โปเกมอน: เป็นแชมป์แล้วก็ยังต้องไปเรียนอีกหรือ?

ตอนที่ 3 โปเกมอน

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นว่าระบบไม่ตอบกลับ หยุนอี้ก็รู้ว่าระบบน่าจะเข้าสู่สถานะอัปเดตแล้ว

แต่... ทำไมจู่ ๆ ระบบถึงอัปเดตล่ะ

ช่างเถอะ คิดไปก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ไว้ค่อยถามระบบตรง ๆ ทีหลังก็แล้วกัน

ส่วนพลังข้ามขีดจำกัดที่ระบบชดเชยให้ หยุนอี้ก็รับไว้แน่นอน ในเมื่อได้มาฟรี ๆ ก็รับไว้ดีกว่าไม่รับ

ถ้าพูดแบบนี้ ตอนนี้เขาก็มีความสามารถพิเศษในโลกโปเกมอนถึงสามอย่างแล้ว

ทั้งพลังโทคิวะที่ได้เป็นรางวัลจากการทำภารกิจ พลังคลื่นที่มีอยู่เดิม และพลังข้ามขีดจำกัดที่ระบบเพิ่งชดเชยให้

แต่... พลังข้ามขีดจำกัดไม่ใช่พลังที่อาร์เซอุสมอบให้คนอื่นหรอกหรือ? ระบบไปงัดเอามาจากไหนกัน?

ขณะที่หยุนอี้กำลังคิดถึงเรื่องเหล่านี้ ภายในร่างกายของเขาก็มีพลังพิเศษเพิ่มขึ้นมาแล้ว

เพราะเคยผ่านประสบการณ์คล้าย ๆ กันมาก่อน หยุนอี้จึงควบคุมพลังใหม่ที่เพิ่มขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

ไม่นาน เขาก็เข้าใจความสามารถของพลังข้ามขีดจำกัดอย่างถ่องแท้ นั่นคือการปลอบโปเกมอน

ไม่ว่าโปเกมอนจะคลุ้มคลั่งแค่ไหน หยุนอี้ก็มั่นใจว่าสามารถใช้พลังข้ามขีดจำกัดทำให้พวกมันกลับมามีสติได้

แต่ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ตอนดูโปเกมอนเดอะมูฟวีก่อนหน้านี้ คนที่มีพลังข้ามขีดจำกัดยังปลอบโปเกมอนในตำนานได้เลย นับประสาอะไรกับโปเกมอนทั่วไป เรื่องแค่นี้ย่อมง่ายดาย

หลังจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย ความง่วงก็ถาโถมเข้ามา ไม่นานหยุนอี้ก็ผล็อยหลับไป

......

ณ ใจกลางป่าทึบแห่งหนึ่ง

“ฮิโตคาเงะ พร้อมหรือยัง?” หยุนอี้หันไปมองฮิโตคาเงะที่เดินตามหลัง แล้วยิ้มถาม

ฮิโตคาเงยมองเทรนเนอร์ของตัวเอง ก่อนพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“ถ้างั้นทุกคนออกมาได้เลย” หยุนอี้พูดพลางหยิบโปเกบอลออกมากองหนึ่ง แล้วโยนขึ้นฟ้า

โปเกบอลเปิดออกพร้อมกัน โปเกมอนทรงพลังตัวแล้วตัวเล่ากระโดดออกมา

วันนี้เป็นวันที่ 7 นับตั้งแต่หยุนอี้กลับมายังโลกความจริง

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ในที่สุดหยุนอี้ก็เกลี้ยกล่อมพ่อกับแม่ให้ยอมอนุญาตให้เขาออกเดินทาง

เพราะในสายตาพวกท่าน หยุนอี้ก็เป็นแค่เด็กตัวเล็ก ๆ ที่เพิ่งได้โปเกมอนมา จะไปทนใช้ชีวิตกลางแจ้งได้อย่างไรกัน

เพราะอย่างนั้น กว่าจะเกลี้ยกล่อมพวกท่านสำเร็จ หยุนอี้ต้องออกแรงไปไม่น้อย

โชคดีที่ท้ายที่สุดพ่อกับแม่ก็ยอม ความพยายามตลอดหนึ่งสัปดาห์ของเขาไม่สูญเปล่า

กลับมาที่ตอนนี้

เมื่อเห็นโปเกมอนตรงหน้าแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ฮิโตคาเงะก็ตกใจจนแทบหุบปากไม่ลง เทรนเนอร์ของตัวเองเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?

โปเกมอนของหยุนอี้มีไม่มากนัก แต่ก็ไม่ได้น้อยจนเกินไป ตอนนี้เขาจับโปเกมอนได้มากกว่าสิบตัวแล้ว ยังไม่รวมฮิโตคาเงะ

ถ้าถามว่าตัวไหนแข็งแกร่งที่สุด ย่อมต้องเป็นเทรพากอสกับมิไรดอน

ส่วนโคไรดอนนั้นถูกจับไปแล้วโดยเนโม แชมเปียนของลีกอีกคนหนึ่ง

โอนิกซ์กับนิมเฟียพุ่งเข้าหาหยุนอี้ทันทีที่ออกจากโปเกบอล

หยุนอี้ยื่นมือไปรับเจ้าตัวน้อยทั้งสอง “เอาละ ๆ พวกตัวแสบสองคน...”

【โปเกมอน: โอนิกซ์ (หน้ากากหญ้า)

เพศ: เมีย

เลเวล: เทพชั้นสอง

ธาตุ: หญ้า

ธาตุเทราสทัล: หญ้า

ศักยภาพ: เทพชั้นสอง

ความสามารถพิเศษ: ไม่ยอมแพ้ (เมื่อค่าความสามารถลดลง พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก)

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: หน้ากากหญ้า

สถานะ: แข็งแรง】

【โปเกมอน: นิมเฟีย (สีไชนี)

เพศ: เมีย

เลเวล: 100 (ระดับมาสเตอร์)

ธาตุ: แฟรี่

ธาตุเทราสทัล: แฟรี่

ศักยภาพ: ระดับมาสเตอร์

ความสามารถพิเศษ: ผิวหนังแฟรี่ (ท่าธาตุธรรมดาจะเปลี่ยนเป็นธาตุแฟรี่ และเพิ่มพลังขึ้นเล็กน้อย)

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: ของเหลือจากการกิน (ชั้นยอด)

สถานะ: แข็งแรง】

หลังปลอบโปเกมอนไปสองสามตัว หยุนอี้ก็แนะนำฮิโตคาเงะให้รู้จักกับโปเกมอนที่เขาจับได้ในภูมิภาคพัลเดีย

แน่นอนว่าตอนแนะนำฮิโตคาเงะ เขาก็ไม่ลืมแนะนำพวกมันให้ฮิโตคาเงะรู้จักด้วย

เมื่อแน่ใจว่าทุกตัวรู้จักกันแล้ว หยุนอี้จึงเริ่มพูดถึงเรื่องต่อจากนี้

“โฮโอมะกับโซเบลด เดี๋ยวฝากฮิโตคาเงะไว้กับพวกนายด้วยล่ะ อย่าพารุ่นน้องเสียคนเชียว”

【โปเกมอน: โฮโอมะ

เพศ: ไม่มี

เลเวล: เทพชั้นสอง

ธาตุ: ไฟ, มังกร

ธาตุเทราสทัล: ไฟ

ศักยภาพ: เทพชั้นสอง

ความสามารถพิเศษ: พลังโบราณ

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: พลังเร่ง

สถานะ: แข็งแรง】

【โปเกมอน: โซเบลด

เพศ: ผู้

เลเวล: 100 (ระดับมาสเตอร์)

ธาตุ: ไฟ, ผี

ธาตุเทราสทัล: ไฟ

ศักยภาพ: ระดับมาสเตอร์

ความสามารถพิเศษ: เกราะแตก (หากได้รับความเสียหายจากท่ากายภาพ พลังป้องกันจะลดลง ส่วนความเร็วจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก)

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: ผ้าคาดหัวฮึดสู้ (ชั้นยอด)

สถานะ: แข็งแรง】

หยุนอี้ตบโฮโอมะที่อยู่ข้างตัวเบา ๆ แล้วพูดกับโปเกมอนธาตุไฟอีกสองตัวในทีมพร้อมรอยยิ้ม

โซเบลดพยักหน้าอย่างเย็นชา ราวกับกำลังบอกว่าจะดูแลฮิโตคาเงะรุ่นน้องให้ดี

ส่วนโฮโอมะนั้นใจกว้างกว่ามาก มันเดินไปตรงหน้าฮิโตคาเงะ ยื่นกรงเล็บออกมาตบไหล่อีกฝ่ายเบา ๆ พร้อมบอกว่าจะคอยปกป้องรุ่นน้องตัวนี้เอง

เมื่อเห็นท่าทางของโฮโอมะ หยุนอี้ก็มีเส้นดำผุดขึ้นมาบนหน้าผาก “เฮ้ นายระวังหน่อยสิ!”

พูดจบเขาก็ตบโฮโอมะไปหนึ่งที

ถึงจะไม่เจ็บ แต่โฮโอมะก็ทำท่าเหมือนเด็กน้อยถูกแกล้ง มันมองหยุนอี้ด้วยสีหน้าคับข้องใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงตีตัวเอง

เพราะหยุนอี้มีพลังโทคิวะ เขาจึงสื่อสารกับโปเกมอนได้อย่างไม่มีปัญหา อีกทั้งยังอยู่ด้วยกันมานาน เขาจึงเข้าใจโฮโอมะเป็นอย่างดี

“ฮิโตคาเงะยังเป็นเด็กอยู่นะ จะไปทนแรงตบของนายไหวได้ยังไง” ชุนนาโอที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทนดูไม่ไหว จึงเอ่ยอธิบายขึ้นมา

【โปเกมอน: ชุนนาโอ

เพศ: ไม่มี

เลเวล: เทพชั้นสอง

ธาตุ: น้ำ, มังกร

ธาตุเทราสทัล: น้ำ

ศักยภาพ: เทพชั้นสอง

ความสามารถพิเศษ: พลังโบราณ

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: พลังเร่ง

สถานะ: แข็งแรง】

โฮโอมะเข้าใจแล้วว่าทำไมหยุนอี้ถึงตีตัวเอง จึงหัวเราะแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วน

เป็นไปตามที่หยุนอี้คิด ฮิโตคาเงะกับโฮโอมะและตัวอื่น ๆ เข้ากันได้ดีมาก

ฮิโตคาเงะชื่นชมรุ่นพี่พวกนี้สุด ๆ จนแทบอยากตามพวกมันไปฝึกเดี๋ยวนั้นเลย

แต่ก่อนเริ่มฝึก หยุนอี้ก็อธิบายสถานการณ์ให้โปเกมอนทุกตัวฟังก่อน บอกพวกมันว่าเขามาอยู่ในโลกใบใหม่แล้ว

โปเกมอนทุกตัวไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษหลังฟังคำอธิบายของหยุนอี้ เพราะเทรนเนอร์อยู่ที่ไหน พวกมันก็อยู่ที่นั่น

หลังจากอธิบายทุกอย่างเรียบร้อย โฮโอมะกับโซเบลดก็พาฮิโตคาเงะไปฝึกอีกด้านหนึ่ง

ส่วนโอนิกซ์กับนิมเฟีย เจ้าตัวน้อยทั้งสองก็อยู่ข้างหยุนอี้ เล่นกันเองอย่างสนุกสนาน

หยุนอี้ใช้ช่วงเวลานี้เริ่มทำเยลลีพลังงานสำหรับฮิโตคาเงะ

อย่างไรเสียเขาก็เป็นนักเพาะเลี้ยงระดับกลาง การทำเยลลีพลังงานจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ส่วนซานาดะก็อยู่ข้าง ๆ คอยช่วยหยุนอี้

【โปเกมอน: ซานาดะ (สีไชนี)

เพศ: เมีย

เลเวล: 100 (ระดับมาสเตอร์)

ธาตุ: แฟรี่, พลังจิต

ธาตุเทราสทัล: แฟรี่

ศักยภาพ: ระดับมาสเตอร์

ความสามารถพิเศษ: โทรจิต

ท่า: ......

ไอเทมที่ถือ: ขนนกแฟรี่ (ชั้นยอด)

สถานะ: แข็งแรง】

ทันทีที่หยุนอี้ทำเยลลีพลังงานชิ้นสุดท้ายเสร็จ เสียงของระบบก็ดังขึ้นกะทันหัน

“อัปเดตระบบเสร็จสมบูรณ์...”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป