ผู้นำคนนั้นหมุนตัวเดินจากไป เขากวาดตามองเสิ่นเจียวแวบหนึ่ง ไม่ได้กังวลกับข้อพิพาทระหว่างพวกเธอในวันนี้มากนัก
ถึงอย่างไรเสิ่นฉางหรงเป็นใครกันล่ะ ไจ๋เยว่ยังบอกด้วยว่าเสิ่นเจียวได้รับการยอมรับและคำชมจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลของกองพล
แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็เพียงพอให้เสิ่นเจียวพ้นผิดได้แล้ว อย่างมากก็แค่เขียนใบรายงานตนยอมรับข้อผิดพลาด ระบุว่าเธอไม่ได้แจ้งเซี่ยเป่ากั๋วะ
เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าภรรยาของไจ๋เยว่จะเป็นหลานสาวของเสิ่นฉางหรง นางซ่อนฐานะไว้ได้ลึกลับทีเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดูจากหน้าตาของเสิ่นเจียวแล้วก็ไม่เหมือนคนเอาแต่ใจหรือเอาแต่ใจตัวเอง ดังนั้นแปดในสิบส่วน สิ่งที่เธอพูดคงเป็นความจริงทั้งหมด
เพียงแต่เซี่ยเป่ากั๋วะยังคงยืนกรานไม่ยอมปล่อย คงเป็นเพราะเสียหน้าในฐานะผู้บังคับบัญชาระดับสูงต่อหน้าพยาบาลสาธารณสุขคนหนึ่ง
ครั้งนี้เซี่ยเป่ากั๋วะใจแคบจริง ๆ เพราะเรื่องเสียหน้าแค่นี้ สุดท้ายกลับทำให้เขาล่วงเกินทั้งไจ๋เยว่และผู้บัญชาการท่านเก่าแห่งตระกูลไจ๋
หากตระกูลไจ๋คิดเอาเรื่อง เกรงว่าชาตินี้เขาคงหมดหวังจะได้เลื่อนตำแหน่ง
-
การเผชิญหน้าและการทะเลาะกันจบลงแล้ว ตอนนี้ทางเดินเงียบสงัด ทุกคนกำลังรอฟังผลอาการบาดเจ็บของพลจ่ายเจิ้ง
ทุกคนต่างหวังให้พลจ่ายเจิ้งหายดี มีเพียงเซี่ยเป่ากั๋วะเท่านั้นที่ไม่คิดเช่นนั้น
เขากลับหวังว่าจะช่วยชีวิตไว้ไม่ได้ รักษาไม่รอด แบบนั้นความรับผิดชอบส่วนใหญ่จะได้โยนไปให้เสิ่นเจียว ทำให้เธอหนีความผิดไม่พ้น
แต่ผลสุดท้ายกลับทำให้เซี่ยเป่ากั๋วะผิดหวัง เวลาผ่านไปอีกกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก หมอคนหนึ่งเดินออกมา