「ระบบอัปเดตเสร็จสิ้นแล้ว กรุณาตรวจสอบรายละเอียดการอัปเดตโดยเร็ว...」
เมื่อได้ยินเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นในหัวกะทันหัน หยุนอี้ก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก
หลังจากใส่ก้อนพลังงานชิ้นสุดท้ายลงในภาชนะสำหรับเก็บก้อนพลังงานโดยเฉพาะแล้ว เขาจึงค่อยเอ่ยถามในใจอย่างไม่รีบร้อนว่า 「ระบบ ตกลงอัปเดตอะไรบ้าง? บอกมาตรง ๆ ก็ได้นี่...」
「นายทึ่มนี่ ขี้เกียจกว่าฉันอีกนะ!」 พอได้ยินหยุนอี้พูด เสียงระบบที่ฟังดูจนปัญญาก็ดังขึ้นตามมา
ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่ระบบก็ยังรายงานรายละเอียดการอัปเดตให้หยุนอี้ฟังอย่างว่าง่าย
......
「สรุปว่า ตอนนี้ฉันไม่เพียงเพิ่มศักยภาพของโปเกมอนตัวเองได้ด้วยการทำภารกิจให้สำเร็จ แต่ยังได้รับไอเทมจากระบบแบตเทิลอื่น ๆ ได้ด้วย... ใช่ไหม」
「ใช่แล้ว โฮสต์」
「นี่เป็นข่าวดีจริง ๆ」 หยุนอี้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
โปเกมอนของเขาแทบทุกตัวมีศักยภาพถึงระดับสูงสุดที่ตัวเองจะไปถึงได้แล้ว หากอยากแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ก็มีแต่ต้องหาทางเพิ่มศักยภาพของพวกมัน
แต่การเพิ่มศักยภาพนั้นยากมาก จนถึงตอนนี้เขาก็ช่วยเพิ่มศักยภาพให้โปเกมอนตัวแรกของตัวเองได้เพียงตัวเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีระบบแบตเทิลอื่น ๆ อีก นี่ก็เป็นอีกเหตุผลสำคัญที่ทำให้หยุนอี้ตื่นเต้นสุด ๆ
ระบบแบตเทิลที่ได้รับความนิยมเพียงอย่างเดียวในภูมิภาคพัลเดียคือเทราสทัล หยุนอี้ซึ่งเป็นแชมเปี้ยนของภูมิภาคพัลเดียย่อมใช้ระบบแบตเทิลนี้ได้อยู่แล้ว
แต่ถ้าเทียบกับเทราสทัลแล้ว ระบบแบตเทิลที่หยุนอี้ชอบมากกว่าก็คือเมก้าวิวัฒนาการ
น่าเสียดาย ตอนอยู่ในโลกโปเกมอนเขาไม่เคยไปภูมิภาคคาลอส ไม่อย่างนั้นคงต้องหาโปเกมอนที่เมก้าวิวัฒนาการได้มาลองทำเมก้าวิวัฒนาการให้ได้
ตอนนี้มีระบบช่วยอยู่ บางทีเขาอาจลองใช้ระบบแบตเทิลทั้งสี่แบบได้จริง ๆ ก็ได้
「ตรวจพบว่าโฮสต์ทำภารกิจสุดท้ายก่อนการอัปเดตระบบสำเร็จแล้ว รางวัลที่ได้รับคือ คีย์สโตน และเมก้าสโตนที่เลือกได้ 1 ชิ้น」
เมก้าสโตนที่เลือกได้งั้นเหรอ? เรื่องนี้ต้องคิดให้ดีหน่อยแล้ว
เมื่อได้ยินระบบพูด หยุนอี้ก็เริ่มนึกถึงโปเกมอนที่สามารถเมก้าวิวัฒนาการได้อย่างละเอียด
ซานา이트 กาเบรียส บอมมันเดอร์ ลูคาริโอ... ดูเหมือนจะมีแค่สี่ตัวนี้
ถ้าอย่างนั้นก็เลือกซานา이트แล้วกัน
ถึงอย่างไรซานา이트ก็เป็นโปเกมอนตัวแรกที่เขาจับได้ และเป็นโปเกมอนที่อยู่เคียงข้างเขามานานที่สุดรองจากโปเกมอนตัวแรกอย่างมาสเคอเรดา
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หยุนอี้ก็พูดขึ้นทันทีว่า 「ระบบ เลือกเมก้าสโตนของซานา이트」
สิ้นเสียง หยุนอี้ก็รู้สึกว่ามีของสองชิ้นปรากฏขึ้นในมืออย่างกะทันหัน
ใช่แล้ว ของสองชิ้นนั้นคือคีย์สโตนกับเมก้าสโตนของซานา이트
ซานา이트ที่อยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นว่าหยุนอี้เอาแต่เหม่อตั้งแต่เก็บก้อนพลังงานเสร็จ จึงเดินเข้าไปหาเทรนเนอร์ของตัวเองด้วยความสงสัย อยากรู้ว่าเขากำลังมองอะไรอยู่
หยุนอี้เองก็เพิ่งคุยกับระบบเสร็จและได้สติกลับมา พอเงยหน้าก็เห็นซานา이트ที่กำลังจ้องมองเขาอย่างสงสัยอยู่ไม่ไกล
จากนั้นเขาก็ยิ้มแล้วกวักมือเรียกซานา이트ให้เข้ามาหา
อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ ซานา이트เข้าใจความหมายของเขาทันที จึงเดินตรงเข้าไปหาโดยไม่ลังเล
เมื่อเห็นเมก้าสโตนในมือ ซานา이트ก็ถึงกับมึนงงไปทั้งตัว
มันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเมก้าสโตนนี้แผ่กลิ่นอายที่มีต้นกำเนิดเดียวกับตัวมันออกมา แต่ไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่ จึงได้แต่มองหยุนอี้อย่างขอความช่วยเหลือ
เห็นท่าทางของซานา이트แล้ว หยุนอี้ก็ยิ้มพลางส่ายหน้า ก่อนจะอธิบายให้ฟังอย่างใจเย็น
หมายความว่า ฉันจะวิวัฒนาการได้อีกครั้งด้วยสิ่งนี้เหรอ?
เมื่อได้ยินคำถามของซานา이트 หยุนอี้ก็ยิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะพูดต่อว่า 「แต่วิวัฒนาการแบบนี้ไม่ได้อยู่ถาวรนะ อยู่ได้แค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น แถมยังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากเทรนเนอร์ด้วย...」
ซานา이트มองเมก้าสโตนในมือ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามันร้อนจนแทบถือไม่ไหว
ไม่ใช่แค่ซานา이트เท่านั้น โปเกมอนตัวอื่น ๆ ก็เข้ามารวมตัวกันตอนหยุนอี้อธิบายความสามารถของเมก้าสโตน
เมื่อได้ยินว่าเมก้าสโตนทำให้โปเกมอนวิวัฒนาการได้อีกครั้ง ทุกตัวก็พากันตื่นเต้น
พวกมันติดอยู่ในระดับปัจจุบันมานานเท่าไรก็ไม่รู้ พอได้ยินว่ายังแข็งแกร่งขึ้นได้อีก ถึงการวิวัฒนาการแบบนี้จะไม่ถาวร แต่มันก็เป็นสิ่งล่อตาล่อใจพวกมันอย่างมหาศาล
เห็นโปเกมอนทุกตัวตื่นเต้นกันขนาดนั้น หยุนอี้ก็ถอนหายใจ ก่อนจะบอกความจริงออกไปว่าไม่ใช่โปเกมอนทุกตัวที่จะเมก้าวิวัฒนาการได้
เมื่อเห็นโปเกมอนบางตัวที่ไม่ได้เมก้าวิวัฒนาการเริ่มผิดหวัง หยุนอี้ก็ปลอบว่า 「เอาละ ๆ ฉันหาวิธีที่จะทำให้ทุกคนแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งได้แล้ว หลังจากนี้ก็ต้องพยายามกันต่อไป เหมือนตอนนั้นไง...」
โปเกมอนทุกตัวรู้ดีว่าหยุนอี้หมายถึงช่วงเวลาที่พวกมันเดินทางสำรวจทั่วภูมิภาคพัลเดียด้วยกัน และค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
พวกมันต่างแสดงความเห็นด้วยในแบบของตัวเอง
ส่วนฮิโตคาเงะที่อยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่าทำไมพวกพี่ ๆ กับเทรนเนอร์ถึงจู่ ๆ ก็ตื่นเต้นกันขึ้นมา
แต่พอเห็นภาพตรงหน้า มันก็ฮึกเหิมตามไปด้วย กระโดดดึ๋ง ๆ อยากเป็นเหมือนรุ่นพี่บ้าง
ทว่าพอหยุนอี้กับโปเกมอนทั้งหลายเห็นท่าทางของฮิโตคาเงะ ต่างก็พากันหัวเราะ
เมื่อเห็นรุ่นพี่กับเทรนเนอร์เป็นแบบนั้น ฮิโตคาเงะก็เกาหัวอย่างงุนงง เห็นได้ชัดว่ามันไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงหัวเราะ
「ฮิโตคาเงะ ต่อจากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะ」 หยุนอี้เดินไปตรงหน้าฮิโตคาเงะ แล้วย่อตัวลงพร้อมยื่นมือออกไปพลางยิ้มให้
ฮิโตคาเงะมองหยุนอี้ แววตาของมันเปล่งประกายขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะโผเข้ากอดมือของเขาอย่างแรง
สักวันหนึ่ง ฉันจะแข็งแกร่งเหมือนรุ่นพี่ให้ได้!
「งั้นก็ต้องพยายามให้เต็มที่นะ พวกเราจะรอวันนั้น」 หยุนอี้พูดให้กำลังใจพลางลูบหัวโต ๆ ของฮิโตคาเงะ
เมื่อเห็นรุ่นน้องของตัวเองมีแรงฮึดขนาดนี้ พั่วคงเหยียนกับเซรูเลดจ์ก็รู้สึกถูกชะตากับฮิโตคาเงะมากขึ้น จึงตัดสินใจว่าจะช่วยฝึกเจ้ารุ่นน้องตัวนี้ให้ดีหลังจากนี้
ในตอนนั้นเอง เสียงระบบก็ดังขึ้นกะทันหัน 「ตรวจพบว่ามีคนกำลังสังเกตการณ์บริเวณใกล้เคียง โฮสต์โปรดระวัง」
「เทรพากอส ฝากด้วยนะ」 หยุนอี้หันไปมองเต่าสีน้ำเงินตัวเล็กที่กำลังนอนอาบแดดอย่างเกียจคร้านอยู่ข้าง ๆ แล้วเอ่ยขึ้น
ไม่ผิดแน่ มันคือจุดกำเนิดของเทราสทัล สมบัติลับแห่งศูนย์ เทรพากอส!
เทรพากอสพยักหน้า แล้วค่อย ๆ โคจรพลังงานแผ่ปกคลุมบริเวณรอบ ๆ
......
「อลาคาซัม มีอะไรหรือเปล่า?」
ชายวัยกลางคนมองอลาคาซัมที่หยุดเคลื่อนที่กะทันหันและขมวดคิ้ว จึงถามด้วยความเป็นห่วง
อลาคาซัมหันไปมองชายวัยกลางคน แล้วบอกถึงกลิ่นอายที่มันเพิ่งสัมผัสได้
「สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของโปเกมอนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองมากอยู่แถวนี้!」 เมื่อเข้าใจความหมายของอลาคาซัม สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เคร่งขรึมขึ้นทันที
ต้องรู้ก่อนว่าที่นี่เป็นเพียงบริเวณรอบนอกของป่าฉางชิง ไม่น่าจะมีโปเกมอนที่แข็งแกร่งเกินไปปรากฏตัว แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
「อลาคาซัม รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดไหม?」
อลาคาซัมส่ายหน้า สีหน้าดูสับสนขึ้นมา
ในสัมผัสของมัน กลิ่นอายที่ทำให้รู้สึกหวาดหวั่นนั้นกลับหายไปอย่างไร้เหตุผล ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกันแน่!