การประลองยังคงดำเนินต่อไป ดวงอาทิตย์แรงศักดิ์สิทธิ์ค่อย ๆ เอนลับขอบฟ้าตะวันตก สายเงายาวเหยียดบนลานประลอง บรรยากาศรอบด้านอบอวลไปด้วยกลิ่นอายอึ้งกับดักของการต่อสู้
ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งแล้วคนเล่าขึ้นสู่ปั้นประลอง และต่อกันเป็นหวี่ ๆ ที่ถูกกำราบลง
หลังจากการปะทะกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน สิบอันดับแรกในที่สุดก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
อันดับหนึ่ง สิบสี่องค์ชายจี้จื่อหยาง
อันดับสอง สิบหกองค์หญิงจี้หนีชาง
อันดับสามถึงเจ็ด ล้วนแต่เป็นรุ่นโลดแล่นแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เป่ยเสวียนทั้งสิ้น
ส่วนอันดับแปด กลับเป็นหลี่ชิงเฉิงแห่งสำนักเมฆาเขียว
ผลลัพธ์เช่นนี้ ย่อมเหนือความคาดหมายของทุกชีวิตบนที่นี้
ในสี่สำนักใหญ่ มีเพียงหลี่ชิงเฉิงเพียงผู้เดียวที่ฝ่าฟันเข้าสู่สิบอันดับแรก และยืนหยัดรักษาที่นั่นนั้นไว้อย่างมั่นคง
ส่วนหอกระบี่ไท่อี้ ลัทธินิรวาณ และวังปิดดวงจันทร์ ที่เคยโอ่อวดไม่ยกใคร กลับพ่ายแพ้ยับเยินทั้งหมด แม้แต่ขอบเขตของสิบอันดับแรกยังไม่แม้แต่จะแตะต้อง
ขณะนี้ สายตาของคนทั้งที่ต่างจับจ่ออยู่ที่หลินเป่ยเฉินและไป่อวี่เฉิน ผู้ยังคงรออยู่นอกปั้นประลอง
ทั้งสองคือผู้ที่ได้ฉลากที่สิบเก้าและที่ยี่สิบ และต่างพักพิงอยู่ในสำนักเมฆาเขียวเช่นเดียวกัน
ครั้นถึงตอนนี้ ทั้งสองกลายเป็นจุดสายตาของทั้งที่ ทุกคนต่างแอบลั่นเดากันว่า ทั้งสองจะสามารถสร้างความอัศจรรย์ขึ้นได้อีกหรือไม่
เมื่อหลินเป่ยเฉินก้าวขึ้นสู่ปั้นประลองในทันทีนั้น บรรยากาศทั้งที่ก็ถูกจุดประกายขึ้นทันตา
สายตานับไม่ถ้วนต่างหันมาจ้องเขาพร้อมกัน มีทั้งความคาดหวัง ความสงสัย คำคัดค้าน และความดูแคลนที่มิได้ซ่อนเร้น
ทุกคนอยากเห็นว่า ปรมาจารย์รุ่นเลิศผู้เคยสังหารโหดสามบุษบาเทวบุตรและธิดาเทวบุตรีในห้วงลับจนสะเทือนทั้งแคว้น จะบากบัวฝ่าเข้าสิบอันดับแรกดั่งหลี่ชิงเฉิงได้หรือไม่ หรือแม้แต่จะท้าหาอันดับที่สูงกว่านั้นด้วยซ้ำ