กระต่าย 5 ตัว โดนทิ่มด้วยหอก 3 ตัว นอนดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่บนพื้น แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้
จริง ๆ แล้วมีหลายตัวที่ไม่น่าจะโดนแทงเลย เพราะทุกคนเพิ่งเคยขว้างหอกไม้ไผ่เป็นครั้งแรก ความแม่นยำจึงแย่มาก
แต่เรื่องบังเอิญก็คือ กระต่ายพวกนี้ดันวิ่งเข้าหาหอกเอง สมควรตายแล้ว
ยังมีกระต่ายอีก 2 ตัวกระโดดไปมาอยู่นั่น วิ่งไปทางทิศใต้ เจอคนก็วกกลับไปทางเหนือ
ทางเหนือก็ยังมีคน เลยหันไปทางทิศตะวันออก สรุปว่าทางตะวันออกก็มีคนอีก
สุดท้าย กระต่าย 2 ตัวนี้ก็ทำใจเด็ดเดี่ยว ตัวหนึ่งพุ่งไปทางตะวันออก ส่วนอีกตัววิ่งไปทางตะวันตก
มีอยู่ตัวหนึ่งวิ่งไปถึงขอบวงล้อม พอเห็นพวกที่กำลังล้อมเข้ามาก็ตกใจไม่น้อย
“ฮี่ ๆๆ น้องกระต่ายจะหนีไปไหนน่ะ”
“อิ๊ อิ อิ อิ อิ อิ…”
“หัวกระต่ายผัดพริกเสฉวน หัวกระต่ายผัดพริกเสฉวน”
“เจ้ากระต่ายน้อย รีบเขาท้องคุณชายมาเร็ว ท้องคุณชายนี่อบอุ่นจะตายไป”
แต่ในสายตาของกระต่าย คนพวกนี้มันปีศาจชัด ๆ นะ เขี้ยวงอกปากกว้างจะงับมันแล้ว
กระต่ายลนลานทันที มันง้างขาสุดแรง กระโดดสุดกำลัง
ขากระต่ายเหมือนสปริง เด้งขึ้นไปสูงตั้ง 3 เมตร กำลังจะข้ามศีรษะหวังต้าลี่ไป
หวังต้าลี่เกือบจะกระโดดสวนขึ้นไปตามสัญชาตญาณ แต่ก็ยังห่างจากกระต่ายราว 2-30 เซนติเมตร คว้าไม่ถึง
หวังต้าลี่คิดในใจว่า “แย่แล้ว!”