เพียงแต่เรือนหลังนี้มองอย่างไรก็ไม่เหมือนที่ที่ไม่มีคนอยู่นาน หากแต่คล้ายเรือนใหม่ที่เพิ่งมีคนจัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถัน ตั้งใจให้เข้าอยู่ได้ทุกเมื่อ
ในลานมีดอกไม้ใบหญ้าที่ได้รับการตัดแต่งอย่างงดงามอยู่ไม่น้อย ทั้งยังสะอาดสะอ้านและดูใหม่เอี่ยม
ไม่ต้องพูดถึงเครื่องประดับโบราณล้ำค่ามากมายที่ตั้งเรียงรายอยู่
หรงจือจือยังไม่ทันเอ่ยถาม บ่าวรับใช้ก็ชิงพูดขึ้นเองว่า “คุณหนู ก่อนหน้านี้พอท่านเริ่มขนข้าวของมาที่นี่ วันถัดมาจวนสมุหใหญ่ก็ส่งคนมาแล้วเจ้าค่ะ”
“พวกเขาจัดเรือนนี้เสียเรียบร้อย ทั้งยังนำเครื่องประดับมาตั้งไว้มากมาย พวกทาสอย่างพวกเรายังแทบไม่มีโอกาสได้ลงมือช่วยเลยเจ้าค่ะ”
“ยิ่งไปกว่านั้น พ่อบ้านหวงยังส่งคนมาสร้างหลงห้องไว้ใต้พื้น ให้ท่านใช้คลายหนาวในฤดูหนาว เพียงแต่คงไม่มีใครคิดว่าท่านจะย้ายออกมาเอาตอนใกล้เดือนสี่แล้วเจ้าค่ะ”
หลงห้องในแคว้นต้าฉีคือการก่อสร้างทางไฟไว้ใต้ดินเพื่อให้ความอบอุ่น ให้ความอบอุ่นได้ดีกว่าเตาถ่านกับถุงน้ำร้อนมากนัก
เพียงแต่ไม่ต้องพูดถึงว่าการก่อสร้างนั้นยุ่งยากซับซ้อนเพียงใด ในฤดูหนาวยังต้องเผาถ่านปริมาณมหาศาลอีกด้วย
แม้แต่จวนหรงก็ยังไม่มีสิ่งนั้น เพราะบิดาดำรงตนเป็นขุนนางสุจริตมาหลายปี ส่วนสกุลฉีที่ภายนอกดูเข้มแข็งแต่ภายในกลวงโบ๋เช่นนั้น ยิ่งไม่มีทางมีได้
หรงจือจือถามบ่าวรับใช้ว่า “เรื่องเช่นนี้ เหตุใดจึงไม่มารายงานข้า?”
บ่าวรับใช้ชะงักไป “เอ๊ะ? สมุหใหญ่ไม่ได้ส่งคนมาบอกท่านหรือเจ้าคะ?”
เพื่อจัดเตรียมเรือนหลังนี้ให้คุณหนู ทางจวนสมุหใหญ่ใช้เงินไปไม่น้อย ทั้งยังทุ่มเทความคิดมากมาย เขานึกว่าสมุหใหญ่คงไปแจ้งคุณหนูด้วยตนเองแล้ว