หลินเป่ยเฉินหันสายตาไปมองมู่หรงเจี๋ยอีกครั้ง
ในฐานะบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเมฆาเขียว มู่หรงเจี๋ยคือศิษย์พี่ใหญ่ที่สำนักยกให้ปรากฏต่อสายตาภายนอก ระดับขั้นของเขาสูงที่สุดในหมู่ทุกคน อยู่ที่ขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสามช่วงต้น
เขามีรูปร่างสูงสง่า ใบหน้าคมเข้มเด็ดเดี่ยว แววตาสุขุมมั่นคง ทั่วร่างแผ่ความกดดันบางเบาออกมา แม้จะจงใจเก็บงำไว้ แต่ก็ยังทำให้ผู้คนไม่กล้าดูแคลน
ส่วนเหล่าอัจฉริยะคนอื่น ๆ ของสำนักเมฆาเขียว โดยพื้นฐานแล้วระดับขั้นล้วนอยู่ที่ขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นหนึ่ง
ถึงกระนั้น ความแข็งแกร่งโดยรวมของสำนักเมฆาเขียวก็ยังห่างชั้นกับสามสำนักใหญ่อื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด
จากข่าวที่สืบทราบมาก่อนหน้านี้ หอกระบี่ไท่อี้ สำนักเมฆดารา และสถานศักดิ์สิทธิ์สวรรค์ลี้ลับ ทั้งสามสำนักมีความแข็งแกร่งของคนรุ่นเยาว์เหนือกว่าสำนักเมฆาเขียวอย่างมาก
เพียงอัจฉริยะขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสาม แต่ละสำนักก็มีถึงสองหรือสามคน อีกทั้งระดับขั้นโดยทั่วไปยังอยู่ในช่วงกลางหรือกระทั่งช่วงปลายของชั้นสาม
ส่วนผู้ที่อยู่ขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสองก็มีอย่างน้อยห้าหกคน ผู้ที่อ่อนแอที่สุดยังอยู่ขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นหนึ่ง
แต่สำนักเมฆาเขียวมีเพียงมู่หรงเจี๋ยคนเดียวที่อยู่ขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสามช่วงต้น ส่วนไป่อวี่เฉินกับอวิ๋นหวั่นชิงก็อยู่เพียงจุดสูงสุดของขั้นสวรรค์ลี้ลับชั้นสองเท่านั้น
ช่องว่างนี้เห็นได้ชัดในพริบตา
หลินเป่ยเฉินครุ่นคิดคำนวณอยู่ในใจ
การประลองใหญ่ครั้งนี้ หากอาศัยเพียงมู่หรงเจี๋ยกับไป่อวี่เฉิน สำนักเมฆาเขียวคงหนีไม่พ้นชะตากรรมรั้งท้าย
ทว่าครั้งนี้เขามาด้วย ผลลัพธ์ย่อมแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง
ด้วยระดับขั้นปฐพีลี้ลับชั้นห้าของเขา ผสานกับวิชากระบี่เหนือเมฆาที่ฟงจิ่วเกอถ่ายทอดให้ แม้ต้องเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญขั้นปฐพีลี้ลับชั้นสี่ เขาก็ยังมั่นใจว่าจะต่อสู้ได้