เจ้าโม่เชิงมองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู ก่อนจะหันหลังเดินจากไปทันที
“เสียวเสียว ฉันขอไปอยู่ที่บ้านเธอสักพักได้ไหม”
“เขามาดักเธออีกแล้วเหรอ”
“อืม”
“แต่ตอนนี้ฉันไม่อยู่บ้านนะ เดี๋ยวส่งรหัสให้ เธอไปนอนที่บ้านฉันได้เลย”
“ขอบใจนะ”
“ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้เอง จะขอบใจทำไม”
แต่เธอไม่ได้ไปบ้านเสียวเสียว ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินมาถึงหน้าสำนักงานกฎหมายแล้ว สายตามองเข้าไปยังแสงไฟที่ยังเปิดอยู่ด้านใน
ในหัวเธออดจินตนาการไม่ได้ว่า ตอนนี้อี้เชินกำลังกอดผู้หญิงคนอื่นอยู่หรือเปล่า พวกเขากำลังทำอะไรกัน
น้ำตาไหลพรากลงมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่
……
เหออี้เชินดูแลยัยตัวแสบจนเรียบร้อย แล้วตั้งใจออกไปซื้อยาทามาให้ เขาเพิ่งสังเกตเมื่อครู่ว่าเมื่อคืนตัวเองค่อนข้างรุนแรง จนเหมือนจะบวมแดงอยู่บ้าง
จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขามองหน้าจอ เห็นว่าเป็นทนายหยวน
“ทนายเหอใหญ่ เมื่อไหร่จะกลับมาสักที”
“ธุระทางนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว ฉันจะอยู่ที่นี่อีกหนึ่งสัปดาห์ มีอะไรหรือเปล่า”
ทนายหยวนอึกอักอยู่ปลายสาย
“พูดมา ฉันฟังอยู่”
“น้องเจ้าแวะมาหานายหลายครั้งแล้ว ฉันบอกไปว่านายไม่อยู่ แต่เธอไม่เชื่อ หาว่าฉันโกหกอีก”
“นายว่าเอายังไงดีล่ะ”
เหออี้เชินถอนหายใจ “ก็บอกไปตามจริง ไม่มีอะไรต้องปิดบัง”
“ดูเหมือนเธอมีธุระกับนายจริง ๆ นะ ไม่ลองโทรไปถามเองหน่อยเหรอ”
“ช่างเถอะ” ถ้าเขาโทรไปหา ยัยตัวแสบคงได้โวยวายแน่
“ไว้ค่อยว่ากัน มีเรื่องอื่นอีกไหม ถ้าไม่มีก็วางแล้วนะ”