หวังชิงเหมี่ยวค่อย ๆ กินอาหารอย่างไม่รีบร้อน ส่วนม่าเหวินไฉที่กำลังสางผมให้เธออยู่ด้านหลังกลับร้อนใจแทบแย่
“ชิงชิง กินเร็วขึ้นหน่อยได้ไหม”
เขารอจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว สาวคนรักอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ เขาไม่อยากรอต่อแม้แต่วินาทีเดียว
“จะรีบอะไร ฉันยังต้องอาบน้ำอีกนะ”
เธอแกล้งถ่วงเวลา ตั้งใจจะจัดการเขาให้สาสม ใครใช้ให้เมื่อครู่ทำหน้าราวกับไม่เต็มใจจนเธอต้องรอเสียตั้งนานล่ะ
เขาก็รอไปก่อนแล้วกัน
เธอดื่มน้ำแกงคำสุดท้ายจนหมด แล้วเช็ดปาก
“เสี่ยวชุ่ย ฉันจะอาบน้ำ”
“ค่ะ คุณหนู”
“เรียกผิดแล้ว ต้องเปลี่ยนมาเรียกฮูหยิน” ม่าเหวินไฉแก้คำให้ด้วยสีหน้าจริงจัง
“บ่าวจะเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ค่ะ ฮูหยิน”
คราวนี้ฟังเข้าหูขึ้นเยอะ
หวังชิงเหมี่ยวถอดเสื้อผ้าแล้วแช่ตัวในอ่างไม้อย่างสบายใจ คลายความเหนื่อยล้าจากทั้งวัน
“สบายจัง~”
ม่าเหวินไฉย่องเข้ามาเงียบ ๆ โบกมือไล่คนอื่นออกไป พลางส่งสายตาข่มขู่เสี่ยวชุ่ยเป็นพิเศษ
“เสี่ยวชุ่ย นวดไหล่ให้ฉันหน่อย”
มงกุฎหนักอึ้งบนศีรษะทำให้ปวดคอจริง ๆ
เมื่อมีมือคู่หนึ่งวางลงบนไหล่ ขนาดมือคู่นั้นก็ชัดเจนว่าไม่ใช่ของคนที่อยู่ด้วยกันในวันนี้
เธอหันขวับ มือยกขึ้นปิดบังหน้าอกตามสัญชาตญาณ
“คุณเข้ามาได้ยังไง” เขารีบร้อนขนาดนั้นเลยหรือไง
“สามีมาปรนนิบัติภรรยาอาบน้ำไง”
ภาพตรงหน้าทำให้เลือดในกายเขาเดือดพล่าน เขาถอดเสื้อตัวนอกแล้วก้าวลงอ่างอย่างอดใจไม่ไหว
“เข้ามาทำไม” ที่ก็ไม่ได้กว้างอยู่แล้ว พอเขาเบียดเข้ามา น้ำก็ทะลักออกไปไม่หยุด
“ผมมาปรนนิบัติฮูหยินอาบน้ำ”
เขายื่นมือโอบเอวบาง การสัมผัสที่ไร้สิ่งกีดขวางเช่นนี้ทำให้ทั้งคู่สะท้านพร้อมกัน