เจ้ากลมๆ พยักหน้า "ใช่ สุ่ม"
เฉินเหยามุมปากกระตุก "นั่นก็หมายความว่า ฉันจะเรียนเวทมนตร์ได้ เรียนเซียนได้ หรือเรียนอย่างอื่นได้ ขึ้นอยู่กับดวงทั้งหมดสินะ?"
"ในทางทฤษฎีก็เป็นแบบนั้น"
"แล้ว... ขอบเขตมันใหญ่แค่ไหน?"
เจ้ากลมๆ พูดอย่างภาคภูมิใจ "ใหญ่มาก! ระบบฉันครอบคลุมทุกทิศทางการเรียนรู้ในทุกมิติ มีเพียงคุณคิดไม่ถึง ไม่มีอะไรที่วงล้อหมุนไม่ได้"
เฉินเหยาก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาทันใด
"เช่น?"
"เช่น เคยมีโฮสต์ของระบบนี้ หมุนได้ว่าต้องเป็นสุดยอดพ่อครัวของจักรวาล"
เฉินเหยาเงียบไป
เจ้ากลมๆ เสริมต่อ "แต่โลกที่โฮสต์คนนั้นอยู่ ทุกคนชอบกินสุดๆ แต่กลับทำอาหารไม่เป็นเลย ต่อมาโฮสต์ใช้ฝีมือการทำอาหารพิชิตทั้งโลก กลายเป็นพ่อครัวอันดับหนึ่งที่คนทั่วประเทศชื่นชอบ มีค่าศรัทธาทะลุปรุโปร่ง ดัชนีความสุขสูงสุด"
เฉินเหยายังคงเงียบต่อไป
"อีกโฮสต์หนึ่ง โชคดีมาก หมุนได้โมดูลสายแฟนตาซีที่หายากสุดๆ"
เฉินเหยาดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย
"แล้วต่อ?"
เจ้ากลมๆ ถอนหายใจ "แต่พรสวรรค์เขาแย่มาก ในเวลาที่กำหนด ภารกิจหลายอย่างทำไม่สำเร็จ สุดท้ายระบบก็ปลดการผูกพัน"
เฉินเหยา: "..."
ดีมาก
อันแรกทำให้เธอกลัวว่าจะหมุนพลาด อันหลังทำให้เธอกลัวว่าหมุนได้แล้วก็เรียนไม่ไหว
วิธีการปลอบใจของระบบนี้ เจตนาจะฆ่าโฮสต์อยู่หน่อยๆ
เฉินเหยาพูดอย่างลำบากใจ "แล้วถ้าฉันหมุนได้เป็นพ่อครัวล่ะ?"
เจ้ากลมๆ คิดอย่างจริงจัง "ในดันเจี้ยนสยองขวัญก็มีดันเจี้ยนแนวโรงอาหาร แนวร้านอาหาร แนวอาหารเทพนิยายอยู่เหมือนกัน บางทีอาจจะเข้ากันได้"
เฉินเหยารู้สึกโลกมืดไปชั่วขณะ
เธอเหมือนเห็นตัวเองยืนอยู่ในครัวของดันเจี้ยน ข้างหน้าคือหัวคนผัดซีอิ๊ว ข้างหลังคือมือคนนึ่ง จู่ๆ บอสก็ถามเสียงเย็นชา "วันนี้เมนูแนะนำของพ่อครัวใหญ่คืออะไร?"
เธอตัวสั่นเทิ้มยกไข่เจียวผัดมะเขือเทศจานหนึ่งออกมา
บอสชิมแล้วยิ้มบางๆ
"รสชาติแย่ พ่อครัวอยู่ต่อเป็นวัตถุดิบ"
ไม่ได้
คิดไม่ได้
คิดต่อไปคนคงไม่รอด
"ไอ้ระบบเอ๊ย" เฉินเหยาน้ำเสียงหนักอึ้ง "รู้จักเกมสยองขวัญไหม?"
เจ้ากลมๆ พยักหน้า "รู้สิ เกมเอาชีวิตรอดสยองขวัญประเภทคัดกรองระดับต่ำ ครอบคลุมดาวสีน้ำเงินของพวกเธอมาหนึ่งปีแล้ว สุ่มจับมนุษย์อายุสิบแปดถึงห้าสิบเข้าดันเจี้ยน
ระหว่างดันเจี้ยนมีการถ่ายทอดสด ตายจริงก็ตายจริง ผ่านด่านสำเร็จจะได้รับคะแนนสะสมกับรางวัลไอเทม"
เฉินเหยาปิดหน้าด้วยความเจ็บปวด
"งั้นเธอก็ควรรู้ ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการที่สุดไม่ใช่การเป็นพ่อครัว ไม่ใช่การเป็นจิตรกร และไม่ใช่การเป็นอะไรก็ตามที่เลอะเทอะ"
เฉินเหยาเกือบจะตะโกนเสียงหลง
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำให้ตัวเองสงบลง
เธอจะรังเกียจระบบไม่ได้
มีระบบก็ถือว่าเป็นของขวัญที่ตกลงมาจากฟ้าแล้ว
ถึงแม้ของขวัญชิ้นนั้นอาจจะไส้เป็นวาซาบิ พริก ทุเรียน และความมุ่งร้ายของโชคชะตา เธอก็ต้องกัดฟันกลืนลงไป
เพราะถ้าไม่หมุน เธอก็ไม่มีอะไรเลย
ทุกดันเจี้ยนในเกมสยองขวัญ ไม่ใช่ที่ที่คนธรรมดาจะปรับตัวได้ง่ายๆ
เธอดูถ่ายทอดสดมาหลายครั้งเกินไป
มีคนแค่เพราะมองกระจกอีกครั้ง ก็ถูกเงาของตัวเองในกระจกลากเข้าไป
มีคนแค่เพราะกินเนื้อในจานไม่หมด ก็ถูกพนักงานเสิร์ฟสับเป็นเนื้อบด
มีคนคิดว่าเพื่อนร่วมทีมไว้ใจได้ สุดท้ายกลับถูกผลักไปทดสอบกฎ และยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ
เฉินเหยาไม่ใช่ว่าไม่ได้พยายาม
เธอออกกำลังกาย เรียนรู้ จดบันทึก ทบทวนสาเหตุการตายของคนอื่น
แต่ยิ่งดูก็ยิ่งเข้าใจว่าตัวเองเล็กแค่ไหน
เธอไม่มีพื้นฐานที่แข็งแกร่ง ไม่มีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย ไม่มีเลือดพิเศษ และไม่มีหัวใจที่แกร่งกล้าที่จะไม่สีหน้าเปลี่ยนแม้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่น่ากลัว
เธอเป็นแค่คนธรรมดาที่กลัวตาย
เป็นคนธรรมดาที่ก่อนนอนทุกคืนต้องตรวจช่องว่างม่านสามรอบ
แต่ตอนนี้ เธอธรรมดาแบบนี้ กลับถูกผูกพันกับระบบในตำนานได้
ถึงจะต้องดูดวง นี่ก็เป็นโอกาสรอดหนึ่งเดียว
เฉินเหยานั่งบนเก้าอี้ สีหน้าค่อยๆ จริงจังขึ้น
เจ้ากลมๆ คิดว่าเธอจะเริ่มหมุนแล้ว
ผลปรากฏว่า วินาทีถัดมา มันเห็นเฉินเหยาประนมมือหลับตา
"องค์หยกหวงต้าตี้ หวังมู่เหนียงนั่ง ไท่ซ่างเล่าจวิน กวนอิมโพธิสัตว์ พระพุทธเจ้า ไฉ่เสินเยว่ เหวินชวีซิง ไท่ไป่จินซิง เอ้อหลางเซิน องค์ชายน้อยเนจา ฉีเทียนต้าเซิ่ง..."
เจ้ากลมๆ: "?"
เฉินเหยายิ่งสวดยิ่งศรัทธา
"รวมถึงบรรพบุรุษสิบแปดรุ่นของฉัน เทพผู้ยิ่งใหญ่ทุกองค์ที่ผ่านไปมา ขอโปรดขอบุญคุ้มครองฉันหมุนได้โมดูลที่ทำให้รอดชีวิตด้วยเถอะ
ฉันเฉินเหยาปกติถึงจะไม่ได้เก่งกาจอะไรเป็นพิเศษ แต่ฉันปฏิบัติตามกฎหมาย เคารพผู้ใหญ่ รักเด็ก เคยเก็บจักรยานสาธารณะ เคยเก็บขยะข้างทาง เคยซื้อไส้กรอกให้แมวจรจัด..."
เจ้ากลมๆ: "..."
บุญกุศลแบบนี้ดูเหมือนจะเพิ่งมาวัดเอาตอนใกล้ตายไปหน่อยมั้ง?
เฉินเหยายังไม่หยุด
เธอถึงกับเปิดรูปสุนัขสีเหลืองตัวหนึ่งที่เคยถ่ายไว้ในอัลบั้มมือถือขึ้นมา แล้วไหว้อย่างเคร่งขรึม
"พี่หมา ตอนนั้นเธอเดินผ่านใต้คอนโดฉัน แสดงว่าเราสองคนมีวาสนาต่อกัน ถ้าเธอมีวิญญาณอยู่บนฟ้า ก็โปรดขอบุญคุ้มครองฉันหน่อยเถอะ"
เจ้ากลมๆ อดไม่ได้ที่จะพูด "ตอนนั้นมันแค่เดินผ่าน ไม่ได้แปลว่าอยู่บนฟ้าแล้วซะหน่อย"
เฉินเหยาหลับตา "ไม่สำคัญ ขอแค่ใจจริงก็ศักดิ์สิทธิ์"
เจ้ากลมๆ ตกอยู่ในความเงียบยาวนาน
โฮสต์ไหว้เทพไหว้พระไหว้บรรพบุรุษก็พอว่า
ทำไมถึงกับไม่ยกโทษให้หมาที่เดินผ่านไปมาด้วย?
เกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม เฉินเหยาถึงได้หยุด
ถ้าไม่หยุด เจ้ากลมๆ จะสงสัยว่าบรรดาเทพในสวรรค์เตรียมประชุมร่วมกัน เพื่อไล่ลูกหลานไม่เอาถ่านคนนี้ที่ขอแต่ของโดยไม่เห็นของเซ่นไหว้ออกจากรายชื่อลูกหลานแล้ว
ที่ไหนจะมีคนขอแบบนี้?
รู้จักโลกมนุษย์ยังไม่เท่าระบบมันเลย
เฉินเหยาลืมตา สูดหายใจเข้าลึกๆ
"ไอ้ระบบ เราเริ่มกันเถอะ"
เธอตบหน้าตัวเองสองที
ไม่เป็นไร
ไม่ว่าจะหมุนได้อะไร ก็แค่ความแตกต่างระหว่างการผ่านดันเจี้ยนแบบสบายๆ กับไม่สบายๆ เท่านั้น
เธอสามารถดูถ่ายทอดสดเพิ่มประสบการณ์ต่อไปได้
สามารถหมกตัวรอได้
สามารถฝึกฝนตัวเองได้
ที่แย่ที่สุด ถ้าดันเจี้ยนแรกหมุนได้พรสวรรค์ดีๆ จริงๆ ล่ะ?
อือๆๆๆๆ
ได้โปรดเถอะ
ช่วยเด็กคนนี้ด้วยเถอะ
เจ้ากลมๆ ยกตัวขึ้น ข้างหน้ามีวงล้อเสมือนจริงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น
บนวงล้อมีตัวหนังสือแน่นขนัด
บางตัวเฉินเหยาอ่านออก เช่น พ่อครัว หมอ ช่างเครื่อง นักดนตรี
บางตัวเธออ่านไม่ออก แค่รู้สึกว่ามันลึกลับทุกตัวเหมือนกับข้อสุดท้ายของข้อสอบคณิตศาสตร์เข้ามหาวิทยาลัย
เข็มชี้ลอยอยู่ด้านบนสุด
ปุ่มปรากฏขึ้นข้างมือเธอ
เจ้ากลมๆ เตือน "โฮสต์ พอกดปุ่มแล้ว โมดูลการเรียนรู้ไม่สามารถเปลี่ยนได้"
เฉินเหยากลืนน้ำลาย
นิ้วของเธอหยุดอยู่เหนือปุ่ม ไม่ยอมกดลงไป
สามวินาทีต่อมา เธอหลับตาอย่างแรง
"ตายก็ตาย!"
เธอกดปุ่มอย่างแรง
วงล้อหมุนอย่างบ้าคลั่งทันที
แสงหลากสีระเบิดขึ้นในห้อง ทำเอาตาเฉินเหยาแทบพร่า
เธอเอามือกุมอก รู้สึกหัวใจของตัวเองเต้นแรงเหมือนจะหนีออกจากร่าง
เจ้ากลมๆ ก็จ้องวงล้ออยู่เหมือนกัน
ถึงแม้เมื่อกี้มันจะแสดงท่าทีนิ่งๆ แต่ในฐานะระบบ มันก็ใส่ใจเหมือนกันว่าโฮสต์ของตัวเองจะหมุนได้อะไร
เพราะโมดูลเกี่ยวข้องกับการพัฒนาในอนาคตของโฮสต์
โฮสต์พัฒนาดี มันได้ผลงาน
โฮสต์ทะยานขึ้น มันได้เลื่อนตำแหน่ง
โฮสต์ตาย มันต้องเขียนรายงาน
และมัน เกลียดการเขียนรายงานที่สุด
ไม่กี่วินาทีต่อมา ความเร็วของวงล้อช้าลง
เข็มชี้ค่อยๆ เลื่อนผ่านโมดูลแล้วโมดูลเล่า
เฉินเหยากลั้นหายใจ
อย่าเป็นพ่อครัว
อย่าเป็นพ่อครัว
อย่าเป็นคนที่เชี่ยวชาญการเลี้ยงหมูที่ดีที่สุดในจักรวาล
ถ้าอนาคตเธอต้องเลี้ยงหมูในดันเจี้ยนสยองขวัญจริงๆ หมูยังไม่ทันออกคอก เธออาจจะถูกผีจัดงานศพให้ก่อน
สุดท้าย เข็มชี้หยุดลง
แสงรวมตัว
กลางอากาศปรากฏตัวอักษรลึกลับสองตัว
แม่มด