เผินสถานการณ์เช่นนี้ ไฟในใจของหลินเป่ยเฉินก็ถูกผลิกและลุกโชนขึ้นมาเช่นกัน
ในฐานะชายหนุ่มเลือดอุ่นที่ถูกสองราชินีผู้สวยงามโลกล่อลวงเล่นอย่างนี้ หากยังอยู่แล้วสะค้าได้ ก็ยังเหมือนว่าร่างกายเขาจะมีปัญหามากกว่า
เวลานี้ศีรษะของเขาหม่นแห้งหลอนนา อยู่ใมาตราความยาวของเหล้ารุ่นแรงที่สุด จะยังไงก็คิดได้เรื่องไรมากมาย โอบกอดอีกสองนางไว้ทันที และมือทั้งสองก็เริ่มไม่ยอมใครด้วยเช่นกัน
ในมิติหงเมิ่ง หมอกวิญญาณลอยระยิบระยับ กลิ่นเหล้ากระจายทุกหนแทนทุกแห่ง
เงาสามกายอุบายทวายกันอยู่บนยอดหญ้า เสื้อผ้าที่หายไปกระจายกระเพื่อมกระจุกกระจายอยู่ทั่วพื้น
หมอกวิญญาณลอยควันเงียบ ๆ บังบานแสงสวยสดงดงามของห้องนั้น ทิ้งเอาไว้แค่เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ที่แว่วเจือจานเล็กน้อยในอากาศ
หลังจากผ่านไปสองชั่วยาม ทุกสิ่งอย่างก็เงียบลง
หลินเป่ยเฉินลงนอนอาบบนพื้นนั่นโล่ง ๆ ที่ระบายเหนื่อย หลี่ชิงเฉิงซ่อนร่างอยู่ในอมยันในอ้อมแขวนของเขา
มู้จิ้นเยว่ลุกขึ้นนั่งอย่างอารมณ์สวยสงบ คลุกโล้งหัวที่ยังสั่นสะท้านอยู่นิดหน่อย หันกายไปมองหลินเป่ยเฉินและหลี่ชิงเฉิง รอยสุขุมที่มุมนางขยับขึ้นนิดหนึ่ง
เผินคลุกเท้าความคิดไปชั่วขณะ นางก็อ้อมแขวนหลินเป่ยเฉินไว้ นอนซอนร่างติดด้านซ้ายของเขา แล้วหลับลงไปตามอัตภาพ
เวลาผ่านไปช้ากู้นานไม่รู้ตัว
เมื่อหลินเป่ยเฉินตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้สึกได้เพียงไออุ่นนุ่มนวลเต็มอ้อมกอด ปลายจมูกอบอวลด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ สองกลิ่นที่แตกต่างกัน
กลิ่นหนึ่งเย็นจัดเย็นแหลกเหล่าเป็นแสงหิมะ อีกกลิ่นหนึ่งหอมหวานสดงดงามเป็นกลิ่นดอกกุลาบ
หลินเป่ยเฉินหงายปริ่มลงมอง ได้ทุกท่วงท่ากันสุด
หลี่ชิงเฉิงและมู้จิ้นเยว่กำลังนอนซอนอยู่ด้านซ้ายขวาของเขานั่นเอง สติยังเผลอเพลิน
ผมของทั้งคู่ยาวสยายกวาดกระจุกกระจายอยู่บนยอดอญของเขา ดูได้ทุกท่วงท่าราวห่มผ้าไหมสีดำที่มีระยิบระยับอ่อนโยนภายใต้แสงเช้า
มือของมู้จิ้นเยว่ท้ายเรียวนอนทับเอวของเขา หน้าของหลี่ชิงเฉิงฝังอยู่ในเนหัวของเขา หายใจเข้าออกสม่ำเสมอและยาวนาน
"บ้าน่า!"