม่ได้สังเกต

ต้องลองดูว่าเธอเป็นธาตุหยินบริสุทธิ์จริงหรือไม่

เขามีพละกำลังมากเกินไป ตอนนี้เดินทุกย่างก้าวยังรู้สึกเจ็บตึง ๆ เธออยากจะปฏิเสธ แต่ก็กลัวว่าเขาจะไม่ยอมช่วยเหลือเต็มที่

มู่หนิงซวงก้าวขายาวเรียวตรง สะโพกกลมกลึงยั่วยวนใจ ออกจากลิฟต์ไป:

"ดูการแสดงของนายต่อไป!"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เฟอร์รารีสีแดงแล่นเข้ามาในคฤหาสน์ ทิวทัศน์งดงาม ตัวบ้านเรียงรายเป็นระเบียบ รู้สึกเหมือนบังเอิญหลงเข้ามาในวังสวรรค์

ระหว่างทางกลับ มู่หนิงซวงได้ตกลงกับเฉินลี่แล้วว่าจะแสดงเป็นลูกเขยอย่างไร

เมื่อคุณปู่ตั้งพินัยกรรมแล้ว ต่อให้พรุ่งนี้สืบรู้เบื้องหลังของเฉินลี่ ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่ามู่หนิงซวงมีสิทธิ์รับมรดกตามกฎหมายไม่ได้

รถจอดหน้าบ้านพักของมู่ติ่งซาน หัวหน้าตระกูล

บอดี้การ์ดเปิดประตูรถ โค้งคำนับต้อนรับ

เฉินลี่ลงจากรถ เลียนแบบพระเอกในหนัง ยืดปกเสื้ออย่างสง่างาม รายละเอียดจัดเต็ม

มู่หนิงซวงเดินอ้อมหน้ารถ ควงแขนเขาเดินเข้าไป

หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งสวมชี่ป่าโอสีเขียว รูปร่างสง่างาม เดินออกมา

"โอ้ย หลานสาวกตัญญูกลับมาแล้วหรอ นี่เป็นคุณชายของตระกูลไหนกัน?"

นางคือป้าสะใภ้ของมู่หนิงซวง หลี่หลานจือ ได้รับรายงานจากบอดี้การ์ดจึงออกมาขวางทาง

คงคิดว่าคุณปู่ตายไปแล้ว สามีของตนเป็นทายาทลำดับแรกเพียงคนเดียวของตระกูล ยึดอำนาจทั้งหมดได้ คุณหนูใหญ่ที่สูญเสียคุณปู่เป็นที่พึ่งก็ไม่ต่างจากอะไร จึงพูดจาเยาะเย้ย

"เขาเป็นแฟนฉัน ชาร์ลี รู้จักกันตอนเรียนที่เมืองนอก พาพวกเขากลับมาเยี่ยมปู่"

มู่หนิงซวงแนะนำ

ชาร์ลี พ้องเสียงกับเฉินลี่

เพื่อรับมือกับนิสัยเทิดทูนสิ่งของต่างชาติของบางคนในตระกูล ตั้งชื่อนี้ให้เป็นพิเศษ เพื่อสร้างภาพฐานะ

เฉินลี่มีมารยาทดีเยี่ยม พยักหน้าทักทาย

หลี่หลานจือมีประสบการณ์กว้างขวาง พยายามหาเรื่องบกพร่องจากเสื้อผ้าและการพูดจาของเฉินลี่ก็ไม่พบแม้แต่นิด รู้สึกว่าลูกชายเสเพลของตัวเองยังสู้เขาไม่ได้ แอบอิจฉาเล็กน้อย

หลานสาวหัวแข็งคนนี้จัดการยากอยู่แล้ว ถ้าควบคุมไม่ได้อีกจะแย่กว่านี้ไม่ใช่เหรอ?

"คุณชายชาร์ลีเป็นคนที่ไหน ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินหนิงซวงพูดถึงนายเลย?"

หลี่หลานจือยิ้มไม่ถึงตา สืบประวัติเพื่อจะได้วางแผนรับมือ

"ปู่ของผมย้ายไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่สมัยก่อน สามรุ่นสะสมไว้ พอมีฐานะบ้าง เนื่องจากเกี่ยวกับความลับของตระกูล ขอโทษด้วยที่บอกอะไรไม่ได้มาก ตอนแรกตระกูลหมั้นหมายให้ผมไว้แล้ว แต่พอผมกับหนิงซวงตกหลุมรักกัน กว่าจะโน้มน้าวครอบครัวได้ ก็เลยประกาศความสัมพันธ์ช้าไปหน่อย"

เฉินลี่ตอบอย่างคล่องแคล่ว ล้วนแต่งขึ้นสด ๆ

"แล้วครั้งนี้มา..."

หลี่หลานจือเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

"ผมมาสู่ขอ เพื่อมอบอนาคตที่มั่นคงให้เธอ"

เฉินลี่พูดอย่างหนักแน่น

หลี่หลานจือปฏิเสธทันที:

"ไม่ได้ ตระกูลหลี่แห่งหยุนเฉิงยื่นข้อเสนอแต่งงานกับตระกูลมู่ เรื่องนี้ผ่านความเห็นชอบของคุณปู่แล้ว ตระกูลมู่จะทำผิดคำสัญญาไม่ได้"

มู่หนิงซวงโกรธ:

"ปู่ฉันยอมรับเมื่อไหร่กัน พวกคุณตัดสินใจเองต่างหาก!"

หลี่หลานจือยิ้มเย่อหยิ่ง:

"เวลาพูดกับป้าสะใภ้ ระวังน้ำเสียงหน่อย ไม่มีมารยาท!"

"ปู่เธออาการหนัก บางทีก็รู้ตัว บางทีก็มึนงง ในฐานะผู้ใหญ่ ลุงคนที่สองของเธอย่อมมีหน้าที่จัดการเรื่องการแต่งงานของเธอ"

"ให้เธอแต่งงานกับหลี่หยาน ก็ต้องแต่ง!"

เฉินลี่สังเกตเห็นมู่หนิงซวงโกรธจนตัวสั่น เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางรับมือกับสถานการณ์ตอนนี้ได้ จึงพูดแทรกอย่างมั่นใจ:

"เธอแต่งงานกับหลี่หยานไม่ได้"

หลี่หลานจือเย้ยหยัน:

"นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัวตระกูลมู่ คุณชายชาร์ลีคงไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย"

เฉินลี่ส่ายนิ้วชี้พูดว่า:

"ไม่ เธอท้องลูกฉัน นอกเสียจากตัวเธอเอง ต่อให้พระเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย!"

หลี่หลานจือเหมือนถูกสะกด ตัวแข็งค้างไปสามวินาที โกรธจนหน้าแดงสลับขาว

หลายปีมานี้ คุณปู่ลำเอียงเข้าข้างครอบครัวลูกชายคนโต โดยเฉพาะหลานสาวมู่หนิงซวง ขออะไรก็ได้ ถึงขนาดยกบริษัทตระกูลให้เธอบริหาร ทุกคนต้องคอยดูสีหน้าเธอ

กว่าจะรอจนพ่อแม่ของมู่หนิงซวงตายจากอุบัติเหตุ คุณปู่ล้มหมอนนอนเสื่อ ครอบครัวของตนถึงได้มีโอกาสก้าวหน้า

วางแผนไว้ว่าจะบีบให้มู่หนิงซวงแต่งงานกับหลี่หยาน หลานชายของตระกูลฝ่ายสามี ให้ไอ้เสเพลนี่ข่มขืนเหยียบย่ำเธอ แย่งสิทธิ์รับมรดกของเธอ ถึงจะสะใจ

อยู่ดี ๆ ก็มีโจรขวางทาง จะมาทำลายแผนการ?

คิดไปเรื่อย!

ยังไงคุณปู่ก็เหลือลมหายใจเพียงเล็กน้อย หลี่หลานจือเลยไม่เสแสร้งอีก พูดเย็นชา:

"มู่หนิงซวง เธอไม่รู้จักอาย ทำให้วงศ์ตระกูลเสื่อมเสีย ตระกูลมู่จะไม่ยอมรับการแต่งงานของพวกเธอ และเธอก็ไม่มีสิทธิ์รับมรดกอีกต่อไป!"

"ส่วนคุณชายชาร์ลีนี่ จะเป็นทายาทตระกูลลึกลับเลือดบริสุทธิ์ตัวจริง หรือแค่พวกลิ้นปากขายตัว ป้าสะใภ้ต้องช่วยกรองให้หน่อย"

"คนมา!"

บอดี้การ์ดสองคนเดินเข้ามาพร้อมกัน ขวางทางเฉินลี่ไว้ทั้งหน้าและหลัง

"พวกคุณจะทำอะไร ถอยไป!"

มู่หนิงซวงตวาดเสียงเย็น

หลี่หลานจือกอดอก พูดอย่างเย่อหยิ่ง:

"พวกเขามาจากบ้านฉันเอง อย่าเสียแรงพูดเลย"

"คุณชายตระกูลใหญ่ จะไม่ชำนาญทั้งคัมภีร์หมากล้อม ดนตรีบรรเลง เพลงขับ วาดภาพ กลยุทธ์บุ๋นบู๊ได้อย่างไร"

"ให้เขาเลือกสองทาง เอาชนะพวกเขา หรือคลานออกไป"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป