ตลอดทั้งวัน เธอเข้าสัมภาษณ์งานกับบริษัทสองแห่ง แห่งหนึ่งถามว่าเธอยอมรับเวลาทำงานที่ยืดหยุ่นได้หรือไม่ ส่วนเรื่องค่าล่วงเวลาก็พูดจาคลุมเครือ
อีกแห่งหนึ่งมีผู้ชายเป็นเจ้าของบริษัทมาสัมภาษณ์ เขาถามเจียนหลี่ว่าเธอสนใจตำแหน่งอื่นหรือไม่ พอเห็นแววตาไม่หวังดีของเขา เธอก็คว้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปทันที
กลับถึงห้อง เธอก็เริ่มปล่อยจินตนาการให้โลดแล่นเพื่อเขียนแผนเกมทันที
【ห้วงมาร】?
ชื่อเกมนี้กว้างเกินไปจริง ๆ เธอคิดไปเขียนไป ปล่อยความคิดให้ฟุ้งกระจายแล้วเขียนออกมาส่ง ๆ ก่อนจะเปิดดูรายละเอียดประกาศรับสมัครงานของ【สื่อบันเทิงทะเลลึก】อีกครั้ง
【นักวางแผนเกมทุกคนจะได้เป็นผู้ดูแลเกมในอนาคต ขอให้ปลดปล่อยจินตนาการของคุณ เงินเดือนและสวัสดิการดีเยี่ยมอย่างแน่นอน】
ผู้ดูแลเกม?
เจียนหลี่หัวเราะ มีพนักงานคนไหนทำงานพลาดหนักขนาดนี้ ถึงกับพิมพ์ผิดกันนะ?
บังเอิญเสียด้วยที่คำนี้ดันเหมือนรหัสผู้เล่นเกมของเธอ
เจียนหลี่ส่ายหน้า แล้วส่งจินตนาการเกมฉบับคร่าว ๆ ที่เขียนไปประมาณพันกว่าคำกับประวัติส่วนตัวไปยังอีเมลนั้น
ตอนส่งประวัติสมัครงาน มีข้อกำหนดให้ตั้งชื่อในวงการที่มีความยาวไม่เกินสี่ตัวอักษร เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเขียนลงไปส่ง ๆ สี่ตัวอักษรว่า
【สุสานไร้ศพ】
-
สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตลอดช่วงเวลานั้นฉื่อมู่ไม่ได้อยู่ว่างเฉย
คืนที่เขาคุยกับฉื่อเยวี่ยนเรื่องก่อตั้งบริษัท วันรุ่งขึ้นป้ายโฆษณาที่ต้องการก็ถูกนำไปติดตามสถานีรถไฟใต้ดินหลายแห่งแล้ว
ทั้งที่บริษัทเกมของเขายังเป็นเพียงความคิดเท่านั้น
เขาค้นหาคำว่า【เกมมรณะ】ไปทั่วอินเทอร์เน็ต แต่ผลการค้นหาที่ได้กลับไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ