หลังจากบำเพ็ญเพียรอย่างมุ่งมั่นไม่หยุดพักมา 10 วัน หลินเป่ยเฉินในที่สุดก็หล่อหลอมระดับขั้นที่เพิ่งผ่านขั้นจนมั่นคงแน่นแฟ้น รากฐานแกร่งกร้าวโดยสมบูรณ์
ที่สามารถมั่นคงขั้นภูมิได้รวดเร็วเช่นนี้ นอกจากความเพียรอดเพลียของตัวเขาเองแล้ว ยังต้องยกความดีความชอบให้คำชี้นำอันละเอียดอ่อนและการฝึกฝนเคียงบ่าของมู้จิ้นเยว่ด้วย
มู้จิ้นเยว่มีระดับขั้นลึกล้ำ กระบวนท่าประณีตวิจิตร ในการประลองฝึกมือทุกครั้งนางมักชี้จุดอ่อนของเขาได้แม่นยำ เหมือนเม็ดเข็มทิ่มแทงตรงจุดขาดได้อย่างเฉียบคม
ทุกการแลกหมัดแลกกระบี่ ทำให้หลินเป่ยเฉินเข้าใจสูตรบำเพ็ญลึกซึ้งขึ้นอีกชั้น และการควบคุมปราณวิญญาณก็เปี่ยมเสน่ห์ขึ้นเรื่อย ๆ
ผ่านมา 10 วัน พลังรบของเขาก้าวไกลขึ้นอีกมาก
แต่ว่าในสิบวันนี้ ยังมีการค้นพบโดยบังเอิญอีกประการหนึ่ง
ดูเหมือนร่างกายของเขาจะซ่อนอำนาจพิเศษบางอย่างเอาไว้
ทุกครั้งที่คู่บำเพ็ญกับมู้จิ้นเยว่ ระดับขั้นของทั้งสองจะสูงขึ้นเห็นได้ด้วยตาเปล่า ความรู้สึกอันแยบคายที่หลอมรวมเป็นหนึ่งนั้น ทำให้การบำเพ็ญกลายเป็นสุขสำราญอย่างหนึ่ง
ด้วยเหตุนี้เอง มู้จิ้นเยว่จึงแทบทุกวันต้องอ้อนวอนให้เขาร่วมด้วยสักหน
และหลินเป่ยเฉินย่อมไม่ปฏิเสธแน่นอน
เพราะมู้จิ้นเยว่ไม่เพียงเป็นอาจารย์ของเขา หากแต่ยังเป็นสตรีที่เขารักลึกซึ้ง
.....................
ยามเช้าวันหนึ่ง ฟ้าสางนวล
หลินเป่ยเฉิน ไป่อวี่เฉิน และหลี่ชิงเฉิง ทั้งสามคนเดินตามเกาหังจวินผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ มุ่งหน้าสู่บ่อเซียนแห่งราชวงศ์
เกาหังจวินทรงม้าเกล็ดขาวสุดชาญฉลาด วรองค์ตระหง่าน หายใจเชื่องนิ่ง ชัดว่าเป็นผู้แข็งแกร่งในราชนิกุล
ทั้งสามตามมาอย่างใกล้ชิด ผ่านถนนอันครึกครื้น แล้วค่อย ๆ ห่างไกลจากใจกลางนครหลวง
ไม่ช้า คณะเดินทางก็มาถึงเชิงยอดเขาเป่ยเสวียนทางทิศเหนือของนคร
ยอดเขานี้สูงตระหง่านเสียดฟ้า ทะลุกลุ่มเมฆ หมู่หมอกลอยวนอวลไปด้วยรสชาติแห่งความลี้ลับ
เมื่อก้าวเข้าสู่แดนนี้ การรักษาการณ์ยิ่งเคร่งครัดยิ่งขึ้น
ด่านคัดกรองทอดเหลื่อมกันเป็นชั้น ๆ ทุกหลักสิบก้าวก็มีทหารรักษาพระองค์เกราะเลื่องลือยืนเฝ้า สายตาแหลมคมแลเหลียวทุกผู้ที่เข้าใกล้