รออยู่สองสามวินาที ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับ
ฉื่อมู่กลบความรู้สึกผิดหวังในใจ ตั้งใจจะค่อย ๆ นั่งลงไป ตอนนี้เขายังอ่อนแอมาก ต้องเก็บแรงไว้ใช้แก้สถานการณ์
แต่วินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนอิเล็กทรอนิกส์ของเกมก็ดังขึ้นข้างหูราวกับเสียงจากสวรรค์——
["กวนไม่อวน"ส่งทรัพยากรให้คุณ: ผ้าพันแผล*2, ยาสมานแผล*3, ขนมเปี๊ยะเนื้อ*2, น้ำแร่*2, ท่อเหล็ก*1]
ใช้ได้จริง!
ท่าทางของร่างกายใช้ได้จริง!
ทรัพยากรที่ส่งมาใหม่ถูกวางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนเตียงข้าง ๆ ฉื่อมู่มองดูสิ่งของเหล่านี้ ทุกอย่างที่เขาอยากได้มีครบ
ช่างเป็นเพื่อนร่วมทีมที่เทพจริง ๆ!
เหมือนกับการไหว้พระ ขอพรอะไรไว้ก็ช่วยทำให้สำเร็จได้หมด
แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนร่วมทีมต้องแลกกับอะไรบ้างเพื่อส่งทรัพยากรเหล่านี้ให้เขา เขาต้องดิ้นรนอย่างหนักใน[เกมมรณะ] คิดดูแล้วเพื่อนร่วมทีมก็คงไม่สบายเหมือนกัน
คิดถึงตรงนี้ ฉื่อมู่ก็ยิ่งหวงแหนทรัพยากรเหล่านี้เป็นพิเศษ
เขานั่งอยู่บนเตียง ดูทรัพยากรไปทีละอย่าง แล้วหยิบยาสมานแผลขึ้นมาหนึ่งขวด แก้ผ้าปูที่นอนที่พันไว้ อดทนกับความเจ็บปวดแล้วโรยยาลงไป
ยาในเกมเพิ่มค่าชีวิต ผลที่ได้ก็เห็นผลทันที
ใช้ยาหมดหนึ่งขวด อาการบาดเจ็บที่ขาดูเหมือนจะหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังกระทบการเคลื่อนไหวปกติ เขากัดฟันแล้วใช้ยาอีกหนึ่งขวด
รักษาบาดแผลให้หายดีพอประมาณ ต่อไปจะได้หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บซ้ำ
ใช้ยาหมดสองขวด ค่าชีวิตจาก 26 กลายเป็น 66 เขาพันผ้าพันแผลสองม้วนไว้ที่น่องทั้งสองข้างที่แผลยังไม่หายสนิท
ค่าชีวิตเพิ่มอีก 10 แต้ม แทบไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดแล้ว
ยาที่เหลืออีกหนึ่งขวดเขาเก็บใส่กระเป๋าอย่างทะนุถนอม
หยิบขนมเปี๊ยะเนื้อขึ้นมาสองชิ้น กลืนน้ำลาย ยังไงก็เลือกที่จะกินหนึ่งชิ้นอย่างรวดเร็ว ดื่มน้ำแร่หนึ่งขวด แล้วก็ยกน้ำที่เหลืออีกเกือบครึ่งขวดดื่มรวดเดียว
ค่าความอิ่มเพิ่มขึ้น 42 แต้มทันที
ร่างกายรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว เพราะได้กินของบางอย่าง อารมณ์ก็แจ่มใสขึ้นด้วย ค่าชีวิตเพิ่มอีกสองสามแต้ม ส่วนค่าจิตใจเพิ่มขึ้นเป็นกอบเป็นกำเลยทีเดียว
ใช่แล้ว เขาเป็นคนมองโลกในแง่ดี
เขาดูค่าพลังของตัวเอง แล้วความรู้สึกขอบคุณเพื่อนร่วมทีมที่ไม่รู้จักก็เพิ่มขึ้นอีกชั้น
[ค่าชีวิต]: 81/100
[ความอิ่ม]: 58/100
[ค่าจิตใจ]: 79/100
[พลัง]: 8
[ความว่องไว]: 5
[สติปัญญา]: 8
[ทรัพยากร]: ยาสมานแผล*1, ขนมเปี๊ยะเนื้อ*1, น้ำแร่*1, ท่อเหล็ก*1
สภาพร่างกายไม่เลว เขาคิดว่าตัวเองต้องสามารถเอาชีวิตรอดจนครบสี่วันได้แน่นอน
ฉื่อมู่หยิบท่อเหล็กขึ้นมา ค่อย ๆ ขยับไปที่ขอบเตียง โยนขวดน้ำเปล่าหนึ่งขวดไปไม่ไกลจากใต้เตียง
เป็นไปตามคาด พอขวดกลิ้งไปถึง กรรไกรใหญ่เล่มหนึ่งที่แวววาววับก็โผล่ออกมาจากใต้เตียง
มือที่ถือกรรไกรเป็นมือสีเขียวอมดำ ส่วนร่างกายที่ต่อออกมานั้นไม่เหมือนสิ่งมีชีวิต เหมือนซอมบี้สยองขวัญที่เคยเห็นในหนัง
เขาจับจังหวะ ตอนที่มือนั้นยื่นออกมา ถึงกับกล้าที่จะยื่นมือซ้ายออกไปคว้าข้อมือสีเขียวอมดำนั้นไว้แน่น แล้วใช้มือขวาถือท่อเหล็กฟาดลงไปอย่างแรง
"อ๊าาา——"
ใต้เตียงมีเสียงร้องโหยหวนน่าสยดสยองดังออกมา มือสีเขียวอมดำนั้นคลายออก กรรไกรหลุดจากมือแล้วพยายามจะหดกลับใต้เตียง
แต่กลับถูกฉื่อมู่จับไว้แน่นแล้วลากออกมา
มือสีเขียวอมดำอีกข้างก็ยื่นออกมา ตั้งใจจะข่วนเขา
ฉื่อมู่ลากสิ่งประหลาดใต้เตียงออกมาครึ่งตัวแล้ว ท่อเหล็กฟาดลงไปโดยไม่ลังเล
"ปัง-ปัง——แคร่ก-กร๊อบ——"
เจ้าสิ่งนั้นในที่สุดก็ไม่ขยับอีกต่อไป
ในเวลาเดียวกันข้างหูเขาก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น: [ฆ่าสิ่งประหลาดระดับดี*1 ได้รับค่าพลังสุ่ม (ความว่องไว*1) ระบบติดตั้งให้ผู้เล่นเรียบร้อยแล้ว]
ฉื่อมู่ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมา
ฆ่าสิ่งประหลาดแล้วยังได้ค่าพลังสุ่มอีกหรอ?
ในช่วงเวลาสองวันมานี้ เขาไม่มีอาวุธแม้แต่อย่างเดียว ทำได้แค่หาทางเฝ้าประตูไว้แน่น ๆ ไม่มีทางฆ่าสิ่งประหลาดได้เลย
มากที่สุดก็แค่ใช้ประตูหนีบมันให้บาดเจ็บ ใช้เท้าเตะมันให้บาดเจ็บ
แต่ตอนนี้มีท่อเหล็กกับกรรไกร สถานการณ์ก็ต่างออกไปแล้ว
สิ่งประหลาดที่ถูกท่อเหล็กฟาดตายบนพื้นถูกลากออกมาจากใต้เตียง
สิ่งประหลาดดูเหมือนคนที่ผอมแห้งเกินไป สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง จะโจมตีผู้เล่นอย่างเชื่องช้า
พวกมันเหมือนถูกตั้งโปรแกรมไว้บางอย่าง พอชนวนโปรแกรมถูกกระตุ้นก็จะโจมตี หรือโจมตีตามเวลา
ตัวอย่างเช่น สิ่งประหลาดนอกประตูจะมาโจมตีประตูประมาณทุกชั่วโมง แต่ถ้ามีผู้เล่นเปิดประตูออกไป จะต้องเจอการไล่ล่าล้อมจับ
ส่วนตัวที่อยู่ใต้เตียงนั้นจะโจมตีก็ต่อเมื่อผู้เล่นทำให้เกิดท่าการลงจากเตียง ไม่อย่างนั้นถึงจะอยู่บนเตียงเต้นระบำ มันก็ไม่สนใจ
สิ่งประหลาดที่ฉื่อมู่จับไว้นี้แยกเพศไม่ออก เสื้อผ้าสกปรก ร่างกายผอมเหมือนโครงกระดูก
ถือในมือหนักประมาณห้าหกสิบชั่ง กระดูกติดกับหนังชั้นหนึ่ง
แต่ดูท่าแล้ว น่าจะเป็นคน
จิตใจเขาหดหู่บ้าง มือขวาถือท่อเหล็ก มือซ้ายถือสิ่งประหลาดที่ฆ่าได้ แนบหูไปที่ประตูไม้ฟังอย่างตั้งใจหลายนาที แล้วจึงรีบเปิดประตูโยนมันออกไป
แล้วก็รีบกลับเข้ามาในห้อง เก็บกรรไกรบนพื้น
นี่คือกรรไกรใหญ่ยาวประมาณยี่สิบเซนติเมตร คล้ายกรรไกรตัดแต่งสวน ดูคมมาก
แต่ก็แค่คมเท่านั้น ไม่มีอะไรพิเศษอื่น ๆ
ตอนนี้มีกรรไกรกับท่อเหล็ก เขาอาจจะลองฆ่าสิ่งประหลาดให้มากขึ้นได้
-
เจียนหลี่ยืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่ ข้างนอกท้องฟ้าใกล้จะมืดแล้ว
ตอนนี้เป็นกลางเดือนสิงหาคม ท้องฟ้ามืดช้า
พอเห็นเวลาเกินเจ็ดโมงนิดหน่อย เธอก็ส่งแบบร่างที่แก้ออกแบบล่าสุดให้หัวหน้า
รอไม่กี่นาที หัวหน้าตอบกลับมาว่า[รับทราบ ลำบากแล้ว]
เธอถึงได้ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
เก็บกระเป๋าผ้าใบ เตรียมตัวขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายกลับห้องเช่าเล็ก ๆ ของตัวเอง
วันนี้อารมณ์ไม่ดี พอถึงบ้านก็สองทุ่มแล้ว เธอเลยไม่ได้ทำอาหารกินเองเหมือนปกติ แต่สั่งอาหารเดลิเวอรีแทน
นิ้วเลื่อนไปบนแอปสั่งอาหาร สั่งบาร์บีคิวกับกุ้งมังกรผัดพริกหนึ่งจาน
บังเอิญเห็นร้านขายขนมเปี๊ยะเนื้อร้านหนึ่ง ทำให้นึกถึง[เกมมรณะ]ที่ปิดอย่างรีบร้อนตอนเที่ยงเพราะต้องทำงานล่วงเวลา
เจ้าตัวตนพิกเซลผู้น่าสงสารคงยังนั่งอยู่บนเตียง รอคำสั่งต่อไปจากเธอสินะ?
เจียนหลี่เปิดเกม หลังอนิเมชั่นสั้น ๆ ก็เป็นหน้าจอเกม ทำให้เธอประหลาดใจ หน้าจอเกมตอนนี้ดูเหมือนจะต่างจากตอนเที่ยง!
ในทางเดินที่มืดทึบ มีสัตว์ประหลาดตาแดง ๆ หลายตัวที่ดูทั้งคนทั้งไม่ใช่คนกระจายอยู่
ตัวตนพิกเซลของเธอถูกล้อมรอบด้วยสัตว์ประหลาดเหล่านั้น มือซ้ายถือท่อเหล็ก มือขวาถือกรรไกร ดูเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับพวกมัน
สัตว์ประหลาดดูสมจริงมาก ท่าทางดุร้ายสุด ๆ
ตัวตนพิกเซลยังคงเหมือนคนที่ประกอบขึ้นจากมินิคราฟต์บล็อกเล็ก ๆ ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น
แต่กรรไกรกับท่อเหล็กในมือเขากลับดูเหมือนของจริงไม่มีผิด
"ตัวละครในเกมนี้ยังสำรวจเนื้อเรื่องเองอีกเหรอ? ไม่ให้ฉันได้อินเลยนี่นา?" เจียนหลี่ส่ายหน้า พูดประชด: "ดีไซน์เกมล้มเหลว เนื้อเรื่องที่ฉันออกแบบด้วยเท้าก็ยังดีกว่านี้!"
ยังพูดไม่ทันจบ ตัวตนพิกเซลที่มีชื่อ[สุสานไร้ศพ]อยู่บนหัวก็ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดพวกนั้นแล้ว
กรรไกรขึ้น กรรไกรลง ท่อเหล็กขึ้น ท่อเหล็กลง สัตว์ประหลาดรอบข้างตัวหนึ่ง ๆ ร้องคำรามแล้วล้มลง
ฟังจากเอฟเฟกต์เสียงในโทรศัพท์แล้วน่ากลัวพอตัวเลยทีเดียว
ตัวตนพิกเซลเดิมทีก็มีสีแดงอยู่ไม่น้อย พอสู้กับสัตว์ประหลาดแล้ว สีแดงยิ่งเพิ่มมากขึ้น
น่าจะได้รับบาดเจ็บ
เจียนหลี่แตะดูค่าพลังของเขา:
[ค่าชีวิต]: 45/100
[ความอิ่ม]: 18/100
[ค่าจิตใจ]: 75/100
[พลัง]: 9
[ความว่องไว]: 6
[สติปัญญา]: 8
[ทรัพยากร]: ยาสมานแผล*1, ขนมเปี๊ยะเนื้อ*1, น้ำแร่*1, ท่อเหล็ก*1, กรรไกร*1
เจียนหลี่รู้สึกสงสัย เมื่อก่อนพลังกับความว่องไวสูงขนาดนี้ด้วยเหรอ?
แล้วกรรไกรมาจากไหน?