ดวงตาของฉื่อมู่ฉายแววหวาดกลัว ตื่นเต้น และละโมบปะปนกัน ในชั่วขณะนี้ เขาจำต้องยอมรับว่าความคิดในใจของเขากับ【กวนไม่อวน】นั้นตรงกันอย่างยิ่ง
เลื่อยยนต์ทรงพลังขนาดนั้น จะไม่แย่งมาเป็นของตัวเองได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังเป็นศัตรูกัน
เลื่อยยนต์ในมือหญิงสวมกระโปรงส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่ข้างสัตว์ประหลาด มันเริ่มคำรามอย่างเกรี้ยวกราด เสียงดังกึกก้องไปทั่ว
เพียงไม่กี่วินาที ปีศาจหลายสิบตัวก็กรูกันมาจากทางเดินทั้งสองฝั่งอย่างรวดเร็ว
ร่างของปีศาจเหล่านั้นดูเหมือนจะอวบอิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ทั้งยังเคลื่อนที่เร็วกว่าเดิม
หญิงสวมกระโปรงได้ยินเสียงคำรามเหล่านั้น ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี พอหันไปเห็นชายร่างสูงข้างกายที่มอมแมมจนแทบมองไม่ออกว่าเดิมหน้าตาเป็นอย่างไร ความโกรธก็พลุ่งขึ้นในใจ
เมื่อครู่นี้เขาแย่งแต้มสังหารที่ควรเป็นของเธอไป!
“ไปฆ่าปีศาจพวกนั้นซะ อย่าให้มันเข้ามาใกล้ฉัน!” หญิงสวมกระโปรงสั่ง
ฉื่อมู่ไม่คิดจะทำตามคำสั่งของเธอ เขาแค่นหัวเราะเย็นชา ก่อนโยนถุงพลาสติกในมือไปให้
จากนั้นก็รีบถอยหนีอย่างรวดเร็ว
หญิงสวมกระโปรงก็คือ【อลิซ】 เธอถูกสัตว์ประหลาดรั้งไว้ ทั้งยังเสียสมาธิเพราะเสียงที่ดังขึ้นกะทันหัน
เมื่อเห็นของที่ถูกโยนมา เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร จึงคิดว่าเป็นระเบิด
ด้วยความตกใจ เธอจึงเผลอใช้เลื่อยยนต์ฟันมันไปทีหนึ่ง
กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงพุ่งเข้าปกคลุมเธอทันที ชั่วขณะนั้นเธอถึงกับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใคร
ทั้งขี้แมวทั้งกลิ่นเหม็นคลุ้งตลบอบอวล