หลินเป่ยเฉินจ้องมองอย่างเงียบสงบ สายตากวาดไปมาบนร่างของเหล่าอัจฉริยะราชวงศ์ทั้งหลาย ศึกษาเพชฌฆาตทุกกระบวนทุกท่าอย่างละเอียด เพื่อค้นหาจุดอ่อนที่อาจมีอยู่
เมื่อสังเกตการณ์จนครบรอบ เขาก็เริ่มมีความมั่นใจในใจ
จากที่เห็นในขณะนี้ สิ่งที่สามารถบากหน้าคุกคามเขาได้ มีเพียงสามคนเท่านั้น
คนแรก คือสิบสี่องค์ชายจี้จื่อหยาง
ระดับขั้นของชายผู้นี้ถึงพร้อมขั้นห้าแห่งขั้นสวรรค์ลี้ลับ สัมผัสพลังลึกล้ำดั่งเหว ออกประหารเด็ดขาดโหดเหี้ยม ทุกกระบวนกระชับคมชัด แทบไร้จุดอ่อน
ในฐานะอัจฉริยะชั้นนำสูงสุดของราชวงศ์ ย่อมต้องซ่อนไพ่ตายและวิชาลับไว้มากมาย จะเอาชนะผู้นี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย
คนที่สอง คือสิบหกองค์หญิงจี้หนีชาง
นางก็มีระดับขั้นถึงขั้นห้าแห่งขั้นสวรรค์ลี้ลับเช่นกัน วิชากระบี่ริสโดยประไปปลิวไสว วิชามวยปรายปลอดโปร่ง ประสบการณ์รบกลางสมรภูมิอันช่ำชอง เทียบกับจี้จื่อหยางแล้วก็มิได้เสียเปรียบเลย
คนที่สาม คือไป่อวี่เฉิน
หลินเป่ยเฉินเบี่ยงสายตาไปยังร่างสูงเรียวแฝงกายในหมู่ผู้คนอย่างไม่ให้ใครสังเกตเห็น
ระดับขั้นของไป่อวี่เฉินแอบรุ่งโรจน์ถึงช่วงกลางของขั้นสี่แห่งขั้นสวรรค์ลี้ลับ สัมผัสพลังกลับกระจ่างแจ้งแกร่งกล้ายิ่งกว่าเดิม
หลินเป่ยเฉินถอนสายตากลับ จดจ่ออยู่กับเวทีประลองต่อไป รอคอยบทของตนเอง
ขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งคุ้นตาก็ปราดขึ้นสู่เวทีประลองอย่างเบางาม เปรียบดั่งนกยางลงรัง รัศมีแรงล่องลอยจับใจ
หญิงผู้นี้คือหลี่ชิงเฉิง
การปรากฏตัวของนางจุดระเบิดความร้อนระอาของผู้คนทั้งสนามในทันที
“หลี่ชิงเฉิงนั่นเอง!”
“อัจฉริยะสาวแห่งสำนักเมฆาเขียวนั่น!”
“งดงามจริง! วรรณร่างแบบนี้ รัศมีแบบนี้ ช่างประหนึ่งเซียนสาว!”
ในฐานะอัจฉริยะสาวที่โดดเด่นที่สุดในสี่มหาสำนัก ผ่านการประมือรบมาหลายวันนี้ หลี่ชิงเฉิงได้ซื้อสถานะพระแม่ในจิตใจของชายหนุ่มนักชมนับไม่ถ้วน ด้วยดวงหน้างามสะอาด ท่าทางแคล่วคล่อง และวิชากระบี่ปลิวไสวแกร่งคม