จางเจิ้นกั๋วะฟังแล้ว เขารู้จักนิสัยของเซี่ยหรงหรงดี เด็กคนนั้นห้าวไม่เบา
ตั้งแต่เข้ามาในเขตทหาร เธอก็วิ่งตามหลังไจ๋เยว่ต้อย ๆ แต่ก็ไม่เคยตามจีบเขาติด คราวนี้พอเข้าใจผิดว่าไจ๋เยว่มีคู่หมั้นแล้ว ก็เลยยื่นเรื่องร้องเรียนทันที นี่มันไม่ได้ก็จะทำลายกันชัด ๆ เลยนะ
“พอแล้ว เรื่องนี้แค่ชี้แจงให้ชัดก็จัดการได้ กดเรื่องนี้ลงได้ ส่วนเซี่ยหรงหรง ฉันจะไปคุยกับพ่อเธอ ให้เขาอบรมลูกสาวตัวเองให้ดี” จางเจิ้นกั๋วะกล่าว
“ขอบคุณครับ ครูการเมือง” ไจ๋เยว่กล่าว
เรื่องร้องเรียนคลี่คลายแล้ว ไจ๋เยว่กำลังจะเดินออกไป จางเจิ้นกั๋วะก็เรียกเขาไว้และเตือนว่า
“อย่าลืมลงไปชี้แจงให้ชัด เธอเป็นคู่หมั้นของไจ๋จิ่งเฉิน ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ คุณแค่ใจดีให้เธอพักอยู่ชั่วคราวเท่านั้น ไม่อย่างนั้นปล่อยให้คนเข้าใจผิดกันไปเรื่อย ๆ ก็ไม่ดีต่อชื่อเสียงของคุณ”
ไจ๋เยว่พยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้จึงพูดว่า
“ตอนที่คุณไปคุยกับพ่อของเซี่ยหรงหรง หวังว่าคุณจะไม่พูดถึงเรื่องที่ไจ๋จิ่งเฉินหนีแต่งงานนะครับ ชื่อเสียงของผู้หญิงก็สำคัญเหมือนกัน เรื่องนี้รอให้เขากลับมาแล้วค่อยคุยกันเป็นการส่วนตัว”
ในหน่วยมีคนรู้เรื่องที่ไจ๋จิ่งเฉินออกไปทำภารกิจเพื่อหนีแต่งงานอยู่ไม่กี่คน ครูการเมืองรู้เพราะเขาเป็นคนเล่าให้ฟังเอง แต่ถ้าคนทางหน่วยพยาบาลรู้เรื่องนี้ด้วย ชื่อเสียงของเสิ่นเจียวคงเสียหายมาก
โดยเฉพาะเขายังตั้งใจจะแนะนำเสิ่นเจียวให้เข้าหน่วยพยาบาล จะปล่อยให้เธอยังไม่ทันได้เข้าไปก็ต้องเผชิญกับข่าวลือไม่ได้
คำขอของไจ๋เยว่สมเหตุสมผล จางเจิ้นกั๋วะจึงพยักหน้ารับอย่างให้ความร่วมมือ